Art. 1
Ustawa z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym, Dz.U. 2006 nr 235 poz. 1701. Brzmienie bez zmian od 3 stycznia 2007 r.
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o Transport drogowyZarobkowy przewóz osób lub rzeczy pojazdami samochodowymi po drogach publicznych oraz inne czynności przewidziane w przepisach szczególnych. Działalność ta może wymagać uzyskania zezwolenia, licencji albo spełnienia warunków ustawowych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 6 w ust. 1:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
spełnia wymagania określone w art. 5 ust. 3 pkt 1 i 5;
”
,
b)
w pkt 2 w lit. c kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. d w brzmieniu:
„
d)
spełniają wymagania określone w art. 39a ust. 1 pkt 1-4.
”
;
2)
rozdział 7a otrzymuje brzmienie:
„
Rozdział 7a
Kierowcy wykonujący przewóz drogowy
Art. 39a.
1.
Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może zatrudnić kierowcę,
jeżeli osoba ta:
1)
ukończyła 21 lat;
2)
posiada odpowiednie uprawnienie do kierowania pojazdem samochodowym, określone w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.);
3)
nie ma przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;
4)
nie ma przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy;
5)
uzyskała kwalifikację wstępną;
6)
ukończyła szkolenie okresowe.
2.
Wymaganie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nie dotyczy kierowcy wykonującego przewóz
drogowy rzeczy pojazdem samochodowym lub zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej
przekraczającej 3,5 t i nieprzekraczającej 7,5 t.
3.
Wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 5 i 6, nie stosuje się do kierowcy pojazdu:
1)
do kierowania którego wymagane jest prawo jazdy kategorii A1, A, B1, B lub B+E;
2)
którego konstrukcja ogranicza prędkość do 45 km/h;
3)
wykorzystywanego przez siły zbrojne;
4)
obrony cywilnej, jednostek ochrony przeciwpożarowej lub jednostek odpowiedzialnych
za utrzymanie bezpieczeństwa lub porządku publicznego;
5)
poddawanego testom drogowym do celów rozwoju technicznego przez producentów, jednostki
badawczo-rozwojowe lub szkoły wyższe;
6)
odbywającego przejazd bez osób lub ładunku:
a)
w celu dokonania jego naprawy lub konserwacji,
b)
z miejsca zakupu lub odbioru;
7)
używanego w sytuacjach zagrożenia lub przeznaczonego do akcji ratunkowych;
8)
wykorzystywanego do:
a)
nauki jazdy osób ubiegających się o prawo jazdy,
b)
szkolenia osób posiadających prawo jazdy,
c)
przeprowadzania państwowego egzaminu osób ubiegających się o prawo jazdy;
9)
wykorzystywanego do użytku osobistego w przewozie drogowym osób lub rzeczy;
10)
wykorzystywanego do przewozu materiałów lub urządzeń niezbędnych kierowcy do jego
pracy, pod warunkiem że prowadzenie pojazdu nie jest jego podstawowym zajęciem.
Art. 39b.
1.
Do uzyskania kwalifikacji wstępnej może przystąpić osoba:
1)
która na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
a)
przebywa co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe, albo
b)
studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające
ten fakt;
2)
niebędąca obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, mająca zamiar wykonywać
przewozy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Kierowca obowiązany jest uzyskać kwalifikację wstępną, odpowiednio do pojazdu, którym
zamierza wykonywać przewóz drogowy, w zakresie bloków programowych określonych odpowiednio
do kategorii prawa jazdy:
1)
C1, C1+E, C i C+E;
2)
D1, D1+E, D i D+E.
3.
Kwalifikacja wstępna obejmuje zajęcia teoretyczne i praktyczne oraz testy kwalifikacyjne.
Art. 39b1.
1.
