Art. 1
Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2011 nr 204 poz. 1195. Brzmienie bez zmian od 29 grudnia 2011 r.
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o Dostęp do informacji publicznejPrawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz innych podmiotów wykonujących zadania publiczne lub gospodarujących majątkiem publicznym. Ograniczenie dostępu może wynikać wyłącznie z ustawy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
do tytułu ustawy dodaje się odnośnik nr 1 w brzmieniu:
„
Niniejsza ustawa wdraża dyrektywę 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w
sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego
(Dz. Urz. UE L 345 z 31.12.2003, str. 90).
”
;
2)
w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Każda informacja o sprawach publicznych stanowi Informacja publicznaInformacja o sprawach publicznych, w szczególności o działalności władz publicznych i gospodarowaniu majątkiem publicznym. Co do zasady podlega udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w rozumieniu
ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie
określonych w niniejszej ustawie.
”
;
3)
po art. 2 dodaje się art. 2a w brzmieniu:
„
Art. 2a.
1.
Każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo do ponownego wykorzystywania informacji
publicznej.
2.
Zasady ponownego wykorzystywania informacji publicznej nie naruszają prawa dostępu
do informacji publicznej ani wolności jej rozpowszechniania.
”
;
4)
w art. 5:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na ochronę ważnego
interesu gospodarczego państwa w zakresie i w czasie, w jakim udostępnienie informacji:
1)
osłabiłoby zdolność negocjacyjną Skarb PaństwaPaństwo jako podmiot praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych dotyczących mienia państwowego, które nie należy do innych państwowych osób prawnych. Ma osobowość prawną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w procesie gospodarowania jego mieniem
albo zdolność negocjacyjną Rzeczypospolitej Polskiej w procesie zawierania umowy międzynarodowej
lub podejmowania decyzji przez Radę Europejską lub Radę Unii Europejskiej,
2)
utrudniłoby w sposób istotny ochronę interesów majątkowych Rzeczypospolitej Polskiej
lub Skarbu Państwa w postępowaniu przed sądem, trybunałem lub innym organem orzekającym.
”
,
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
Nie można, z zastrzeżeniem ust. 1, 1a i 2, ograniczać dostępu do informacji o sprawach
rozstrzyganych w postępowaniu przed organami państwa, w szczególności w postępowaniu
administracyjnym, karnym lub cywilnym, ze względu na ochronę interesu strony, jeżeli
postępowanie dotyczy władz publicznych lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne
albo osób pełniących funkcje publiczne - w zakresie tych zadań lub funkcji.
”
;
5)
w art. 7 w ust. 1 w pkt 3 kropkę na końcu zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt
4 w brzmieniu:
„
4)
umieszczania informacji publicznych w centralnym repozytorium informacji publicznych,
o którym mowa w art. 9b, zwanym dalej „centralnym repozytorium”.
”
;
6)
po art. 9 dodaje się art. 9a i 9b w brzmieniu:
„
Art. 9a.
1.
Informacje publiczne o szczególnym znaczeniu dla rozwoju innowacyjności w państwie
i rozwoju społeczeństwa informacyjnego, które ze względu na sposób przechowywania
i udostępniania pozwalają na ich ponowne wykorzystywanie, w sposób użyteczny i efektywny,
stanowią zbiór zwany dalej „zasobem informacyjnym” i są udostępniane w centralnym
repozytorium.
2.
Do przekazania posiadanego zasobu informacyjnego do centralnego repozytorium, a także
do systematycznego jego weryfikowania i aktualizowania obowiązane są:
1)
organy administracji rządowej,
2)
fundusze celowe,
3)
Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
4)
Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego,
5)
Narodowy Fundusz Zdrowia,
6)
państwowe instytuty badawcze,
7)
państwowe osoby prawne utworzone na podstawie odrębnych ustaw w celu wykonywania zadań
publicznych, z wyjątkiem uczelni, Polskiej Akademii Nauk oraz jednostek naukowych
w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki
(Dz. U. Nr 96, poz. 615 oraz z 2011 r. Nr 84, poz. 455 i Nr 185, poz. 1092).
