Art. 2
Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. 2005 nr 163 poz. 1364. Brzmienie bez zmian od 26 września 2005 r.
Art. 2.
W ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o Droga publicznaDroga zaliczona do jednej z kategorii dróg publicznych, z której może korzystać każdy zgodnie z jej przeznaczeniem i przepisami ruchu drogowego. Zarządzanie drogą wykonuje właściwy zarządca.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 163, poz. 1362) wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 29 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 29.
1.
Budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych
do drogi, po uzyskaniu, w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, zezwolenia zarządcy drogi
na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących
należy do zarządcy drogi.
3.
Zezwolenie na lokalizację zjazdu, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na czas nieokreślony,
z zastrzeżeniem ust. 5. W zezwoleniu na lokalizację zjazdu określa się miejsce lokalizacji
zjazdu i jego parametry techniczne, a w zezwoleniu na przebudowę zjazdu - jego parametry
techniczne, a także zamieszcza się, w przypadku obu zezwoleń, pouczenie o obowiązku:
1)
uzyskania przed rozpoczęciem prac budowlanych pozwolenia na budowę, a w przypadku
przebudowy zjazdu dokonania zgłoszenia budowy albo wykonania robót budowlanych oraz
uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na prowadzenie robót w pasie drogowym;
2)
uzgodnienia z zarządcą drogi, przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, projektu budowlanego
zjazdu.
4.
Ze względu na wymogi wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać
drogi publiczne, zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu
lub jego przebudowę albo wydać zezwolenie na lokalizację zjazdu na czas określony.
5.
Decyzja o wydaniu zezwolenia na lokalizację zjazdu, o którym mowa w ust. 1, wygasa,
jeżeli w ciągu 3 lat od jego wydania zjazd nie został wybudowany.
”
;
2)
w art. 29a w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„
2)
o powierzchni większej niż określona w zatwierdzonym projekcie budowlanym zjazdu
”
;
3)
w art. 38:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Przebudowa lub remont obiektów budowlanych lub urządzeń, o których mowa w ust. 1,
wymaga zgody zarządcy drogi, a w przypadku gdy planowane roboty są objęte obowiązkiem
uzyskania pozwolenia na budowę, również uzgodnienia projektu budowlanego.
”
,
b)
dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2, powinno nastąpić w terminie 14 dni od dnia
wystąpienia z wnioskiem o taką zgodę. Niezajęcie stanowiska w tym terminie uznaje
się jako wyrażenie zgody. Odmowa wyrażenia zgody następuje w drodze decyzji administracyjnej.
”
;
4)
w art. 39:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach lokalizowanie w pasie drogowym obiektów budowlanych
lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego
może nastąpić wyłącznie za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi, z zastrzeżeniem
ust. 7, wydawanym w drodze decyzji administracyjnej.
”
,
b)
po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„
3a.
W decyzji, o której mowa w ust. 3, określa się w szczególności: rodzaj inwestycji,
sposób, miejsce i warunki jej umieszczenia w pasie drogowym oraz pouczenie inwestora,
że przed rozpoczęciem robót budowlanych jest zobowiązany do:
1)
uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy albo wykonywania robót budowlanych;
2)
uzgodnienia z zarządcą drogi, przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, projektu budowlanego
obiektu lub urządzenia, o którym mowa w ust. 3;
3)
uzyskania zezwolenia zarządcy drogi na zajęcie pasa drogowego, dotyczącego prowadzenia
robót w pasie drogowym lub na umieszczenie w nim obiektu lub urządzenia.
”
;
5)
art. 42 i 43 otrzymują brzmienie:
„
Art. 42.
1.
Zabrania się umieszczania nadziemnych urządzeń liniowych, w szczególności linii energetycznej,
telekomunikacyjnej, rurociągu, taśmociągu, wzdłuż pasów drogowych, poza terenem zabudowy,
w odległości mniejszej niż 5 m od granicy pasa, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
2.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z potrzebami obronnymi i zadaniami
na rzecz obronności kraju oraz ochrony środowiska umieszczenie urządzenia liniowego
w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 może nastąpić za zgodą zarządcy drogi,
którą zarządca drogi wydaje inwestorowi przed uzyskaniem pozwolenia na budowę lub
zgłoszeniem budowy albo wykonywania robót budowlanych. Przepis art. 38 ust. 3 stosuje
się odpowiednio.
3.
Urządzenia liniowe, o których mowa w ust. 1, mogą być umieszczane:
1)
na obszarach narażonych na niebezpieczeństwo powodzi - na skarpach nasypów drogowych,
z wyjątkiem nasypów spełniających jednocześnie funkcję watów przeciwpowodziowych,
a w przypadku braku takiej możliwości - na krawędzi korony drogi,
2)
na terenach górskich, zalesionych i w parkach narodowych - w pasie drogowym poza koroną
drogi
- na warunkach określonych przez zarządcę drogi i za jego zgodą. Przepis art. 38 ust.
3 stosuje się odpowiednio.
4.
Zarządca drogi wydaje zgodę, o której mowa w ust. 3, przed uzyskaniem przez inwestora
pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy albo wykonywania robót budowlanych.
Art. 43.
1.
Obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej
krawędzi jezdni co najmniej:
|
2.
W szczególnie uzasadnionych przypadkach usytuowanie obiektu budowlanego przy drodze,
o której mowa w ust. 1 lp. 3 tabeli, w odległości mniejszej niż określona w ust. 1,
może nastąpić wyłącznie za zgodą zarządcy drogi, wydaną przed uzyskaniem przez inwestora
obiektu pozwolenia na budowę lub zgłoszeniem budowy albo wykonywania robót budowlanych.
Przepis art. 38 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
3.
Przepisu ust. 2 nie stosuje się przy sytuowaniu reklam poza terenem zabudowy.
”
.
Orzeczenia do art. 2
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