Zajęcia, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są w formie:
1)
zajęć szkolnych dla uczniów - w szkole, jeżeli w programie nauczania jest przewidziane
uzyskanie kwalifikacji kierowcy wykonującego przewóz drogowy, albo
2)
kursu kwalifikacyjnego - w ośrodku szkolenia.
2.
Zajęcia teoretyczne i praktyczne, o których mowa w art. 39b ust. 3, obejmują:
1)
kształcenie zawodowe w zakresie racjonalnego kierowania pojazdem, z uwzględnieniem
przepisów bezpieczeństwa, w tym:
a)
znajomość właściwości technicznych i zasad działania elementów bezpieczeństwa pojazdu,
b)
umiejętność optymalizacji zużycia paliwa,
c)
umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa w związku z przewożonym towarem,
d)
umiejętność zapewnienia bezpieczeństwa pasażerom;
2)
kształcenie zawodowe w zakresie umiejętności stosowania przepisów dotyczących wykonywania
transportu drogowego;
3)
kształcenie zawodowe w zakresie zagrożeń związanych z wykonywanym zawodem, w tym bezpieczeństwo
na drodze i bezpieczeństwo dla środowiska;
4)
kształcenie zawodowe w zakresie obsługi i logistyki, w tym kształtowanie wizerunku
firmy oraz znajomość rynku w przewozie drogowym i jego organizacji.
3.
Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są:
1)
przez Okręgową Komisję Egzaminacyjną, po zakończeniu zajęć szkolnych dla uczniów,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, w ramach zewnętrznego egzaminu potwierdzającego kwalifikacje
zawodowe, albo
2)
w ośrodku szkolenia, po zakończeniu zajęć teoretycznych i praktycznych, przez trzyosobową
komisję egzaminacyjną, zwaną dalej „komisją”, powołaną przez wojewodę.
4.
W skład komisji mogą wchodzić osoby, które:
1)
posiadają wykształcenie wyższe prawnicze, ekonomiczne lub techniczne z zakresu motoryzacji
lub transportu;
2)
nie były prawomocnie skazane za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia Korzyść majątkowaPrzysporzenie zwiększające majątek albo pozwalające uniknąć wydatku. W prawie karnym może stanowić cel, skutek lub przedmiot czynu zabronionego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów;
3)
spełniają szczegółowe wymagania określone w przepisach na podstawie art. 39i pkt 4.
5.
Co najmniej jedna z osób - członków komisji, jest obowiązana posiadać uprawnienia
instruktora lub egzaminatora w zakresie kategorii prawa jazdy odpowiedniej do kategorii
realizowanego bloku programowego, o którym mowa w art. 39b ust. 2.
6.
Testy kwalifikacyjne, o których mowa w art. 39b ust. 3, przeprowadzane są na podstawie
pytań pochodzących z katalogu pytań testowych zatwierdzonego przez ministra właściwego
do spraw transportu.
7.
Katalog pytań testowych obejmuje zagadnienia, o których mowa w ust. 2.
8.
Za przeprowadzenie testu członkom komisji, przysługuje wynagrodzenie, którego koszt
ponosi ośrodek szkolenia.
9.
Ośrodek szkolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, umożliwia przeprowadzanie przez komisję
testu kwalifikacyjnego, zapewniając odpowiednie warunki lokalowe.
Art. 39b2.
Kierowca, który uzyskał kwalifikację wstępną w zakresie określonego bloku programowego,
o którym mowa w art. 39b ust. 2, i zamierza wykonywać przewozy innymi pojazdami niż
te, dla których wymagane jest prawo jazdy odpowiadające zakresowi uzyskanej kwalifikacji
wstępnej, obowiązany jest odbyć kwalifikację wstępną uzupełniającą. Przepisy art.
39b1 stosuje się odpowiednio.
Art. 39c.
1.
Wojewoda lub upoważniony przez niego członek komisji albo dyrektor Okręgowej Komisji
Egzaminacyjnej, wydaje osobie, która uzyskała kwalifikację wstępną świadectwo kwalifikacji
zawodowej potwierdzające uzyskanie kwalifikacji wstępnej.
