Art. 103
Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1399. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 23 października 2026 r.
Art. 103.
1.
Kto:
1)
nie przestrzega wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, w tym w zakresie prezentacji, reklamy i promocji, określonych w art. 33 ust. 3 i 4, art. 45 ust. 3 i 4, art. 48 ust. 2 i 3 oraz art. 52a, a także wymagań w tym zakresie określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 3, art. 22 ust. 1 pkt 3, art. 26 ust. 1 pkt 4, art. 27 ust. 6 pkt 2, art. 39 pkt 3 i art. 44 pkt 2,
1a)
(utracił moc) 1b) nie przestrzega wymagań w zakresie znakowania środków spożywczych, określonych w przepisach:
a)
rozporządzenia nr 1333/2008 - w zakresie substancji dodatkowych,
b)
rozporządzenia nr 1334/2008 - w zakresie aromatów,
c)
rozporządzenia nr 1169/2011,
2)
wprowadza do obrotu jako żywność produkt niebędący żywnością,
3)
nie wycofuje z obrotu środka spożywczego szkodliwego dla zdrowia lub życia człowieka, środka spożywczego zepsutego oraz środka spożywczego zafałszowanego,
4)
prowadzi działalność w zakresie produkcji lub obrotu żywnością bez złożenia wniosku o wpis do rejestru zakładów lub o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestru zakładów lub wbrew decyzji o odmowie zatwierdzenia zakładu w trybie i na zasadach określonych w art. 6 rozporządzenia nr 852/2004 oraz art. 63,
5)
produkuje lub wprowadza do obrotu żywność w zakresie niezgodnym z decyzją o zatwierdzeniu zakładu, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 2,
6)
prowadzi działalność w zakresie produkcji lub obrotu żywnością wbrew decyzji o cofnięciu lub zawieszeniu zatwierdzenia zakładu, o której mowa w art. 66 ust. 1, lub wbrew decyzji o czasowym zawieszeniu działania lub zamknięciu całego lub części danego zakładu na podstawie art. 54 ust. 2 lit. e rozporządzenia nr 882/2004,
7)
utrudnia lub uniemożliwia przeprowadzenie urzędowej kontroli żywności,
8)
w ramach prowadzonej działalności sprzedaje w jednostce systemu oświaty środki spożywcze inne niż objęte grupami środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 52c ust. 6 pkt 1,
9)
w ramach prowadzonej działalności reklamuje lub promuje w jednostce systemu oświaty środki spożywcze inne niż objęte grupami środków spożywczych przeznaczonych do sprzedaży dzieciom i młodzieży określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 52c ust. 6 pkt 1 lub niespełniające wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 52c ust. 6 pkt 2,
10)
prowadząc działalność w zakresie zbiorowego żywienia dzieci i młodzieży w jednostce systemu oświaty w ramach żywienia zbiorowego stosuje środki spożywcze nieodpowiadające wymaganiom określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 52c ust. 6 pkt 2,
11)
prowadząc działalność w zakresie zbiorowego żywienia dzieci w żłobku lub klubie dziecięcym w ramach żywienia zbiorowego stosuje środki spożywcze nieodpowiadające wymaganiom określonym w art. 6e ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2025 r. poz. 798 oraz z 2026 r. poz. 1123) lub w przepisach wydanych na podstawie art. 6e ust. 7 lub 8 tej ustawy podlega Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości do trzydziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej za rok poprzedzający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
2.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1:
1)
pkt 1–3 - wysokość kary pieniężnej może być wymierzona do pięciokrotnej wartości brutto zakwestionowanej ilości środka spożywczego lub produktu niebędącego żywnością wprowadzonego do obrotu jako żywność;
2)
pkt 4, 8–10 - wysokość kary pieniężnej może być wymierzona do 5000 zł, niemniej niż 1000 zł;
2)
pkt 4, 8–11 - wysokość kary pieniężnej może być wymierzona do 5000 zł, niemniej niż 1000 zł;
3)
pkt 5 - wysokość kary nie może być mniejsza niż 500 zł.
Orzeczenia do art. 103
Ten przepis powołuje 47 orzeczeń, w tym ust. 1: 33, ust. 2: 3.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II GSK 2192/21Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 05.12.2024
Inspekcja sanitarna
- II GSK 239/21Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 11.04.2024
Kara administracyjna; Inspekcja sanitarna
- II GSK 1690/22Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 11.04.2024
Kara administracyjna; Inspekcja sanitarna; Oświata
- V SA/Wa 2460/22Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 26.10.2023
Inne
- V SA/Wa 1762/22Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 16.05.2023
Inne
- II OSK 126/20Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 26.01.2023
Inspekcja sanitarna
- V SA/Wa 5226/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 03.11.2022
Inne
- V SA/Wa 3770/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 07.04.2022
Inne
- II OSK 446/19Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 15.02.2022
Inne
- VII SA/Wa 2425/20Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 05.10.2021
Inspekcja sanitarna
