Art. 47
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1750. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 10 grudnia 2025 r.
Art. 47.
1.
Funkcjonariusza przyjętego do służby mianuje się na stanowisko podoficerskie albo chorążego przed uzyskaniem kwalifikacji w zakresie szkolenia i stażu w służbie oraz przed złożeniem egzaminu na pierwszy stopień podoficerski albo chorążego, jeżeli spełnia wymogi w zakresie wykształcenia, o którym mowa w art. 44 ust. 3 i 4. Funkcjonariusza przyjętego do służby albo do służby na Uczelni można mianować, za zgodą odpowiednio Dyrektora Generalnego albo Rektora, na stanowisko oficerskie przed uzyskaniem kwalifikacji w zakresie szkolenia i stażu w służbie oraz przed złożeniem egzaminu na pierwszy stopień oficerski, jeżeli spełnia wymogi w zakresie wykształcenia, o którym mowa w art. 44 ust. 2.
1a.
Funkcjonariusz może być mianowany na stanowisko oficerskie, jeżeli:
1)
mianowanie jest uzasadnione potrzebami Służby Więziennej oraz zgodne z kwalifikacjami i kompetencjami funkcjonariusza;
2)
ukończył:
a)
studia drugiego stopnia na Uczelni lub
b)
studia podyplomowe na Uczelni, lub
c)
szkolenie zawodowe;
3)
pozytywnie złożył egzamin na pierwszy stopień oficerski.
2.
Do stażu służby wymaganego do zajmowania poszczególnych stanowisk służbowych nie wlicza się urlopu wychowawczego oraz urlopu bezpłatnego.
3.
Mianowanie funkcjonariusza na wyższe stanowisko służbowe następuje na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza, skierowany do przełożonego właściwego do mianowania funkcjonariusza na to stanowisko.
Orzeczenia do art. 47
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