2.
Wojewoda oraz dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, w terminie 21 dni od dnia
przeprowadzenia testu kwalifikacyjnego, przekazują do centralnej ewidencji kierowców
następujące dane osób, którym wydano świadectwo kwalifikacji zawodowej, o którym mowa
w ust. 1:
1)
imię i nazwisko;
2)
datę i miejsce urodzenia;
3)
numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL)
albo rodzaj, serię, numer oraz państwo wydania dokumentu potwierdzającego tożsamość
- w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL;
4)
zakres, numer i datę wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej.
Art. 39d.
1.
Do szkolenia okresowego może przystąpić osoba:
1)
która na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
a)
przebywa co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe, albo
b)
studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające
ten fakt;
2)
wykonująca przewóz drogowy na rzecz podmiotu mającego siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2.
Kierowca obowiązany jest co pięć lat, począwszy od dnia uzyskania świadectwa kwalifikacji
zawodowej poświadczającego uzyskanie kwalifikacji wstępnej, ukończyć szkolenie okresowe
odpowiednio do pojazdu, którym wykonuje przewóz drogowy.
3.
Kierowca może odbywać szkolenie okresowe w jednej z następujących form:
1)
kursu okresowego;
2)
cyklu zajęć rozłożonych w okresie pięciu lat, obejmującego program kursu okresowego.
4.
Szkolenie okresowe jest prowadzone w ośrodku szkolenia w zakresie bloków programowych
określonych odpowiednio do kategorii prawa jazdy:
1)
C1, C1+E, C i C+E; 2) D1, D1+E, D i D+E.
5.
Kierowca, który zaprzestał wykonywania przewozu drogowego przez okres uniemożliwiający
spełnienie obowiązku, o którym mowa w ust. 2, przed ponownym przystąpieniem do wykonywania
przewozu obowiązany jest ukończyć szkolenie okresowe.
6.
Kierowca wykonujący przewóz drogowy różnymi pojazdami, dla których wymagane jest posiadanie
prawa jazdy co najmniej dwóch kategorii, o których mowa w ust. 4, może ukończyć szkolenie
okresowe z zakresu jednego bloku programowego.
Art. 39e.
1.
Kierownik ośrodka szkolenia wydaje osobie, która ukończyła wymagane zajęcia w ramach
szkolenia okresowego, świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające ukończenie
szkolenia okresowego.
2.
Kierownik ośrodka szkolenia, w terminie 21 dni od dnia wydania świadectwa kwalifikacji
zawodowej, o którym mowa w ust. 1, przekazuje do centralnej ewidencji kierowców następujące
dane osób, którym wydał świadectwo:
1)
imię i nazwisko;
2)
datę i miejsce urodzenia;
3)
numer ewidencyjny PESEL albo rodzaj, serię, numer oraz państwo wydania dokumentu potwierdzającego
tożsamość - w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL;
4)
zakres, numer i datę wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego odbycie
szkolenia okresowego.
Art. 39f.
1.
Kierowca wykonujący przewóz drogowy obowiązany jest uzyskać wpis do polskiego krajowego
prawa jazdy, potwierdzający spełnienie wymagań, o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt
3 i 4 oraz odpowiednio pkt 5 lub 6.
2.
Zasady dokonywania wpisu, o którym mowa w ust. 1, określają przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
3.
W przypadku gdy kierowca nie posiada polskiego krajowego prawa jazdy spełnianie wymagań,
o których mowa w art. 39a ust. 1 pkt 5 i 6, potwierdza się w karcie kwalifikacji kierowcy.
W karcie kwalifikacji kierowcy potwierdza się również spełnienie wymagań, o których
mowa w art. 39a ust. 1 pkt 3 i 4.
4.
