Art. 27
Ustawa Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- -agonistycznym, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1075. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 7 czerwca 2023 r.
Art. 27.
1.
Koniowate mogą być przemieszczane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych
państw członkowskich Unii Europejskiej oraz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jeżeli:
1)
są zidentyfikowane zgodnie z odrębnymi przepisami;
2)
zostały zbadane klinicznie przez urzędowego lekarza weterynarii nie później niż na
48 godzin przed załadunkiem i podczas tego badania nie wykazywały klinicznych objawów
chorób;
3)
nie miały kontaktu z koniowatymi chorymi na chorobę zakaźną zwierząt w okresie 15
dni poprzedzających dzień badania, o którym mowa w pkt 2;
4)
pochodzą z gospodarstw, które ze względów zdrowotnych nie są objęte ograniczeniami,
o których mowa w ust. 3 i 4;
5)
nie są zwierzętami, które powinny być zabite lub poddane ubojowi zgodnie z programami
zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, realizowanymi w regionie lub państwie pochodzenia
zwierząt;
6)
zostały spełnione inne wymagania zdrowotne dla zwierząt określone w przepisach wydanych
na podstawie art. 30 pkt 1, przy przemieszczaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
koniowatych z innych państw członkowskich Unii Europejskiej.
2.
W przypadku zarejestrowanych koniowatych wymóg, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, stosuje
się wyłącznie do koniowatych przeznaczonych do handlu.
3.
Jeżeli nie wszystkie znajdujące się w gospodarstwie zwierzęta z gatunków wrażliwych
na daną chorobę zakaźną były zabite lub poddane ubojowi w związku z zastosowaniem
środków, o których mowa w ust. 1 pkt 5, koniowate nie mogą opuścić tego gospodarstwa
w celu ich przemieszczenia:
1)
przez co najmniej:
a)
6 miesięcy od dnia kontaktu ze zwierzęciem chorym na zarazę stadniczą lub zakażonym
tą chorobą - w przypadku koniowatych podejrzanych o zakażenie tą chorobą lub podejrzanych
o tę chorobę, z tym że dla ogiera okres ten liczy się do czasu jego wykastrowania,
b)
6 miesięcy od dnia, w którym koniowate chore na nosaciznę lub wirusowe zapalenie mózgu
i rdzenia kręgowego koni lub zakażone tymi chorobami zostały zabite lub poddane ubojowi,
c)
6 miesięcy w przypadku pęcherzykowego zapalenia jamy ustnej,
d)
1 miesiąc w przypadku wścieklizny,
e)
15 dni w przypadku wąglika;
2)
do dnia, w którym, po zabiciu lub poddaniu ubojowi zwierząt chorych na niedokrwistość
zakaźną koni lub zakażonych tą chorobą, pozostałe koniowate wykazały ujemną reakcję
na dwa testy Cogginsa wykonane w trzymiesięcznych odstępach.
4.
Jeżeli znajdujące się w gospodarstwie zwierzęta z gatunków wrażliwych na daną chorobę
zakaźną zostały zabite lub poddane ubojowi w związku z zastosowaniem środków, o których
mowa w ust. 1 pkt 5, koniowate nie powinny opuszczać tego gospodarstwa w celu ich
przemieszczenia przed upływem 30 dni od dnia, w którym zwierzęta zostały zabite lub
poddane ubojowi, a obiekty znajdujące się w gospodarstwie poddane odkażaniu, z tym
że w przypadku wąglika okres ten wynosi 15 dni.
5.
Główny Lekarz Weterynarii może, w drodze decyzji, pozwolić na przemieszczenie na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej koniowatych,
o których mowa w ust. 3 i 4, na zawody sportowe lub wyścigi konne, mimo niezachowania
terminów określonych w tych przepisach, powiadamiając niezwłocznie Komisję Europejską
o wydaniu takiego pozwolenia. Do wniosków o wydanie pozwolenia przepisy art. 13 ust.
6-8 stosuje się odpowiednio.
6.
Spełnianie wymagań weterynaryjnych, o których mowa w ust. 1, 3 i 4, jest potwierdzane
w świadectwie zdrowia wystawionym przez urzędowego lekarza weterynarii państwa członkowskiego
Unii Europejskiej wysyłającego zwierzęta.
7.
W przypadku zarejestrowanych koniowatych potwierdza się wyłącznie wymagania weterynaryjne,
o których mowa w ust. 1 pkt 2-5 oraz ust. 3 i 4, w informacji o stanie zdrowia wystawionej
przez urzędowego lekarza weterynarii państwa członkowskiego Unii Europejskiej wysyłającego
te zwierzęta, dołączonej do dokumentów identyfikacyjnych tych zwierząt. Informacja
o stanie zdrowia powinna być sporządzona co najmniej w jednym z języków urzędowych
państwa wysyłającego zwierzęta i państwa ich przeznaczenia oraz jest ważna przez 10
dni od dnia przeprowadzenia badania klinicznego zwierząt dokonanego w celu jej wystawienia.
8.
Spełnienie wymagania, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, potwierdza się w szczególności
na podstawie oświadczenia posiadacza zwierzęcia.
9.
Koniowate przemieszczane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z innych państw członkowskich
Unii Europejskiej oraz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innych państw członkowskich
Unii Europejskiej powinny być przemieszczane z gospodarstwa pochodzenia bezpośrednio
lub za pośrednictwem miejsca gromadzenia, tak szybko, jak to możliwe.
Orzeczenia do art. 27
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