3.
Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia:
1)
zasób informacyjny przeznaczony do umieszczenia w centralnym repozytorium, wraz ze
wskazaniem podmiotu obowiązanego do jego przekazania, mając na względzie szczególne
znaczenie określonych informacji publicznych dla rozwoju innowacyjności i społeczeństwa
informacyjnego,
2)
wymagania techniczne opracowania zasobu informacyjnego, mając na względzie sposób
koordynacji informacji stanowiących zasób informacyjny oraz związane z nim metadane
opisujące ten dokument, ułatwiające jego wyszukiwanie, kontrolę, długotrwałe przechowywanie
i zarządzanie, oraz możliwość jak najszerszego ponownego wykorzystywania informacji
publicznych i ich maszynowego odczytu,
3)
harmonogram przekazywania zasobu informacyjnego do centralnego repozytorium, mając
na względzie konieczność zagwarantowania aktualności informacji.
Art. 9b.
1.
Minister właściwy do spraw informatyzacji prowadzi centralne repozytorium, powszechnie
dostępne w sieci teleinformatycznej. Minister właściwy do spraw informatyzacji może
zlecić wyspecjalizowanym podmiotom niektóre czynności związane z prowadzeniem centralnego
repozytorium.
2.
Minister właściwy do spraw informatyzacji weryfikuje przekazywany zasób informacyjny
do centralnego repozytorium pod względem spełnienia wymogów określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 9a ust. 3.
3.
W przypadku niespełnienia wymogów, o których mowa w ust. 2, minister właściwy do spraw
informatyzacji wzywa do niezwłocznego dostosowania zasobu informacyjnego do tych wymogów.
4.
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i kryteria weryfikacji zasobu
informacyjnego, jego przetwarzania i udostępniania oraz standardy techniczne prowadzenia
centralnego repozytorium, uwzględniając zasadę neutralności technologicznej, konieczność
zapewnienia przeszukiwalności i dostępności informacji jak najszerszej grupie użytkowników,
możliwości zastosowania automatyzacji procesów oraz potrzebę zapewnienia ich użyteczności
i efektywności.
”
;
7)
w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej
lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek.
”
;
8)
art. 21 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 21.
Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje
się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), z tym że:
1)
przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania
skargi,
2)
skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią
na skargę.
”
;
9)
uchyla się art. 22;
10)
po rozdziale 2 dodaje się rozdział 2a w brzmieniu:
„
Rozdział 2a
Ponowne wykorzystywanie informacji publicznej
Art. 23a.
1.
Wykorzystywanie przez osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające
osobowości prawnej informacji publicznej lub każdej jej części, będącej w posiadaniu
podmiotów, o których mowa w ust. 2 i 3, niezależnie od sposobu jej utrwalenia (w postaci
papierowej, elektronicznej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej), w celach komercyjnych
lub niekomercyjnych, innych niż jej pierwotny publiczny cel wykorzystywania, dla którego
informacja została wytworzona, stanowi ponowne wykorzystywanie informacji publicznej
i odbywa się na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.
2.
Obowiązani do udostępniania informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania
na zasadach i w trybie określonych w ustawie są:
1)
Prezes Rady Ministrów,
2)
jednostki sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych,
3)
inne niż określone w pkt 2 państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości
prawnej,
4)
inne niż określone w pkt 2 osoby prawne, utworzone w celu zaspokajania potrzeb o charakterze
powszechnym, niemających charakteru przemysłowego ani handlowego, jeżeli samodzielnie
albo wspólnie z podmiotami, o których mowa w pkt 2 i 3, bezpośrednio albo pośrednio:
a)
finansują je w ponad 50% lub
b)
posiadają ponad połowę udziałów albo akcji, lub
c)
sprawują nadzór nad organem zarządzającym, lub
d)
mają prawo do powoływania ponad połowy składu organu nadzorczego lub zarządzającego,
5)
związki podmiotów, o których mowa w pkt 2-4
- zwani dalej „podmiotami zobowiązanymi”.