Kartę kwalifikacji kierowcy wydaje, na wniosek kierowcy, starosta właściwy ze względu
na siedzibę podmiotu, na rzecz którego kierowca będzie wykonywał lub wykonuje przewóz
drogowy, na podstawie przedłożonych:
1)
kopii świadectwa kwalifikacji zawodowej;
2)
kopii orzeczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy
na stanowisku kierowcy;
3)
kopii orzeczenia psychologicznego o braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania
pracy na stanowisku kierowcy;
4)
oświadczenia podmiotu, na rzecz którego kierowca będzie wykonywał lub wykonuje przewóz
drogowy, potwierdzającego te okoliczności.
5.
Kartę kwalifikacji kierowcy wydaje się na okres pięciu lat.
6.
Za wydanie karty kwalifikacji kierowcy pobiera się opłatę, w wysokości odpowiadającej
wysokości opłaty za wydanie prawa jazdy określonej w przepisach wydanych na podstawie
art. 115 ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
7.
Informację o wydanych kartach kwalifikacji kierowcy starosta przekazuje do centralnej
ewidencji kierowców.
8.
W przypadku osoby nieposiadającej Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej i niewykonującej przewozów na rzecz podmiotu mającego siedzibę
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wymagania, o których mowa w art. 39a ust.
1 pkt 5 i 6, uznaje się za spełnione, gdy osoba ta posiada w prawie jazdy albo w karcie
kwalifikacji kierowcy aktualny wpis potwierdzający ukończenie kwalifikacji wstępnej
lub szkolenia okresowego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji
Szwajcarskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
(EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
9.
W przypadku osoby zamieszkałej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wykonującej
przewozy na rzecz podmiotu mającego siedzibę za granicą wymagania, o których mowa
w art. 39a ust. 1 pkt 6, uznaje się za spełnione, gdy osoba ta posiada w prawie jazdy
albo w karcie kwalifikacji kierowcy aktualny wpis potwierdzający ukończenie szkolenia
okresowego w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej
lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie
umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
Art. 39g.
1.
Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia stanowi działalność
regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia.
2.
Warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia
spełnia przedsiębiorca, który:
1)
prowadzi działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia kierowców,
określoną przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, lub spełnia wymagania określone dla tej działalności;
2)
zapewnia prowadzenie szkolenia:
a)
przez osoby posiadające uprawnienia instruktora techniki jazdy, o których mowa w przepisach
ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym,
b)
przez wykładowców posiadających wiedzę, umiejętności i wykształcenie niezbędne do
zapewnienia prawidłowego szkolenia,
c)
zgodnie z programem szkolenia;
3)
posiada:
a)
warunki lokalowe,
b)
wyposażenie dydaktyczne,
c)
miejsca przeznaczone do prowadzenia zajęć praktycznych,
d)
miejsca przeznaczone do jazdy w warunkach specjalnych,
e)
pojazdy samochodowe odpowiednie do zakresu prowadzonego szkolenia,
f)
szczegółowy program szkolenia wraz z planem jego wykonania oraz metodami nauczania;
4)
nie byt, jako osoba fizyczna lub członek organu osoby prawnej, prawomocnie skazany
za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowych lub przestępstwo
przeciwko wiarygodności dokumentów.
3.
Organem prowadzącym rejestr przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia jest wojewoda
właściwy ze względu na miejsce wykonywania działalności objętej wpisem.
4.
Wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia dokonywany jest na
wniosek przedsiębiorcy zawierający następujące dane:
1)
oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania;
2)
numer w ewidencji działalności gospodarczej albo w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym
Rejestrze Sądowym - o ile są wymagane;
3)
numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorcy;
4)
wskazanie miejsca prowadzenia ośrodka szkolenia.
