Art. 1
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym, Dz.U. 2011 nr 38 poz. 195. Brzmienie bez zmian od 10 marca 2011 r.
Art. 1.
W ustawie z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji
(Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„
3.
W rozumieniu ustawy amunicją są naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej.
”
;
2)
w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Istotnymi częściami broni palnej i pneumatycznej są: szkielet broni, baskila, lufa
z komorą nabojową, zamek, komora zamkowa oraz bęben nabojowy.
”
;
3)
w art. 7:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
W rozumieniu ustawy bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, która miota, jest
przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do miotania jednego lub większej
liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego.
”
,
b)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
W rozumieniu ustawy za dający się przystosować do miotania jednego lub większej liczby
pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego uznaje się przedmiot,
który ze względu na swoją budowę lub materiał, z którego jest wykonany, może być łatwo
przerobiony w celu miotania.
”
;
4)
po art. 7 dodaje się art. 7a w brzmieniu:
„
Art. 7a.
W rozumieniu ustawy Europejska karta broni palnej jest imiennym dokumentem potwierdzającym
uprawnienie do posiadania broni palnej, wydanym przez właściwy organ państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, umożliwiającym legalne posiadanie i używanie broni palnej w innym
państwie członkowskim Unii Europejskiej.
”
;
5)
w art. 9 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„
7.
Pozwolenie na broń palną bojową wydane w celach, o których mowa w art. 10 ust. 2 pkt
1 i 2, stanowi jednocześnie pozwolenie na broń gazową i alarmową.
”
;
6)
art. 10 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 10.
1.
Właściwy organ Policji wydaje pozwolenie na broń, jeżeli wnioskodawca nie stanowi
zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego oraz przedstawi
ważną przyczynę posiadania broni.
2.
Pozwolenie na broń wydaje się w szczególności w celach:
1)
ochrony osobistej;
2)
ochrony osób i mienia;
3)
łowieckich;
4)
sportowych;
5)
rekonstrukcji historycznych;
6)
kolekcjonerskich;
7)
pamiątkowych;
8)
szkoleniowych.
3.
Za ważną przyczynę, o której mowa w ust. 1, uważa się w szczególności:
1)
stałe, realne i ponadprzeciętne zagrożenie życia, zdrowia lub mienia - dla pozwolenia
na broń do celów ochrony osobistej, osób i mienia;
2)
posiadanie uprawnień do wykonywania polowania, ustalonych na podstawie odrębnych przepisów
- dla pozwolenia na broń do celów łowieckich;
3)
udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu o charakterze strzeleckim, posiadanie
kwalifikacji sportowych, o których mowa w art. 10b, oraz licencji właściwego polskiego
związku sportowego - dla pozwolenia na broń do celów sportowych;
4)
udokumentowane członkostwo w stowarzyszeniu, którego statutowym celem jest organizowanie
rekonstrukcji historycznych oraz zaświadczenie potwierdzające czynny udział w działalności
statutowej - dla pozwolenia na broń do celów rekonstrukcji historycznych;
5)
udokumentowane członkowstwo w stowarzyszeniu o charakterze kolekcjonerskim - dla pozwolenia
na broń do celów kolekcjonerskich;
6)
udokumentowane nabycie broni w drodze spadku, DarowiznaNieodpłatne przysporzenie majątkowe dokonane przez darczyńcę na rzecz obdarowanego kosztem własnego majątku. Oświadczenie darczyńcy co do zasady wymaga formy aktu notarialnego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub wyróżnienia - dla pozwolenia
na broń do celów pamiątkowych;
7)
posiadanie uprawnień, określonych w odrębnych przepisach do prowadzenia szkoleń o
charakterze strzeleckim oraz udokumentowane zarejestrowanie działalności gospodarczej
w zakresie szkoleń strzeleckich - dla pozwolenia na broń do celów szkoleniowych.
4.