3.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:
1)
archiwów państwowych w zakresie znajdujących się w ich dyspozycji materiałów archiwalnych,
2)
jednostek publicznej radiofonii i telewizji w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji
(Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226, z późn. zm.), w zakresie audycji radiowych i telewizyjnych oraz innych przekazów,
3)
instytucji kultury, samorządowych instytucji kultury ani innych podmiotów prowadzących
działalność kulturalną, o której mowa w art. 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności
kulturalnej
(Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z późn. zm.), w zakresie informacji publicznych stanowiących przedmiot ich działalności,
4)
uczelni, Polskiej Akademii Nauk ani jednostek naukowych w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki, w zakresie informacji publicznych służących ich działalności badawczej oraz dydaktycznej,
5)
jednostek organizacyjnych systemu oświaty, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
(Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), w zakresie informacji publicznych służących ich działalności oświatowej.
4.
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:
1)
informacji publicznych, których udostępnienie zostało uzależnione od wykazania interesu
indywidualnego (prawnego lub faktycznego) na podstawie odrębnych przepisów,
2)
przekazywania informacji publicznych między podmiotami wykonującymi zadania publiczne,
w celu realizacji zadań określonych prawem.
5.
Przepisy niniejszego rozdziału nie naruszają przepisów innych ustaw określających
odmienne zasady wykorzystywania informacji publicznej, pod warunkiem, że stwarzają
gwarancje zachowania zasad wynikających z niniejszej ustawy.
Art. 23b.
1.
Informacje publiczne są udostępniane w celu ich ponownego wykorzystywania bez ograniczeń
warunkami i bezpłatnie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 23c.
2.
Podmiot zobowiązany może określić warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej
dotyczące:
1)
obowiązku poinformowania o źródle, czasie wytworzenia i pozyskania informacji publicznej
od podmiotu zobowiązanego,
2)
obowiązku dalszego udostępniania innym użytkownikom informacji w pierwotnie pozyskanej
formie,
3)
obowiązku informowania o przetworzeniu informacji ponownie wykorzystywanej,
4)
zakresu odpowiedzialności podmiotu zobowiązanego za przekazywane informacje.
3.
Podmiot zobowiązany określa sposób korzystania z informacji publicznych spełniających
cechy utworu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
(Dz. U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, z późn. zm.) lub stanowiących bazę danych w rozumieniu ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o ochronie baz danych
(Dz. U. Nr 128, poz. 1402, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 oraz z 2007 r. Nr 99, poz. 662 i Nr 176, poz. 1238), zapewniający możliwość dowolnego wykorzystywania utworu lub bazy danych, do celów
komercyjnych i niekomercyjnych, tworzenia i rozpowszechniania kopii utworu lub bazy
danych, w całości lub we fragmentach, oraz wprowadzania zmian i rozpowszechniania
utworów zależnych.
4.
Podmiot zobowiązany udostępnia warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej
w postaci elektronicznej.
Art. 23c.
1.
Podmiot zobowiązany może nałożyć opłatę za udostępnienie informacji publicznej w celu
ponownego wykorzystywania na wniosek, o którym mowa w art. 23g ust. 2, jeżeli przygotowanie
informacji w sposób wskazany we wniosku wymaga poniesienia dodatkowych kosztów.
2.
Nakładając opłatę, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się koszty przygotowania i przekazania
informacji publicznej w określony sposób i w określonej formie oraz inne czynniki,
jakie będą brane pod uwagę przy nietypowych wnioskach o ponowne wykorzystywanie informacji
publicznej, które mogą mieć wpływ w szczególności na koszt lub czas przygotowania
i przekazania informacji. Łączna wysokość opłaty nie może przekroczyć sumy kosztów
poniesionych bezpośrednio w celu przygotowania i przekazania informacji publicznej
w celu ponownego wykorzystywania w określony sposób i w określonej formie.
Art. 23d.
1.
Podmiot zobowiązany udostępnia informację publiczną w celu jej ponownego wykorzystywania
w porównywalnych sytuacjach na takich samych warunkach.
2.