5.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 4, przedsiębiorca dołącza:
1)
program szkolenia wraz z planem wykonania szkolenia oraz metodami nauczania;
2)
kopię dokumentów potwierdzających kwalifikację i wiedzę instruktorów techniki jazdy
oraz wykładowców;
3)
kopie dokumentów zawierających informacje o: warunkach lokalowych, wyposażeniu dydaktycznym
oraz miejscu przeznaczonym do prowadzenia zajęć praktycznych i posiadanych pojazdach
albo kopię umowy, o której mowa w ust. 11 pkt 1, lub dokumentów zawierających informację
o urządzeniu, o którym mowa w ust. 11 pkt 2, wraz z kopią certyfikatu.
6.
Wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 4, przedsiębiorca składa oświadczenie o następującej
treści:
„
Oświadczam, że:
1)
dane zawarte we wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia
są kompletne i zgodne z prawdą;
2)
znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia
ośrodka szkolenia, określone w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
”
.
7.
Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, powinno również zawierać:
1)
oznaczenie przedsiębiorcy, jego siedziby i adresu albo miejsca zamieszkania;
2)
oznaczenie miejsca i datę złożenia oświadczenia;
3)
podpis osoby uprawnionej do reprezentowania przedsiębiorcy, z podaniem jej imienia
i nazwiska oraz pełnionej funkcji.
8.
W rejestrze przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia umieszcza się dane przedsiębiorcy,
o których mowa w ust. 4, z wyjątkiem adresu zamieszkania, jeżeli jest on inny niż
adres siedziby, oraz jego numer w tym rejestrze.
9.
Dokonując wpisu, wojewoda pobiera:
Dopłatę za wpis - stanowiącą dochód budżetu państwa;
2)
opłatę ewidencyjną, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - na pokrycie kosztów działania centralnej ewidencji kierowców.
10.
Wojewoda przekazuje:
1)
do centralnej ewidencji kierowców informację o dokonaniu wpisu przedsiębiorcy do rejestru
przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia - w terminie 14 dni od dnia dokonania
wpisu;
2)
opłatę ewidencyjną do Funduszu - Centralna Ewidencja Pojazdów i Kierowców, o którym
mowa w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - na zasadach i w terminach określonych w przepisach tej ustawy.
11.
Przedsiębiorca może nie spełniać wymagań, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a i pkt
3 lit. d, jeśli:
1)
zawarł umowę na przeprowadzanie zajęć z ośrodkiem doskonalenia techniki jazdy, o którym
mowa w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym;
2)
dysponuje urządzeniem technicznym do symulowania jazdy w warunkach specjalnych, posiadającym
odpowiedni certyfikat wydany przez jednostkę akredytowaną w polskim systemie akredytacji.
Art. 39h.
1.
Nadzór nad ośrodkami szkolenia sprawuje wojewoda.
2.
W ramach sprawowanego nadzoru wojewoda:
1)
przeprowadza kontrolę w zakresie:
a)
spełniania przez ośrodek szkolenia wymagań, o których mowa w art. 39g ust. 2,
b)
zgodności prowadzonego szkolenia z obowiązującymi programami szkolenia,
c)
dokumentów wymaganych w związku z prowadzeniem szkolenia;
2)
w przypadku ustalenia naruszeń warunków wykonywania działalności wyznacza termin ich
usunięcia;
3)
wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla
z urzędu przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia,
jeżeli przedsiębiorca:
a)
złożył oświadczenie oraz inne dokumenty stanowiące załączniki do wniosku, o którym
mowa w art. 39g ust. 5, niezgodne ze stanem faktycznym,
b)
nie usunął naruszeń warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia
ośrodka szkolenia w wyznaczonym przez wojewodę terminie,
c)
rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia
ośrodka szkolenia.
3.
Rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia
ośrodka szkolenia jest:
1)
przeprowadzanie szkolenia niezgodnie z programem szkolenia;
2)
wydanie świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym;
3)
odmowa poddania się kontroli, o której mowa w ust. 2 pkt 1.
4.
