Art. 32c
Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 95. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 29 lipca 2022 r.
Art. 32c.
1.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może w szczególnie uzasadnionych przypadkach przyznać stypendium sportowe zawodnikowi lub trenerowi w wysokości nieprzekraczającej 2-krotności podstawy określonej w art. 32 ust. 1b na okres do 12 miesięcy.
2.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej przyznaje stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 1, z własnej inicjatywy.
3.
Stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zawodnikowi lub trenerowi, który nie był karany dyscyplinarnie za doping w sporcie dyskwalifikacją w wymiarze jednostkowym większym niż 24 miesiące lub więcej niż raz bez względu na jej jednostkowy wymiar.
4.
Pozbawienie stypendium sportowego, o którym mowa w ust. 1, z mocy prawa następuje z chwilą uzyskania przez ministra właściwego do spraw kultury fizycznej informacji o:
1)
pozytywnym wyniku kontroli antydopingowej;
2)
Tymczasowe aresztowanieNajsurowszy środek zapobiegawczy w postępowaniu karnym, polegający na pozbawieniu wolności oskarżonego przed prawomocnym zakończeniem sprawy. Stosuje go sąd, gdy zachodzą ustawowe przesłanki i środek jest konieczny.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
3)
skazaniu prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.
5.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może pozbawić stypendium sportowego, o którym mowa w ust. 1, w przypadku rażącego naruszenia postanowień Karty Olimpijskiej.
6.
Do stypendium sportowego, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 32 ust. 2 i 5 oraz przepisy wydane na podstawie art. 32 ust. 7.
Orzeczenia do art. 32c
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
