Przejdź do treści

Art. 3

Ustawa z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 105. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 29 stycznia 2024 r.

Historia zmian

Art. 3.

1.

Do obrotu można wprowadzać:

1)

(uchylony)

2)

nawozy odpowiadające typom wapna nawozowego spośród typów wapna nawozowego określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 12 pkt 5 o dopuszczalnych rodzajach zanieczyszczeń i wartościach tych zanieczyszczeń;

3)

nawozy naturalne, zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1069/2009;

4)

produkty pofermentacyjne:

a)

o zadeklarowanych przez podmiot Uprawnienia do wykonywania działalnościWymagane prawem zezwolenia, licencje, koncesje lub wpisy umożliwiające wykonawcy prowadzenie działalności objętej przedmiotem zamówienia. Zamawiający może wymagać ich posiadania jako warunku udziału w postępowaniu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w biogazowniach rolniczych zawartościach substancji organicznej i składników pokarmowych, w przypadku produktów pofermentacyjnych otrzymywanych w procesie produkcji biogazu rolniczego wytwarzanego z substratów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 10b lit. a,

b)

o dopuszczalnych rodzajach zanieczyszczeń i wartościach tych zanieczyszczeń oraz o zadeklarowanych przez podmiot uprawniony do wykonywania działalności w biogazowniach rolniczych zawartościach substancji organicznej i składników pokarmowych, w przypadku produktów pofermentacyjnych otrzymywanych z biogazu rolniczego wytwarzanego z substratów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 10b lit. b, lub wytworzonych z ich mieszanin z substratami, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 10b lit. a.

2.

Nawozy organiczne, organiczno-mineralne, mineralne i środki wspomagające uprawę roślin mogą być wprowadzone do obrotu na zasadach określonych w art. 4.

3.

Nawozy naturalne i produkty pofermentacyjne mogą być zbywane do bezpośredniego rolniczego wykorzystania wyłącznie na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

4.

Umowę, o której mowa w ust. 3, strony przechowują co najmniej przez 3 lata od dnia jej wygaśnięcia.

4a.

Podmiot uprawniony do wykonywania działalności w biogazowniach rolniczych, który po raz pierwszy przeznacza na potrzeby własne lub wprowadza do obrotu produkt pofermentacyjny, informuje na piśmie wojewódzkiego inspektora ochrony roślin i nasiennictwa, zwanego dalej „wojewódzkim inspektorem”, właściwego ze względu na Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu albo siedzibę tego podmiotu, o zamiarze przeznaczenia na potrzeby własne lub wprowadzania do obrotu tego produktu wraz z podaniem:

1)

nazwy produktu pofermentacyjnego;

2)

imienia i nazwiska oraz miejsca zamieszkania i adresu albo nazwy oraz siedziby i adresu podmiotu uprawnionego do wykonywania działalności w biogazowniach rolniczych, który wprowadza do obrotu produkt pofermentacyjny;

3)

daty rozpoczęcia przeznaczenia na potrzeby własne lub wprowadzenia do obrotu produktu pofermentacyjnego;

4)

adresu miejsca, w którym produkt pofermentacyjny został wytworzony;

5)

postaci produktu pofermentacyjnego;

6)

informacji, że produkt pofermentacyjny został wytworzony z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych lub zawiera w swoim składzie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego lub produkty pochodne;

7)

informacji o substratach, z których produkt pofermentacyjny został wytworzony;

8)

informacji o szacowanej ilości średniorocznie produktu pofermentacyjnego, jaką zamierza przeznaczyć na potrzeby własne lub wprowadzić do obrotu.

4b.

Informacje, o których mowa w ust. 4a, przekazuje się wojewódzkiemu inspektorowi nie później niż w terminie 14 dni przed pierwszym przeznaczeniem na potrzeby własne lub wprowadzeniem do obrotu produktu pofermentacyjnego.

4c.

W przypadku zmiany substratów, z których produkt pofermentacyjny został wytworzony, podmiot uprawniony do wykonywania działalności w biogazowniach rolniczych przekazuje taką informację wojewódzkiemu inspektorowi nie później niż w terminie 7 dni przed przeznaczeniem na potrzeby własne lub wprowadzeniem do obrotu produktu pofermentacyjnego.

5.

Procedurą celną, w wyniku której następuje dopuszczenie do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego, mogą być objęte nawozy i środki wspomagające uprawę roślin przywożone z państw trzecich:

1)

które można wprowadzać do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

których okres przydatności do stosowania, licząc od dnia objęcia dopuszczeniem do obrotu, wynosi co najmniej 6 miesięcy - dla nawozów, środków poprawiających właściwości gleby i stymulatorów wzrostu;

3)

które są zaopatrzone w informacje określone w art. 9 ust. 2-7 i ust. 9.

6.

Przepisu ust. 5:

1)

nie stosuje się do nawozów i środków wspomagających uprawę roślin:

a)

przeznaczonych wyłącznie do celów naukowo-badawczych,

b)

nieprzeznaczonych do wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)

pkt 2 i 3 nie stosuje się do nawozów naturalnych, o których mowa w ust. 1 pkt 3.

7.

W przypadku, o którym mowa w ust. 6 pkt 1 lit. b, importer przedstawia organowi celnemu pisemne oświadczenie, że nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin zgłaszany do procedury celnej, w wyniku której następuje dopuszczenie do obrotu w rozumieniu przepisów prawa celnego, nie jest przeznaczony do wprowadzenia do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

8.

Nawozy zawierające azotan amonowy w ilości powyżej 28% w przeliczeniu na azot całkowity, przywożone z państw trzecich, zaopatruje się w ważny certyfikat potwierdzający ich odporność na detonację, wydany przez jednostkę akredytowaną w tym zakresie na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej.
Porównaj wersje

Orzeczenia do art. 3

Ten przepis powołuje 8 orzeczeń, w tym ust. 2: 6.

  1. IV SA/Wa 2065/23Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 18.01.2024

    Inne

  2. II GSK 3360/17Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 21.11.2019

    Kara administracyjna; Działalność gospodarcza

  3. KIO 950/15Krajowa Izba Odwoławcza, wyrok z 21.05.2015
  4. II GSK 56/14Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 03.03.2015

    Inne

  5. I ACa 922/13Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrok z 06.02.2014

    dobra osobiste

  6. II GSK 350/12Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 07.05.2013

    Inne

  7. II GSK 1847/11Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 06.12.2012

    Inne

  8. II GSK 1848/11Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 06.12.2012

    Inne

Szukaj w orzeczeniach do tego przepisu

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.