Informację o wykreśleniu przedsiębiorcy z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek
szkolenia wojewoda przekazuje do centralnej ewidencji kierowców w terminie 14 dni
od dnia wydania decyzji o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia.
Art. 39i.
1.
Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1)
szczegółowe wymagania w stosunku do przedsiębiorcy prowadzącego ośrodek szkolenia,
o którym mowa w art. 39g, w zakresie infrastruktury technicznej, warunków lokalowych,
wyposażenia dydaktycznego oraz pojazdów używanych w trakcie szkolenia;
2)
szczegółowe warunki prowadzenia szkolenia w ramach kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji
wstępnej uzupełniającej, szkoleń okresowych oraz zajęć odbywanych w ramach szkolenia
okresowego, o których mowa w art. 39d ust. 3 pkt 2;
3)
szczegółowe warunki przeprowadzania testów kwalifikacyjnych;
4)
szczegółowe wymagania wobec członków komisji, sposób ich powoływania oraz wysokość
ich wynagrodzenia, które nie może być wyższe niż 400 zł za egzamin;
5)
wzór świadectwa kwalifikacji zawodowej;
6)
sposób postępowania z dokumentacją związaną z prowadzeniem przez ośrodki szkolenia
kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej i szkolenia okresowego;
7)
wzór karty kwalifikacji kierowcy oraz szczegółowy sposób jej wydawania;
8)
wysokość opłaty za wpis przedsiębiorcy do rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek
szkolenia.
2.
Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw transportu
uwzględnia odpowiednio:
1)
przepisy Unii Europejskiej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, a także potrzebę
zapewnienia należytych wymagań organizacyjno-technicznych przeprowadzania kursów i
zajęć;
2)
przepisy Unii Europejskiej w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, oraz konieczność
obiektywnego sprawdzenia przygotowania do uzyskania kwalifikacji wstępnej w zakresie
transportu drogowego;
3)
konieczność zapewnienia ujednoliconych procedur przeprowadzania testów kwalifikacyjnych;
4)
konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu wykształcenia i okresu praktyki zawodowej
członków komisji w zakresie odpowiadającym wymaganej wiedzy dotyczącej wykonywania
przewozu drogowego, a także potrzebę zapewnienia pokrycia kosztów związanych z przeprowadzaniem
testów kwalifikacyjnych przez komisję;
5)
zakres danych niezbędnych do potwierdzenia spełnienia przez kierowcę wykonującego
przewóz drogowy wymagań ustawy, w szczególności w zakresie badań lekarskich i psychologicznych,
ukończonych szkoleń, posiadanych uprawnień do kierowania pojazdem samochodowym, organów
właściwych i podmiotów uprawnionych do wydawania świadectwa kwalifikacji zawodowej;
6)
zakres danych niezbędnych do prawidłowego prowadzenia kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji
wstępnej uzupełniającej i szkolenia okresowego, dotyczących kandydatów na kierowców
i kierowców wykonujących przewóz drogowy, podmiotów uprawnionych do przeprowadzania
kursów i zajęć, organów właściwych w sprawach wpisu do rejestru, a także przepisy
Unii Europejskiej w zakresie dokumentów związanych z uzyskiwaniem kwalifikacji wstępnej
oraz szkoleń okresowych;
7)
potrzebę zapewnienia należytej ochrony dokumentacji związanej z prowadzeniem przez
ośrodki szkolenia kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej i szkolenia
okresowego;
8)
potrzebę zapewnienia zgodności wzoru i trybu wydawania karty kwalifikacji kierowcy
z przepisami Unii Europejskiej;
9)
wysokość rzeczywistych kosztów związanych z prowadzeniem rejestru przedsiębiorców
prowadzących ośrodki szkolenia oraz wysokość kosztów związanych z weryfikacją dokumentów.
Art. 39j.
1.
Kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom lekarskim przeprowadzanym w celu
stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na
stanowisku kierowcy.
