Art. 1
Ustawa z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. 2010 nr 36 poz. 196. Brzmienie bez zmian od 10 kwietnia 2010 r.
Art. 1.
W ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
(Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 oraz z 2009 r. Nr 219, poz. 1706) wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 10.
W sądach administracyjnych są zatrudnieni asesorzy sądowi, starsi referendarze sądowi,
referendarze sądowi, starsi asystenci sędziów, asystenci sędziów oraz urzędnicy i
inni pracownicy sądowi.
”
;
2)
w art. 21:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Prezesa i wiceprezesa sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym powołuje Prezes Naczelnego
Sądu Administracyjnego spośród sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego lub Naczelnego
Sądu Administracyjnego, po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego tego sądu i Kolegium
Naczelnego Sądu Administracyjnego.
”
,
b)
po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„
§ 1a.
Prezes i wiceprezes sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym są powoływani na okres
pięciu lat, najwyżej na dwie kolejne kadencje.
”
;
3)
po art. 21 dodaje się art. 21a w brzmieniu:
„
Art. 21a.
§ 1.
Prezes i wiceprezes sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym mogą być odwołani przez
Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w toku kadencji w przypadku:
1)
rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych,
2)
gdy dalszego pełnienia funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem wymiaru
sprawiedliwości.
§ 2.
Odwołanie prezesa i wiceprezesa sądu w wojewódzkim sądzie administracyjnym następuje
po zasięgnięciu opinii zgromadzenia ogólnego tego sądu i Kolegium Naczelnego Sądu
Administracyjnego. W przypadku niewydania opinii w terminie miesiąca od przedstawienia
zamiaru odwołania prezesa albo wiceprezesa sądu, uważa się, że opinia jest pozytywna.
§ 3.
W przypadku złożenia w toku kadencji przez prezesa albo wiceprezesa sądu w wojewódzkim
sądzie administracyjnym rezygnacji z pełnionej funkcji, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego
odwołuje go bez zasięgania opinii, o której mowa w § 2.
”
;
4)
art. 27 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 27.
§ 1.
Na stanowisko referendarza sądowego, do wykonywania czynności w postępowaniu mediacyjnym
oraz innych czynności sędziowskich określonych w ustawach, może być mianowany ten,
kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1 pkt 1-3 oraz pozostawał co najmniej trzy
lata na stanowiskach związanych ze stosowaniem lub tworzeniem prawa administracyjnego.
§ 2.
Na stanowisko starszego referendarza sądowego może być mianowany referendarz sądowy,
który zajmował stanowisko referendarza sądowego przez co najmniej dziesięć lat, nie
był karany za przewinienia dyscyplinarne, a także uzyskiwał pozytywne okresowe oceny
kwalifikacyjne.
”
;
5)
po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu:
„
Art. 27a.
§ 1.
Na stanowisku asystenta sędziego, do samodzielnego wykonywania czynności administracji
sądowej oraz czynności przygotowania spraw sądowych do ich rozpoznania, może być zatrudniony
ten, kto spełnia wymagania określone w art. 6 § 1 pkt 1-3.
§ 2.
Na stanowisku starszego asystenta sędziego może być zatrudniony asystent sędziego,
który zajmował stanowisko asystenta sędziego przez co najmniej pięć lat, nie był karany
za przewinienia dyscyplinarne, a także uzyskiwał pozytywne okresowe oceny kwalifikacyjne.
”
;
6)
art. 28 i art. 29 otrzymują brzmienie:
„
Art. 28.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej określa, w drodze rozporządzenia, stanowiska i
wymagane kwalifikacje urzędników sądowych oraz pracowników wojewódzkich sądów administracyjnych,
a także szczegółowe zasady wynagradzania i tabele wynagrodzenia zasadniczego oraz
wysokość dodatku z tytułu zajmowanego stanowiska lub pełnionej funkcji referendarzy
sądowych, starszych referendarzy sądowych, asystentów sędziów, starszych asystentów
sędziów, urzędników oraz innych pracowników tych sądów, uwzględniając zasadę różnicowania
wynagrodzenia w zależności od stanowiska i wymaganych kwalifikacji, potrzebę zapewnienia
prawidłowej organizacji działalności administracyjnej, właściwego poziomu funkcjonowania
sekretariatów sądowych oraz wysokiego poziomu kultury pracy, sprawności, racjonalności,
szybkości i profesjonalizmu przy wykonywaniu czynności niezbędnych do sprawnego przebiegu
postępowania.
Art. 29.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do wojewódzkich sądów administracyjnych oraz
sędziów, asesorów sądowych, starszych referendarzy sądowych, referendarzy sądowych,
starszych asystentów sędziów, asystentów sędziów, urzędników i innych pracowników
tych sądów stosuje się odpowiednio przepisy o ustroju sądów powszechnych z tym, że
do starszych asystentów sędziów stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące asystentów
sędziów, do wynagrodzeń sędziów stosuje się przepisy dotyczące sędziów sądu apelacyjnego,
a do wynagrodzeń asesorów sądowych - przepisy dotyczące sędziów sądu okręgowego. Określone
w tych przepisach uprawnienia Ministra Sprawiedliwości przysługują Prezesowi Naczelnego
Sądu Administracyjnego.
”
;
7)
art. 45 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 45.
§ 1.
Wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego powołuje na pięcioletnią kadencję Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, złożony
za zgodą Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 2.
Wiceprezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może być odwołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego w toku kadencji w przypadku:
1)
rażącego niewywiązywania się z obowiązków służbowych,
2)
gdy dalszego pełnienia funkcji z innych powodów nie da się pogodzić z dobrem wymiaru
sprawiedliwości.
§ 3.
Wystąpienie z wnioskiem o odwołanie wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
następuje po uzyskaniu zgody Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.
§ 4.
W przypadku złożenia w toku kadencji przez wiceprezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
rezygnacji z pełnionej funkcji, Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego występuje
z wnioskiem o odwołanie go bez uzyskania zgody, o której mowa w § 3.
”
.
Orzeczenia do art. 1
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