W przypadku gdy ponowne wykorzystywanie informacji publicznej jest dokonywane przez
podmioty wykonujące zadania publiczne w ramach działalności wykraczającej poza realizację
takich zadań, warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej lub opłaty powinny
zostać określone na takich samych zasadach jak w przypadku innych użytkowników.
Art. 23e.
1.
Udostępnienie informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania nie może wprowadzać
ograniczenia korzystania z tej informacji przez innych użytkowników, chyba że jest
to niezbędne dla prawidłowego wykonywania zadań publicznych.
2.
W przypadku gdy warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej przewidują
wyłączność korzystania z tej informacji, treść warunków ponownego wykorzystywania
jest ogłaszana na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej podmiotu wprowadzającego
wyłączność.
Art. 23f.
1.
Podmioty zobowiązane, które przekazują informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania
z użyciem systemów teleinformatycznych, są obowiązane do stosowania formatów danych
oraz protokołów komunikacyjnych i szyfrujących, umożliwiających odczyt maszynowy,
określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów
realizujących zadania publiczne
(Dz. U. Nr 64, poz. 565, z późn. zm.).
2.
Podmioty zobowiązane nie są obowiązane do opracowywania, w szczególności przetworzenia,
informacji publicznej w celu jej ponownego wykorzystywania oraz dostarczania z nich
wyciągów, jeżeli spowoduje to konieczność podjęcia nieproporcjonalnych działań przekraczających
proste czynności.
Art. 23g.
1.
Ponowne wykorzystywanie informacji publicznej odbywa się przez ponowne wykorzystywanie
informacji publicznej:
1)
udostępnionej na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej,
2)
udostępnionej w sposób inny niż w Biuletynie Informacji Publicznej,
3)
udostępnionej w centralnym repozytorium,
4)
przekazanej na wniosek o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej.
2.
Przekazanie informacji publicznej w celu jej ponownego wykorzystywania następuje na
wniosek, w przypadkach gdy:
1)
informacja publiczna nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub
w centralnym repozytorium, chyba że została udostępniona w inny sposób i zostały określone
warunki jej ponownego wykorzystywania, albo
2)
wnioskodawca zamierza wykorzystywać informację publiczną na warunkach innych niż zostały
dla tej informacji określone.
3.
Wniosek o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej można złożyć w szczególności
w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących
zadania publiczne.
4.
W przypadku niespełnienia warunków formalnych wniosku wzywa się wnioskodawcę do uzupełnienia
braków, wraz z pouczeniem, że ich nieusunięcie w terminie 7 dni od dnia otrzymania
wezwania spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
5.
Wniosek rozpatruje się bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 20 dni
od dnia otrzymania wniosku. W sprawach szczególnie skomplikowanych podmiot zobowiązany
może przedłużyć załatwienie sprawy o kolejne 20 dni, po zawiadomieniu wnioskodawcy
w terminie 20 dni od dnia otrzymania wniosku.
6.
Podmiot zobowiązany informuje Prezesa Rady Ministrów o przekroczeniu 1000 wniosków
o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej danego rodzaju.
7.
Podmiot zobowiązany:
1)
przekazuje informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania bez ograniczenia
warunkami, a w przypadku posiadania informacji publicznych przez wnioskodawcę zawiadamia
o braku ograniczenia warunkami ponownego wykorzystywania informacji publicznej,
2)
przedstawia wnioskodawcy ofertę zawierającą warunki ponownego wykorzystywania informacji
publicznej, a także wysokość opłat za ponowne wykorzystywanie informacji publicznej
w przypadku, o którym mowa w art. 23c ust. 1,
3)
odmawia, w drodze decyzji, ponownego wykorzystywania informacji publicznej.
8.
Podmiot zobowiązany odmawia ponownego wykorzystywania informacji publicznej, w przypadku
gdy:
1)
dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniom, o których mowa w art. 5, lub
w przepisach odrębnych ustaw,
2)
ponowne wykorzystywanie informacji publicznej naruszy prawa własności intelektualnej
przysługujące podmiotom trzecim.
9.
Podmiot zobowiązany może odmówić ponownego wykorzystywania informacji publicznej w
sytuacji, o której mowa w art. 23f ust. 2.