2.
Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 3-6,
w zakresie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy
(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.), zwanej dalej „Kodeksem pracy”.
3.
Zakres badań lekarskich, o których mowa w ust. 1, obejmuje ponadto ustalenie istnienia
lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, zgodnie z ustawą z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
4.
Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:
1)
do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat - co 5 lat;
2)
po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia - co 30 miesięcy.
5.
Pierwsze badanie lekarskie, o którym mowa w ust. 1, jest wykonywane przed dniem wydania
świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie kwalifikacji wstępnej,
a każde następne dla kierowcy w wieku do 60 lat - w terminie właściwym do ukończenia
szkolenia okresowego, jednak nie później niż do dnia wydania świadectwa kwalifikacji
zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego.
6.
Badania lekarskie, o których mowa w ust. 1, wykonują lekarze uprawnieni do wykonywania
badań profilaktycznych, o których mowa w przepisach Kodeksu pracy, posiadający dodatkowo uprawnienia do przeprowadzania badań lekarskich kandydatów
na kierowców i kierowców określone w odrębnych przepisach.
Art. 39k.
1.
Kierowca wykonujący przewóz drogowy podlega badaniom psychologicznym przeprowadzanym
w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania
pracy na stanowisku kierowcy.
2.
Badania psychologiczne, o których mowa w ust. 1, są wykonywane, z zastrzeżeniem ust.
3 i 4, w zakresie i na zasadach określonych dla kierowców w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
3.
Badania psychologiczne, o których mowa w ust. 1, są przeprowadzane:
1)
do czasu ukończenia przez kierowcę 60 lat - co 5 lat;
2)
po ukończeniu przez kierowcę 60. roku życia - co 30 miesięcy.
4.
Pierwsze badanie psychologiczne, o którym mowa w ust. 1, jest wykonywane przed dniem
wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie kwalifikacji
wstępnej, a każde następne dla kierowcy w wieku do 60 lat - w terminie właściwym do
ukończenia szkolenia okresowego, jednak nie później niż do dnia wydania świadectwa
kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie szkolenia okresowego.
Art. 39l.
1.
Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany do:
1)
kierowania kierowców na:
a)
szkolenia okresowe,
b)
badania lekarskie i psychologiczne;
2)
pokrywania kosztów badań lekarskich i psychologicznych;
3)
przechowywania przez cały okres zatrudnienia kierowcy kopii:
a)
świadectw kwalifikacji zawodowej,
b)
orzeczeń lekarskich i psychologicznych;
4)
prowadzenia dokumentacji dotyczącej badań lekarskich i psychologicznych;
5)
przekazania kierowcy z chwilą rozwiązania stosunku pracy kopii orzeczeń i świadectw,
o których mowa w pkt 3.
2.
Przedsiębiorca lub inny podmiot wykonujący przewóz drogowy może pokryć koszty szkoleń
okresowych kierowcy.
3.
Spełnienie przez przedsiębiorcę lub przez inny podmiot wykonujący przewóz drogowy
obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, uznaje się za równoznaczne ze spełnieniem
obowiązków pracodawcy w zakresie wykonywania wstępnych i okresowych badań lekarskich,
o których mowa w art. 229 § 1 i 2 Kodeksu pracy.
Art. 39m.
Wymagania, o których mowa w art. 39a-39l, stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy
lub innej osoby osobiście wykonującej przewóz drogowy.
”
;
3)
w art. 87:
a)
uchyla się ust. 1a,
b)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Podczas przewozu drogowego wykonywanego na potrzeby własne kontrolowany jest obowiązany
mieć przy sobie i okazywać na żądanie uprawnionego organu kontroli, oprócz odpowiednich
dokumentów wymaganych przy takim przewozie, określonych w ust. 1, wypis zaświadczenia,
o którym mowa w art. 33 ust. 10.
”
.
Orzeczenia do art. 1
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