Pozwolenie na broń, wydane w celach, o których mowa w ust. 2, uprawnia do posiadania
następujących rodzajów broni i amunicji do niej:
1)
do celów ochrony osobistej:
a)
broni palnej: bojowej, gazowej, alarmowej w postaci pistoletów lub rewolwerów centralnego
zapłonu o kalibrach od 6 mm do 12 mm,
b)
przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o
średniej wartości prądu w obwodzie przekraczającej 10 mA,
c)
miotaczy gazu obezwładniającego;
2)
do celów ochrony osób lub mienia:
a)
broni, o której mowa w pkt 1,
b)
pistoletów sygnałowych,
c)
pistoletów maszynowych o kalibrze od 6 mm do 12 mm,
d)
strzelb powtarzalnych o kalibrze wagomiarowym 12,
e)
karabinków samoczynnych o kalibrze od 5,45 mm do 7,62 mm;
3)
do celów łowieckich - broni dopuszczonej do wykonywania polowań na podstawie odrębnych
przepisów;
4)
do celów sportowych - broni palnej:
a)
bocznego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 6 mm,
b)
centralnego zapłonu z lufami gwintowanymi, o kalibrze do 12 mm,
c)
gładkolufowej,
d)
przystosowanej do strzelania wyłącznie przy pomocy prochu czarnego (dymnego);
5)
do celów szkoleniowych - broni, o której mowa w pkt 1-4;
6)
do celów rekonstrukcji historycznych - broni alarmowej albo innej broni palnej, konstrukcyjnie
przeznaczonej do strzelania wyłącznie amunicją ślepą, w tym samoczynnej;
7)
do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych - broni, o której mowa w pkt 1-6.
5.
Pozwolenie na broń, o którym mowa w ust. 1, nie może być wydane, z zastrzeżeniem art.
29 ust. 2, na broń szczególnie niebezpieczną w postaci:
1)
samoczynnej broni palnej, zdolnej do rażenia celów na odległość;
2)
broni palnej wytworzonej lub przerobionej w sposób pozwalający na zatajenie jej przeznaczenia,
a także broni imitującej inne przedmioty;
3)
broni palnej wyposażonej w tłumik huku lub przystosowanej do strzelania z użyciem
tłumika huku;
4)
broni palnej, której nie można wykryć przy pomocy urządzeń przeznaczonych do kontroli
osób i bagażu.
6.
Zabronione jest posiadanie amunicji szczególnie niebezpiecznej w postaci:
1)
amunicji z pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi, zapalającymi albo innymi
substancjami, których działanie zagraża życiu lub zdrowiu oraz pocisków do takiej
amunicji;
2)
amunicji z pociskami pełnopłaszczowymi zawierającymi rdzeń wykonany z materiału twardszego
niż stop ołowiu;
3)
amunicji z pociskami podkalibrowymi, z płaszczem lub elementem wiodącym wykonanym
z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem amunicji przeznaczonej do strzelania z broni gładkolufowej;
4)
amunicji wytworzonej niefabrycznie, w tym także takiej, do której wytworzenia wykorzystywane
są fabrycznie nowe elementy amunicji, z wyłączeniem amunicji wytwarzanej na własny
użytek przez osoby posiadające pozwolenie na broń myśliwską, sportową lub kolekcjonerską.
7.
Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość
jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.
8.
Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich
lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji.
9.
W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej
broni przez osobę posiadającą broń.
”
;
7)
w art. 10a:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Na wniosek osoby posiadającej broń palną zgodnie z wymogami prawa polskiego lub podmiotów,
o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4, 5 i 7, osobom wskazanym przez te podmioty oraz
posiadającym dopuszczenie do posiadania broni właściwy organ Policji wydaje Europejską
kartę broni palnej.
”
,
b)
ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:
„
4.
Europejska karta broni palnej traci ważność i podlega zwrotowi organowi, który ją
wydał, w przypadku cofnięcia pozwolenia na broń lub cofnięcia dopuszczenia do posiadania
tego rodzaju broni.
5.
