Art. 52a
Ustawa Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o wymaganiach weterynaryjnych przy przemieszczaniu w celach niehandlowych zwierząt domowych towarzyszących podróżnym i zwierząt cyrkowych oraz o stosowaniu substancji o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i beta- -agonistycznym, tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 1075. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 2 grudnia 2008 r.
Art. 52a.
1.
Główny Lekarz Weterynarii w porozumieniu z Głównym Inspektorem Sanitarnym może opracować
projekt programu monitorowania lub skoordynowanego programu monitorowania obejmującego
jedną lub wiele chorób odzwierzęcych lub odzwierzęcych czynników chorobotwórczych
podlegających obowiązkowi monitorowania.
2.
Projekt programu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia w szczególności:
1)
w przypadku programu monitorowania:
a)
określenie populacji (gatunków) zwierząt lub etapów produkcji produktów pochodzenia
zwierzęcego,
b)
charakter i rodzaj danych, które mają być zebrane w ramach programu monitorowania,
c)
definicje przypadków,
d)
rodzaje próbek oraz zasady ich pobierania i przekazywania do badań,
e)
metody prowadzenia badań laboratoryjnych,
f)
zakres, sposób i terminy przekazywania informacji pomiędzy organami Inspekcji Weterynaryjnej
oraz Państwowej Inspekcji Sanitarnej;
2)
w przypadku skoordynowanego programu monitorowania:
a)
cel programu,
b)
okres obowiązywania programu,
c)
obszar geograficzny lub region objęty programem,
d)
choroby odzwierzęce i odzwierzęce czynniki chorobotwórcze objęte monitorowaniem,
e)
rodzaje próbek i wymagania, jakie powinny spełniać te próbki,
f)
minimalną liczbę pobieranych próbek,
g)
metody prowadzenia badań laboratoryjnych,
h)
organy właściwe do realizacji programu i ich zadania,
i)
źródła finansowania realizacji programu,
j)
szacunkowe koszty realizacji programu i sposób ich pokrycia,
k)
sposób i termin przedstawienia sprawozdania z realizacji programu.
3.
Główny Lekarz Weterynarii i Główny Inspektor Sanitarny po ustanowieniu przez Komisję
Europejską programu monitorowania lub skoordynowanego programu monitorowania zapewniają
jego realizację.
4.
Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej informacje o wynikach realizacji
programu, o którym mowa w ust. 3.
Orzeczenia do art. 52a
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.