Art. 1
Ustawa z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 712. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 2 czerwca 2025 r.
Art. 1.
1.
Tworzy się Centralne Biuro Antykorupcyjne, zwane dalej „CBA”, jako służbę specjalną do spraw zwalczania KorupcjaZjawisko polegające na uzyskiwaniu lub oferowaniu nienależnych korzyści w związku z pełnioną funkcją albo podejmowaniem decyzji. W prawie karnym obejmuje kilka odrębnych przestępstw, w tym łapownictwo.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w życiu publicznym i gospodarczym, w szczególności w instytucjach państwowych i samorządowych, a także do zwalczania działalności godzącej w interesy ekonomiczne państwa.
2.
Nazwa Centralne Biuro Antykorupcyjne i jej skrót „CBA” przysługuje wyłącznie Centralnemu Biuru Antykorupcyjnemu. 3. (utracił moc) 3a. Korupcją, w rozumieniu ustawy, jest czyn:
1)
polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści osobie pełniącej Funkcja publicznaDziałalność związana z wykonywaniem zadań publicznych lub władzy publicznej. Pojęcie ma znaczenie między innymi dla odpowiedzialności karnej osób pełniących funkcje publiczne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji;
2)
polegający na żądaniu lub przyjmowaniu przez osobę pełniącą funkcję publiczną bezpośrednio, lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści, dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści, w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji;
3)
popełniany w toku działalności gospodarczej, obejmującej realizację zobowiązań względem władzy (instytucji) publicznej, polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu, bezpośrednio lub pośrednio, osobie kierującej jednostką niezaliczaną do sektora finansów publicznych lub pracującej w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek nienależnych korzyści, dla niej samej lub na rzecz jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie szkodliwe odwzajemnienie;
4)
popełniany w toku działalności gospodarczej obejmującej realizację zobowiązań względem władzy (instytucji) publicznej, polegający na żądaniu lub przyjmowaniu bezpośrednio lub pośrednio przez osobę kierującą jednostką niezaliczaną do sektora finansów publicznych lub pracującą w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek nienależnych korzyści lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie szkodliwe odwzajemnienie. 4. Działalnością godzącą w interesy ekonomiczne państwa, w rozumieniu ustawy, jest każde zachowanie mogące spowodować w mieniu:
1)
jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych,
2)
jednostki niezaliczanej do sektora finansów publicznych otrzymującej środki publiczne,
3)
przedsiębiorcy z udziałem Skarb PaństwaPaństwo jako podmiot praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych dotyczących mienia państwowego, które nie należy do innych państwowych osób prawnych. Ma osobowość prawną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub jednostki samorządu terytorialnego - znaczną szkodę w rozumieniu art. 115 § 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2025 r. poz. 383).
Orzeczenia do art. 1
Ten przepis powołuje 9 orzeczeń, w tym ust. 1: 6, ust. 3: 5, ust. 4: 2.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- I C 706/25Sąd Rejonowy w Toruniu, wyrok z 24.09.2025
zasada swobody umów
- I OSK 3271/14Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 30.06.2016
Dostęp do informacji publicznej
- II K 784/10Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, uzasadnienie z 28.09.2015
konstytucja rp; kontrola i utrwalenie rozmów; korupcja; prowokacja
- II K 651/13Sąd Rejonowy w Zgorzelcu, wyrok z 29.04.2014
- SK 33/10Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 26.11.2012
- U 5/07Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 10.03.2010
- K 54/07Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 23.06.2009
- K 23/06Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 21.11.2007
- Tw 22/06Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 26.02.2007