10.
Wnioskodawca, który otrzymał ofertę, o której mowa w ust. 7 pkt 2, może, w terminie
14 dni od dnia otrzymania oferty, złożyć sprzeciw z powodu naruszenia przepisów ustawy.
W przypadku otrzymania sprzeciwu podmiot zobowiązany, w drodze decyzji, rozstrzyga
o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej lub o wysokości opłat.
11.
Do decyzji o odmowie przekazania informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania
oraz do decyzji o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej oraz o
wysokości opłat stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że:
1)
odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni,
2)
uzasadnienie decyzji o odmowie ponownego wykorzystywania informacji publicznej na
podstawie ust. 8 pkt 2 zawiera wskazanie osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która posiada prawa autorskie,
jeżeli jest znana, albo licencjodawcy, od którego podmiot zobowiązany uzyskał dany
utwór.
12.
Do rozstrzygnięć, o których mowa w ust. 8-10, podejmowanych przez podmiot zobowiązany
niebędący organem władzy publicznej, stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Wnioskodawca może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego stosuje
się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań.
13.
Minister właściwy do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku
o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej, zawierający w szczególności informacje
o sposobie i formie przekazania wnioskodawcy informacji publicznej, a także o celu
i zakresie ponownego wykorzystywania udostępnianej informacji publicznej, biorąc pod
uwagę sprawność i przejrzystość postępowania.
Art. 23h.
1.
Podmiot zobowiązany, który przekazuje informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania,
jest obowiązany umieścić na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej:
1)
wykaz informacji publicznych dostępnych w centralnym repozytorium w celu ponownego
wykorzystywania,
2)
warunki ponownego wykorzystywania informacji publicznej, jeżeli zostały określone,
3)
informacje o czynnikach, jakie są brane pod uwagę przy obliczaniu opłat za nietypowe
wnioski o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej,
4)
informacje o środkach prawnych przysługujących w przypadku odmowy przekazania informacji
publicznej w celu ponownego wykorzystywania, określenia warunków ponownego wykorzystywania
lub wysokości opłaty.
2.
Podmiot zobowiązany, który udostępnia informacje publiczne w celu ponownego wykorzystywania
w sposób inny niż w Biuletynie Informacji Publicznej lub w centralnym repozytorium,
jest obowiązany wraz z ich udostępnieniem wskazać ewentualne warunki ponownego wykorzystywania,
o których mowa w art. 23b ust. 2, a także informacje o czynnikach, jakie są brane
pod uwagę przy obliczaniu opłat za nietypowe wnioski o ponowne wykorzystywanie informacji
publicznej, lub miejsce umożliwiające zapoznanie się z nimi.
3.
Podmiot zobowiązany podaje na żądanie wnioskodawcy informację o zasadach obliczenia
wysokości opłaty, o której mowa w art. 23c ust. 1.
4.
Brak odpowiednich informacji w menu przedmiotowym strony podmiotowej Biuletynu Informacji
Publicznej, w kategorii „Ponowne wykorzystywanie informacji publicznych”, uważa się
za zgodę na ponowne wykorzystywanie udostępnianej informacji publicznej bez ograniczeń
warunkami.
Art. 23i.
Do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o ponowne wykorzystywanie informacji publicznej
stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że:
1)
przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania
skargi,
2)
skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią
na skargę.
”
.
Orzeczenia do art. 1
Ten przepis powołuje 7 orzeczeń, w tym ust. 1: 4.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II SAB/Wa 176/21Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrok z 28.07.2021
Dostęp do informacji publicznej
- I OSK 3429/18Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 06.12.2019
Dostęp do informacji publicznej
- II Ca 1034/13Sąd Okręgowy w Lublinie, wyrok z 20.02.2014
zobowiązanie
- I OSK 1277/13Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 30.10.2013
Dostęp do informacji publicznej
- I OSK 3073/12Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 06.03.2013
Dostęp do informacji publicznej; Administracyjne postępowanie
- K 33/11Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 18.04.2012
- III SO 16/11Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 02.03.2012
