Przejdź do treści

Historia zmian art. 35

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

  1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2018 poz. 167 (ogłoszony 19 stycznia 2018 r.)

    Art. 35. 1. W depozycie urzędu celno-skarbowego przechowuje się czasowo: 1) towary nieunijne przed objęciem procedurą celną lub uregulowaniem sytuacji towarów w inny sposób bądź towary unijne niedopuszczone do wywozu, jeżeli cofnięcie towarów odpowiednio poza obszar celny Unii lub na ten obszar albo ich złożenie w magazynie czasowego składowania jest niemożliwe lub utrudnione; 2) towary zajęte w celu podjęcia środków, o których mowa w art. 198 unijnego kodeksu celnego; 3) inne towary, w przypadkach przewidzianych w przepisach odrębnych. 2. Towary przyjęte do przechowania w depozycie mogą być przekazane przez organ celny innej osobie do przechowania pod dozorem celnym. 3. Przechowaniu w depozycie nie podlegają towary niebezpieczne, szkodliwe dla zdrowia lub środowiska naturalnego oraz łatwo psujące się. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) warunki przyjmowania towarów do depozytu i wydawania towarów z depozytu, 2) przypadki, w których organ celny odmówi przyjęcia towarów do depozytu, 3) terminy przechowywania towarów w depozycie - mając na uwadze, w szczególności, rodzaj towarów oraz uproszczenie formalności w przyjmowaniu towarów do depozytu.

  2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2016 poz. 1880 (ogłoszony 22 listopada 2016 r.)

    Art. 35. 1. W depozycie urzędu celnego przechowuje się czasowo: 1) towary nieunijne przed objęciem procedurą celną lub uregulowaniem sytuacji towarów w inny sposób bądź towary unijne niedopuszczone do wywozu, jeżeli cofnięcie towarów odpowiednio poza obszar celny Unii lub na ten obszar albo ich złożenie w magazynie czasowego składowania jest niemożliwe lub utrudnione; 2) towary zajęte w celu podjęcia środków, o których mowa w art. 198 unijnego kodeksu celnego; 3) inne towary, w przypadkach przewidzianych w przepisach odrębnych. 2. Towary przyjęte do przechowania w depozycie mogą być przekazane przez organ celny innej osobie do przechowania pod dozorem celnym. 3. Przechowaniu w depozycie nie podlegają towary niebezpieczne, szkodliwe dla zdrowia lub środowiska naturalnego oraz łatwo psujące się. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) warunki przyjmowania towarów do depozytu i wydawania towarów z depozytu, 2) przypadki, w których organ celny odmówi przyjęcia towarów do depozytu, 3) terminy przechowywania towarów w depozycie - mając na uwadze, w szczególności, rodzaj towarów oraz uproszczenie formalności w przyjmowaniu towarów do depozytu.

    Co zmieniło się w następnej wersji

    Art. 35. 1. W depozycie urzędu celnego celno-skarbowego przechowuje się czasowo: 1) towary nieunijne przed objęciem procedurą celną lub uregulowaniem sytuacji towarów w inny sposób bądź towary unijne niedopuszczone do wywozu, jeżeli cofnięcie towarów odpowiednio poza obszar celny Unii lub na ten obszar albo ich złożenie w magazynie czasowego składowania jest niemożliwe lub utrudnione; 2) towary zajęte w celu podjęcia środków, o których mowa w art. 198 unijnego kodeksu celnego; 3) inne towary, w przypadkach przewidzianych w przepisach odrębnych. 2. Towary przyjęte do przechowania w depozycie mogą być przekazane przez organ celny innej osobie do przechowania pod dozorem celnym. 3. Przechowaniu w depozycie nie podlegają towary niebezpieczne, szkodliwe dla zdrowia lub środowiska naturalnego oraz łatwo psujące się. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) warunki przyjmowania towarów do depozytu i wydawania towarów z depozytu, 2) przypadki, w których organ celny odmówi przyjęcia towarów do depozytu, 3) terminy przechowywania towarów w depozycie - mając na uwadze, w szczególności, rodzaj towarów oraz uproszczenie formalności w przyjmowaniu towarów do depozytu.

  3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2013 poz. 727 (ogłoszony 25 czerwca 2013 r.)