W Europejskiej karcie broni palnej zamieszcza się informacje o:
1)
tożsamości osoby:
a)
posiadającej broń palną, w tym:
-
-nazwisko i imię,
-
-datę i miejsce urodzenia,
-
-adres miejsca stałego pobytu,
b)
dopuszczonej do posiadania broni, w tym:
-
-nazwisko i imię,
-
-datę i miejsce urodzenia,
-
-nazwę, siedzibę i adres podmiotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 4, 5 i 7;
2)
danych identyfikacyjnych broni palnej wraz ze wskazaniem kategorii broni palnej, określonej
w przepisach wydanych na podstawie ust. 8 pkt 1;
3)
okresie ważności Europejskiej karty broni palnej;
4)
celu lub warunkach pozwolenia, o których mowa w art. 10 ust. 2 i 4;
5)
utracie lub zbyciu broni palnej;
6)
państwach członkowskich Unii Europejskiej, na których terytorium posiadanie broni
palnej, określone w Europejskiej karcie broni palnej, jest zakazane albo możliwe na
podstawie pozwolenia;
7)
wpisach innych państw członkowskich Unii Europejskiej obejmujących w szczególności
pozwolenia na wwóz broni na ich terytorium;
8)
oświadczeniach, o których mowa w załączniku II lit. f dyrektywy Rady nr 91/477/EWG z dnia 18 czerwca 1991 r. w sprawie kontroli nabywania
i posiadania broni
(Dz. Urz. UE L 256 z 13.09.1991, str. 51; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 11, str. 3), w brzmieniu nadanym dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2008/51/WE z dnia 21 maja 2008 r.
(Dz. Urz. UE L 179 z 08.07.2008, str. 5).
”
;
8)
art. 11 i 12 otrzymują brzmienie:
„
Art. 11.
Pozwolenia na broń nie wymaga się w przypadku:
1)
gromadzenia broni w zbiorach muzealnych na podstawie odrębnych przepisów;
2)
używania broni w celach sportowych, szkoleniowych lub rekreacyjnych na strzelnicy
działającej na podstawie zezwolenia właściwego organu;
3)
używania broni palnej sygnałowej i alarmowej do celów wzywania pomocy, ratowniczych,
poszukiwawczych oraz przez osoby uprawnione do sygnalizacji zawodnikom rozpoczęcia
konkurencji sportowej w trakcie zawodów sportowych, jeżeli wymaga ona takiej sygnalizacji;
4)
dysponowania bronią przez przedsiębiorców dokonujących obrotu bronią i amunicją na
podstawie koncesji lub świadczących usługi rusznikarskie na podstawie odrębnych przepisów,
o ile jest to związane bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej;
5)
dysponowania bronią przekazaną w celu pozbawienia lub potwierdzenia pozbawienia cech
użytkowych;
6)
posiadania broni palnej pozbawionej cech użytkowych;
7)
posiadania przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej
o średniej wartości prądu w obwodzie nieprzekraczającej 10 mA;
8)
posiadania ręcznych miotaczy gazu obezwładniającego;
9)
posiadania broni pneumatycznej;
10)
posiadania broni palnej rozdzielnego ładowania, wytworzonej przed rokiem 1885 oraz
replik tej broni;
11)
posiadania broni palnej alarmowej o kalibrze do 6 mm.
Art. 12.
1.
Pozwolenie na broń wydawane jest w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, w której określa
się cel, w jakim zostało wydane oraz rodzaj i liczbę egzemplarzy broni.
2.
Na wniosek osoby posiadającej pozwolenie na broń wydaje się zaświadczenie uprawniające
do nabycia rodzaju i liczby egzemplarzy broni zgodnie z pozwoleniem i amunicji do
tej broni.
3.
Za wydanie zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2, pobiera się Opłata skarbowaDanina publiczna pobierana za określone czynności urzędowe, wydawanie zaświadczeń i zezwoleń oraz złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości
określonej w odrębnych przepisach.
”
;
9)
po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu:
„
Art. 12a.
1.
Dopuszcza się nabywanie broni lub amunicji przy użyciu środków porozumiewania się
na odległość.
2.
Nabywając broń, na której posiadanie wymagane jest pozwolenie, lub amunicję do tej
broni w sposób, o którym mowa w ust. 1, przed wydaniem broni lub amunicji nabywca
dostarcza zbywcy mającemu miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej:
1)
zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 2 - w przypadku gdy nabywca posiada miejsce
stałego pobytu lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
uprzednią zgodę przewozową - w przypadku gdy nabywca posiada miejsce stałego pobytu
lub siedzibę na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, a transakcja dotyczy broni palnej lub amunicji;
3)
upoważnienie władz swojego państwa do nabycia danego rodzaju oraz liczby egzemplarzy
broni lub sztuk amunicji, zalegalizowane przez właściwego konsula Rzeczypospolitej
Polskiej lub opatrzone poświadczeniem podpisu umieszczonego na dokumencie uprawnień
osoby umieszczającej podpis oraz prawdziwości pieczęci lub stempla, którym opatrzony
jest dokument (apostille), jeżeli upoważnienie wydane jest przez władze państwa będącego
stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej
w Hadze dnia 5 października 1961 r.
