Historia zmian art. 52a
Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.
-
Obecne brzmienie, od Dz.U. 2008 poz. 1342 (ogłoszony 2 grudnia 2008 r.)
Art. 52a. 1. Główny Lekarz Weterynarii w porozumieniu z Głównym Inspektorem Sanitarnym może opracować projekt programu monitorowania lub skoordynowanego programu monitorowania obejmującego jedną lub wiele chorób odzwierzęcych lub odzwierzęcych czynników chorobotwórczych podlegających obowiązkowi monitorowania. 2. Projekt programu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia w szczególności: 1) w przypadku programu monitorowania: a) określenie populacji (gatunków) zwierząt lub etapów produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, b) charakter i rodzaj danych, które mają być zebrane w ramach programu monitorowania, c) definicje przypadków, d) rodzaje próbek oraz zasady ich pobierania i przekazywania do badań, e) metody prowadzenia badań laboratoryjnych, f) zakres, sposób i terminy przekazywania informacji pomiędzy organami Inspekcji Weterynaryjnej oraz Państwowej Inspekcji Sanitarnej; 2) w przypadku skoordynowanego programu monitorowania: a) cel programu, b) okres obowiązywania programu, c) obszar geograficzny lub region objęty programem, d) choroby odzwierzęce i odzwierzęce czynniki chorobotwórcze objęte monitorowaniem, e) rodzaje próbek i wymagania, jakie powinny spełniać te próbki, f) minimalną liczbę pobieranych próbek, g) metody prowadzenia badań laboratoryjnych, h) organy właściwe do realizacji programu i ich zadania, i) źródła finansowania realizacji programu, j) szacunkowe koszty realizacji programu i sposób ich pokrycia, k) sposób i termin przedstawienia sprawozdania z realizacji programu. 3. Główny Lekarz Weterynarii i Główny Inspektor Sanitarny po ustanowieniu przez Komisję Europejską programu monitorowania lub skoordynowanego programu monitorowania zapewniają jego realizację. 4. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje o wynikach realizacji programu, o którym mowa w ust. 3.
-
Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2004 nr 69 poz. 625 (ogłoszony 20 kwietnia 2004 r., w życie od 1 maja 2004 r.)
Artykułu nie było w tej wersji aktu.
Co zmieniło się w następnej wersji
Art. 52a. 1. Główny Lekarz Weterynarii w porozumieniu z Głównym Inspektorem Sanitarnym może opracować projekt programu monitorowania lub skoordynowanego programu monitorowania obejmującego jedną lub wiele chorób odzwierzęcych lub odzwierzęcych czynników chorobotwórczych podlegających obowiązkowi monitorowania. 2. Projekt programu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia w szczególności: 1) w przypadku programu monitorowania: a) określenie populacji (gatunków) zwierząt lub etapów produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, b) charakter i rodzaj danych, które mają być zebrane w ramach programu monitorowania, c) definicje przypadków, d) rodzaje próbek oraz zasady ich pobierania i przekazywania do badań, e) metody prowadzenia badań laboratoryjnych, f) zakres, sposób i terminy przekazywania informacji pomiędzy organami Inspekcji Weterynaryjnej oraz Państwowej Inspekcji Sanitarnej; 2) w przypadku skoordynowanego programu monitorowania: a) cel programu, b) okres obowiązywania programu, c) obszar geograficzny lub region objęty programem, d) choroby odzwierzęce i odzwierzęce czynniki chorobotwórcze objęte monitorowaniem, e) rodzaje próbek i wymagania, jakie powinny spełniać te próbki, f) minimalną liczbę pobieranych próbek, g) metody prowadzenia badań laboratoryjnych, h) organy właściwe do realizacji programu i ich zadania, i) źródła finansowania realizacji programu, j) szacunkowe koszty realizacji programu i sposób ich pokrycia, k) sposób i termin przedstawienia sprawozdania z realizacji programu. 3. Główny Lekarz Weterynarii i Główny Inspektor Sanitarny po ustanowieniu przez Komisję Europejską programu monitorowania lub skoordynowanego programu monitorowania zapewniają jego realizację. 4. Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje o wynikach realizacji programu, o którym mowa w ust. 3.
