Art. 21
Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą, tekst jednolity Dz.U. 2019 poz. 1606. Brzmienie bez zmian od 1 maja 2004 r.
Art. 21.
Rozdysponowanie kontyngentu według sposobu, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 3,
polega na udzieleniu pozwolenia, przy zachowaniu następujących zasad:
1)
rozpatruje się kompletne wnioski otrzymane przez organ udzielający pozwoleń w terminach
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 17 ust. 3;
2)
jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach złożonych
przez importerów lub eksporterów tradycyjnych nie przekracza kontyngentu pomniejszonego
o kwotę gwarantowaną, wnioski te są uwzględniane;
3)
jeżeli suma wielkości określonych we wszystkich rozpatrywanych wnioskach złożonych
przez importerów lub eksporterów tradycyjnych przekracza kontyngent pomniejszony o
kwotę gwarantowaną, kontyngent ten jest rozdysponowywany na rzecz importerów lub eksporterów
tradycyjnych proporcjonalnie do ich udziału w sumie wielkości obrotów zrealizowanych
w okresie odniesienia, a wynik zaokrągla się do drugiej cyfry po przecinku;
4)
jeżeli pozwolenie ma być udzielone na przywóz lub wywóz określonej liczby sztuk danego
towaru, wynik obliczenia, o którym mowa w pkt 3, zaokrągla się w dół do najbliższej
liczby całkowitej;
5)
kontyngent jest rozdysponowywany na rzecz importerów lub eksporterów nietradycyjnych
do wysokości kwoty gwarantowanej, według kolejności otrzymania wniosków;
6)
wielkości kontyngentu nierozdysponowane na rzecz importerów lub eksporterów tradycyjnych
powiększają kwotę gwarantowaną i są rozdysponowywane na rzecz importerów lub eksporterów
nietradycyjnych, według kolejności otrzymania wniosków;
7)
w przypadku niezłożenia wniosków przez importerów lub eksporterów tradycyjnych kontyngent
jest rozdysponowywany w całości na rzecz importerów lub eksporterów nietradycyjnych,
według kolejności otrzymania wniosków;
8)
wielkości określone w pozwoleniu nie mogą przekraczać wielkości wnioskowanych;
9)
okres ważności pozwolenia wynosi 120 dni, chyba że w rozporządzeniu o ustanowieniu
kontyngentu określono inny termin, a wnioskodawca nie wystąpił o udzielenie pozwolenia
na krótszy okres, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3.
Orzeczenia do art. 21
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