(Dz. U. z 2005 r. Nr 112, poz. 938 i 939) - w przypadku gdy nabywca posiada miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium
innego państwa niż określone w pkt 1 i 2;
4)
upoważnienie władz swojego państwa do nabycia danego rodzaju oraz liczby egzemplarzy
broni, innej niż broń palna, zalegalizowane przez właściwego konsula Rzeczypospolitej
Polskiej lub opatrzone poświadczeniem podpisu umieszczonego na dokumencie uprawnień
osoby umieszczającej podpis oraz prawdziwości pieczęci lub stempla, którym opatrzony
jest dokument (apostille), jeżeli upoważnienie wydane jest przez władze państwa będącego
stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej
w Hadze dnia 5 października 1961 r. - w przypadku gdy nabywca posiada miejsce stałego pobytu lub siedzibę na terytorium
innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej.
3.
W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, zbywca wypełnia zgodę przewozową i przedkłada
ją do poświadczenia organowi, o którym mowa w art. 43 ust. 6.
”
;
10)
w art. 15:
a)
w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego:
a)
skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe,
b)
skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo:
-
-przeciwko życiu i zdrowiu,
-
-przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia.
”
,
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„
4.
Osoba posiadająca pozwolenie na broń wydane w celu określonym w art. 10 ust. 2 pkt
1 i 2 obowiązana jest raz na pięć lat przedstawić właściwemu organowi Policji aktualne
orzeczenia lekarskie i psychologiczne, o których mowa w ust. 3. W przypadku wydania
negatywnego orzeczenia lekarz lub psycholog zobowiązany jest zawiadomić o tym właściwy
organ Policji.
”
;
11)
w art. 17 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
warunki określone w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10 ust. 7;
”
;
12)
w art. 18:
a)
w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
nie przestrzega warunków określonych w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10
ust. 7;
”
,
b)
dodaje się ust. 8 w brzmieniu:
„
8.
Osoba, której cofnięto pozwolenie na broń, dopuszczenie do posiadania broni lub której
unieważniono kartę rejestracyjną broni, jest zobowiązana - w terminie 7 dni od dnia
otrzymania ostatecznej decyzji o cofnięciu pozwolenia na broń, dopuszczenia do posiadania
broni lub unieważnienia karty - zwrócić dokumenty potwierdzające legalność posiadania
broni i amunicji do właściwego organu Policji.
”
;
13)
w art. 19:
a)
po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„
1a.
Policja, a w przypadku żołnierzy zawodowych Żandarmeria Wojskowa, może za pokwitowaniem
odebrać broń i amunicję oraz dokumenty potwierdzające legalność posiadania broni osobie
posiadającej broń zgodnie z przepisami, przeciwko której toczy się postępowanie karne
o przestępstwa określone w art. 15 ust. 1 pkt 6, do czasu prawomocnego zakończenia
tego postępowania, na okres nie dłuższy niż 3 lata.
”
,
b)
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Broń oraz dokumenty, o których mowa w ust. 1 oraz 1a, niezwłocznie przekazuje się
do depozytu właściwemu organowi Policji albo Żandarmerii Wojskowej.
3.
Uprawnienia i obowiązki, o których mowa w ust. 1, 1a oraz 2, realizuje także Straż
Graniczna na obszarze przejścia granicznego i w strefie nadgranicznej.
”
;
14)
w art. 23 w ust. 1:
a)
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„
1)
Policja lub Żandarmeria Wojskowa - w przypadku przejęcia jej do depozytu, w trybie
określonym w art. 19 ust. 1, 1a oraz ust. 3 lub art. 36 ust. 2, oraz przekazania do
depozytu przez znalazcę;
”
,
b)
pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
osoba deponująca ją w trybie, o którym mowa w art. 41 ust. 2, art. 42 ust. 5, art.
