Art. 32
Ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 809. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 19 maja 2015 r.
Art. 32.
1.
Wprowadzający baterie przenośne lub akumulatory przenośne jest obowiązany do zawarcia umowy w formie pisemnej pod rygorem nieważności, ze zbierającym zużyte baterie lub zużyte akumulatory, dotyczącej zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych.
2.
Umowa, o której mowa w ust. 1, określa w szczególności:
1)
warunki finansowania przez wprowadzającego baterie przenośne lub akumulatory przenośne zbierania zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych;
2)
ZobowiązanieStosunek prawny, w którym wierzyciel może żądać od dłużnika określonego świadczenia, a dłużnik powinien je spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu do składania przez zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory wprowadzającemu baterie przenośne lub akumulatory przenośne:
a)
(uchylona) b) wykazu punktów zbierania prowadzonych przez danego zbierającego zużyte baterie lub zużyte akumulatory,
c)
wykazu miejsc odbioru, z których odbiera zużyte baterie lub zużyte akumulatory, wraz z informacją na temat okresu trwania umowy z prowadzącym miejsce odbioru.
3.
Ustalając usytuowanie punktów zbierania oraz miejsc odbioru, strony umowy kierują się gęstością zaludnienia, umożliwiając użytkownikom końcowym pozbycie się zużytych baterii przenośnych lub zużytych akumulatorów przenośnych w łatwo dostępnym miejscu zlokalizowanym w najbliższej okolicy miejsca ich zamieszkania lub prowadzenia działalności.
Orzeczenia do art. 32
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