    Art. 35. 1. W depozycie urzędu celnego przechowuje się czasowo: 1) towary niewspólnotowe przed uzyskaniem przez nie przeznaczenia celnego bądź towary wspólnotowe niedopuszczone do wywozu, jeżeli cofnięcie towarów odpowiednio poza obszar celny Wspólnoty lub na ten obszar albo ich złożenie w magazynie czasowego składowania jest niemożliwe lub utrudnione; 2) towary zajęte w celu uregulowania ich sytuacji; 3) inne towary, w przypadkach przewidzianych w przepisach odrębnych. 2. Towary przyjęte do przechowania w depozycie mogą być przekazane przez organ celny innej osobie do przechowania pod dozorem celnym. 3. Przechowaniu w depozycie nie podlegają towary niebezpieczne, szkodliwe dla zdrowia lub środowiska naturalnego oraz łatwo psujące się. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) warunki przyjmowania towarów do depozytu i wydawania towarów z depozytu, 2) przypadki, w których organ celny odmówi przyjęcia towarów do depozytu, 3) terminy przechowywania towarów w depozycie - mając na uwadze, w szczególności, rodzaj towarów oraz uproszczenie formalności w przyjmowaniu towarów do depozytu.

    Co zmieniło się w następnej wersji

    Art. 35. 1. W depozycie urzędu celnego przechowuje się czasowo: 1) towary niewspólnotowe nieunijne przed uzyskaniem przez nie przeznaczenia celnego objęciem procedurą celną lub uregulowaniem sytuacji towarów w inny sposób bądź towary wspólnotowe unijne niedopuszczone do wywozu, jeżeli cofnięcie towarów odpowiednio poza obszar celny Wspólnoty Unii lub na ten obszar albo ich złożenie w magazynie czasowego składowania jest niemożliwe lub utrudnione; 2) towary zajęte w celu uregulowania ich sytuacji; podjęcia środków, o których mowa w art. 198 unijnego kodeksu celnego; 3) inne towary, w przypadkach przewidzianych w przepisach odrębnych. 2. Towary przyjęte do przechowania w depozycie mogą być przekazane przez organ celny innej osobie do przechowania pod dozorem celnym. 3. Przechowaniu w depozycie nie podlegają towary niebezpieczne, szkodliwe dla zdrowia lub środowiska naturalnego oraz łatwo psujące się. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) warunki przyjmowania towarów do depozytu i wydawania towarów z depozytu, 2) przypadki, w których organ celny odmówi przyjęcia towarów do depozytu, 3) terminy przechowywania towarów w depozycie - mając na uwadze, w szczególności, rodzaj towarów oraz uproszczenie formalności w przyjmowaniu towarów do depozytu.

  4. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2004 nr 68 poz. 622 (ogłoszony 20 kwietnia 2004 r., w życie od 1 maja 2004 r.)

    Art. 35. 1. W depozycie urzędu celnego przechowuje się czasowo: 1) towary niewspólnotowe przed uzyskaniem przez nie przeznaczenia celnego bądź towary wspólnotowe niedopuszczone do wywozu, jeżeli cofnięcie towarów odpowiednio poza obszar celny Wspólnoty lub na ten obszar albo ich złożenie w magazynie czasowego składowania jest niemożliwe lub utrudnione; 2) towary zajęte w celu zabezpieczenia należności przywozowych lub należności wywozowych; 3) inne towary, w przypadkach przewidzianych w przepisach odrębnych. 2. Towary przyjęte do przechowania w depozycie mogą być przekazane przez organ celny innej osobie do przechowania pod dozorem celnym. 3. Przechowaniu w depozycie nie podlegają towary niebezpieczne, szkodliwe dla zdrowia lub środowiska naturalnego oraz łatwo psujące się. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) warunki przyjmowania towarów do depozytu i wydawania towarów z depozytu, 2) przypadki, w których organ celny odmówi przyjęcia towarów do depozytu, 3) terminy przechowywania towarów w depozycie - mając na uwadze, w szczególności, rodzaj towarów oraz uproszczenie formalności w przyjmowaniu towarów do depozytu.

    Co zmieniło się w następnej wersji

    Art. 35. 1. W depozycie urzędu celnego przechowuje się czasowo: 1) towary niewspólnotowe przed uzyskaniem przez nie przeznaczenia celnego bądź towary wspólnotowe niedopuszczone do wywozu, jeżeli cofnięcie towarów odpowiednio poza obszar celny Wspólnoty lub na ten obszar albo ich złożenie w magazynie czasowego składowania jest niemożliwe lub utrudnione; 2) towary zajęte w celu zabezpieczenia należności przywozowych lub należności wywozowych; uregulowania ich sytuacji; 3) inne towary, w przypadkach przewidzianych w przepisach odrębnych. 2. Towary przyjęte do przechowania w depozycie mogą być przekazane przez organ celny innej osobie do przechowania pod dozorem celnym. 3. Przechowaniu w depozycie nie podlegają towary niebezpieczne, szkodliwe dla zdrowia lub środowiska naturalnego oraz łatwo psujące się. 4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) warunki przyjmowania towarów do depozytu i wydawania towarów z depozytu, 2) przypadki, w których organ celny odmówi przyjęcia towarów do depozytu, 3) terminy przechowywania towarów w depozycie - mając na uwadze, w szczególności, rodzaj towarów oraz uproszczenie formalności w przyjmowaniu towarów do depozytu.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.