43 ust. 5 oraz w art. 54.
”
;
15)
w art. 29 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„
2.
Świadectwo broni na broń szczególnie niebezpieczną, o której mowa w art. 10 ust. 5
pkt 1, może być wydane wyłącznie podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, oraz
organizatorom kursów, kształcącym w zawodzie pracownika ochrony.
3.
Podmioty, o których mowa w ust. 1, po uzyskaniu świadectwa broni mogą nabywać broń
i amunicję na zasadach określonych w art. 12 ust. 2 i art. 14 albo wynajmować broń
od Policji lub Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
”
;
16)
w art. 30 po ust. 1 dodaje się ust. 1a oraz 1b w brzmieniu:
„
1a.
Wymóg zatrudnienia, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy osób posiadających licencję
zawodnika, trenera lub sędziego strzelectwa sportowego, nadaną przez polski związek
sportowy w rozumieniu odrębnych przepisów, ubiegających się o dopuszczenie do posiadania
broni podczas uczestnictwa, organizacji lub przeprowadzania strzeleckich zawodów sportowych.
1b.
Osoby, o których mowa w ust. 1a, są zwolnione z egzaminu w zakresie broni sportowej
określonego w art. 16 ust. 1, jeśli zdały taki egzamin na podstawie odrębnych przepisów.
”
;
17)
art. 36 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 36.
1.
Dopuszcza się przesyłanie broni lub amunicji za pośrednictwem operatorów świadczących
usługi pocztowe, o ile świadczą oni tego rodzaju usługi.
2.
Przesyłanie broni lub amunicji za pośrednictwem innych podmiotów niż określone w ust.
1 jest zakazane.
3.
Organy celne, a także przewożące przesyłki podmioty, inne niż określone w ust. 1,
w razie stwierdzenia naruszenia zakazu, o którym mowa w ust. 2, zatrzymują przesyłkę,
zawiadamiając o tym najbliższy organ Policji, który niezwłocznie protokolarnie przejmuje
broń lub amunicję do depozytu.
4.
Operator świadczący usługi pocztowe, któremu zlecono przesłanie broni palnej lub amunicji:
1)
z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2)
z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej,
3)
przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach transakcji realizowanej na obszarze
Unii Europejskiej
- jest obowiązany posiadać zgodę przewozową oraz kopię uprzedniej zgody przewozowej.
5.
W przypadkach innych niż określone w ust. 4 operator świadczący usługi pocztowe, któremu
zlecono przesłanie broni lub amunicji, jest obowiązany posiadać kopie dokumentów potwierdzających
legalność posiadania broni lub amunicji przez zbywcę i nabywcę, o ile dokumenty takie
są wymagane.
6.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
łączności oraz ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy tryb i warunki przesyłania broni lub amunicji za pośrednictwem
operatorów świadczących usługi pocztowe, z uwzględnieniem:
1)
zapewnienia możliwości zlokalizowania przesyłanej broni lub amunicji przez organ Policji;
2)
poddania tej broni odprawie celnej.
”
;
18)
w art. 37a ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„
1.
Osobom deklarującym zakup broni palnej lub amunicji w innym państwie członkowskim
Unii Europejskiej właściwy terytorialnie komendant wojewódzki Policji, na ich wniosek,
poświadcza uprzednią zgodę przewozową.
2.
Uprzednia zgoda przewozowa powinna zawierać w szczególności:
1)
wskazanie państwa początkowego i docelowego transakcji;
2)
nazwę lub imię i nazwisko zbywcy i nabywcy broni palnej lub amunicji;
3)
siedzibę i adres lub miejsce zamieszkania i adres zbywcy i nabywcy broni palnej lub
amunicji;
4)
adres, na który broń palna lub amunicja ma być dostarczona;
5)
dane techniczne pozwalające na jednoznaczną identyfikację broni palnej lub amunicji;
6)
liczbę egzemplarzy broni palnej lub sztuk amunicji.
”
;
19)
w art. 42:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„
2.
