Art. 3

Ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. 2005 nr 143 poz. 1199. Brzmienie bez zmian od 1 września 2005 r.

Art. 3.

W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i DarowiznaNieodpłatne przysporzenie majątkowe dokonane przez darczyńcę na rzecz obdarowanego kosztem własnego majątku. Oświadczenie darczyńcy co do zasady wymaga formy aktu notarialnego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 i Nr 146, poz. 1546) wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 8 uchyla się ust. 2;

2)

po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:

„

Rozdział 4a

Zeznania podatkowe

Art. 17a.

1.

Podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania.

2.

Obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika.

3.

W przypadku nabycia rzeczy lub praw majątkowych niewykazanych w zeznaniu podatkowym, podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania podatkowego organowi, któremu złożono zeznanie podatkowe, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu.

4.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:

1)

wzór zeznania podatkowego, a także szczegółowy zakres zawartych w nim danych, uwzględniając w szczególności:

a)

imię i nazwisko (nazwę lub firmę) oraz ostatni adres spadkodawcy, darczyńcy lub innej osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy lub prawa majątkowe, oraz jej numer identyfikacji podatkowej,

b)

dane dotyczące przedmiotu opodatkowania, w tym nabyte rzeczy i prawa majątkowe, miejsce położenia tych rzeczy lub wykonywania praw majątkowych, wraz z ich wartością rynkową, oraz długi i ciężary obciążające nabyte rzeczy i prawa majątkowe, a także nakłady poczynione na rzeczy nabyte w drodze ZasiedzenieNabycie własności albo służebności przez długotrwałe samoistne posiadanie. Termin zależy od tego, czy posiadacz był w dobrej, czy w złej wierze.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu,

c)

dane podatników obowiązanych do złożenia zeznania podatkowego, w tym imiona, nazwiska, adresy i numery identyfikacji podatkowej, dane stanowiące podstawę zaliczenia do grupy podatkowej, o której mowa w art. 14, oraz wielkość nabytego udziału;

2)

rodzaje dokumentów, które powinny być dołączone do zeznania podatkowego, uwzględniając konieczność potwierdzenia nabycia rzeczy lub praw majątkowych wymienionych w zeznaniu podatkowym, posiadania przez zbywcę tytułu prawnego do tych rzeczy lub praw, istnienia długów i ciężarów, obciążających nabyte rzeczy lub prawa majątkowe, a przy nabyciu w drodze zasiedzenia - poniesienie nakładów na rzecz przez nabywcę podczas biegu zasiedzenia;

3)

przypadki, w których może być złożone wspólne zeznanie podatkowe, oraz tryb jego składania, uwzględniając konieczność uproszczenia postępowania podatkowego oraz zmniejszenia kosztów jego prowadzenia.

”

;

3)

art. 18 otrzymuje brzmienie:

„

Art. 18.

1.

Notariusze są płatnikami podatku od darowizny dokonanej w formie Akt notarialnyDokument urzędowy sporządzony przez notariusza w formie określonej prawem, obejmujący czynność prawną lub inne zdarzenie wymagające udokumentowania. W przypadkach wskazanych w ustawie jego forma jest konieczna do ważności czynności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu albo zawartej w tej formie umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności lub ugody w tym przedmiocie.

2.

Płatnicy są obowiązani:

1)

prowadzić rejestr podatku na każdy rok kalendarzowy odrębnie;

2)

pobrać należny podatek z chwilą sporządzenia aktu notarialnego, z zastrzeżeniem ust. 3;

3)

wpłacić pobrany podatek na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według siedziby płatnika, w terminie do 7. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano podatek, a także przekazać w tym terminie deklarację o wysokości pobranego i wpłaconego podatku przez płatnika, według ustalonego wzoru.

3.

Niepobranie podatku przez płatnika w całości lub w części może nastąpić jedynie za uprzednią zgodą naczelnika urzędu skarbowego. W przypadku określonym w art. 12 notariusz nie oblicza i nie pobiera podatku.

4.

Płatnicy podatku są obowiązani do przekazywania w terminie, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na siedzibę płatnika, odpisów sporządzanych aktów notarialnych, dotyczących czynności, z tytułu których są płatnikami podatku, oraz kopii rejestrów podatku.

5.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych i Minister Sprawiedliwości określą, w drodze rozporządzenia:

1)

sposób pobierania przez notariuszy podatku oraz prowadzenia przez nich rejestrów podatku, uwzględniając konieczność prawidłowego poboru podatku, w szczególności czynności związane z poborem podatku, sposób udzielania pouczeń stronom oraz treść rejestrów podatku;

2)

wzór deklaracji, o której mowa w ust. 2 pkt 3, oraz szczegółowy zakres danych w niej zawartych, uwzględniając w szczególności imię i nazwisko płatnika, adres jego siedziby, numer identyfikacji podatkowej, kwotę pobranego podatku w danym miesiącu, kwotę potrąconego wynagrodzenia z tytułu poboru podatku oraz kwotę podatku wpłaconego naczelnikowi urzędu skarbowego i datę sporządzenia deklaracji.

”

Orzeczenia do art. 3

Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.