Cudzoziemcy przybywający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu wzięcia udziału
w imprezach sportowych, których regulamin wymaga użycia broni lub w celu wzięcia udziału
w rekonstrukcji historycznej, a także w przygotowaniach do takich imprez, mogą przywozić
i wywozić broń odpowiadającą celom sportowym lub rekonstrukcji historycznej oraz amunicję
do tej broni w ilościach określonych w zaproszeniu organizatorów imprez sportowych
lub rekonstrukcji historycznych.
”
,
b)
po ust. 2a dodaje się ust. 2b-2d w brzmieniu:
„
2b.
Organizator polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej z udziałem
cudzoziemców przekazuje - co najmniej na 7 dni przed planowanym terminem polowania,
imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej - komendantowi wojewódzkiemu Policji
właściwemu ze względu na miejsce polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej,
pisemną informację o planowanej dacie i miejscu polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji
historycznej oraz przybliżonej liczbie uczestników.
2c.
Cudzoziemiec będący obywatelem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zamieszkujący
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i posiadający prawo pobytu lub prawo stałego
pobytu na tym terytorium, może posiadać broń odpowiadającą celom łowieckim lub sportowym,
a także amunicję do niej na podstawie Europejskiej karty broni palnej, wydanej przez
właściwe władze tych państw, jeżeli broń ta jest wpisana do Europejskiej karty broni
palnej i jej posiadanie nie jest zabronione na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2d.
Cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 2c, w terminie 14 dni od chwili wjazdu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej informuje o przywozie broni palnej na podstawie Europejskiej
karty broni palnej właściwego ze względu na miejsce pobytu komendanta wojewódzkiego
Policji.
”
,
c)
po ust. 3a dodaje się ust. 3b w brzmieniu:
„
3b.
Przywóz i wywóz broni palnej odpowiadającej innym celom niż te, o których mowa w ust.
1 i 2, lub amunicji przez cudzoziemców będących obywatelami państwa członkowskiego
Unii Europejskiej może nastąpić na podstawie wpisu w Europejskiej karcie broni palnej,
dokonanego przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej. Wpis w Europejskiej
karcie broni palnej zastępuje zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3.
”
,
d)
ust. 4a otrzymuje brzmienie:
„
4a.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3a, Europejska karta broni palnej uprawnia jej posiadacza
do nabycia lub wywozu amunicji do broni określonej w tej karcie.
”
;
20)
art. 43 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 43.
1.
Cudzoziemcy niebędący obywatelami Unii Europejskiej lub niewymienieni w art. 39 ust.
1 mogą nabywać i wywozić z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej broń lub amunicję,
które zgodnie z przepisami ustawy mogą posiadać osoby fizyczne na podstawie pozwolenia
na broń, jeżeli otrzymali:
1)
zaświadczenie uprawniające do nabycia określonego rodzaju oraz liczby egzemplarzy
broni lub sztuk amunicji,
2)
zgodę na wywóz z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej broni lub amunicji
- wydane na ich wniosek przez komendanta wojewódzkiego Policji, właściwego ze względu
na miejsce nabycia broni lub amunicji.
2.
We wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się:
1)
imię i nazwisko, obywatelstwo, adres zamieszkania wnioskodawcy oraz rodzaj i numer
jego dokumentu tożsamości;
2)
imię i nazwisko oraz adres lub nazwę, siedzibę i adres zbywcy broni lub amunicji;
3)
adres, pod który broń lub amunicja ma być dostarczona;
4)
informacje umożliwiające identyfikację broni, w szczególności rodzaj i typ broni,
jej markę, kaliber, numer fabryczny;
5)
wskazanie sposobu wywozu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nabytej broni lub
amunicji oraz wskazanie państw, przez których terytorium broń lub amunicja będzie
przewożona;
6)
planowaną datę zakupu i wywozu broni lub amunicji z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
oraz przybycia z bronią do miejsca przeznaczenia za granicą.
3.
Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, cudzoziemiec, o którym mowa w ust. 1, dołącza
upoważnienie władz swojego państwa do nabycia danego rodzaju oraz liczby egzemplarzy
broni lub sztuk amunicji, poświadczone przez właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej.
4.
Zgoda na wywóz broni lub amunicji, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest ważna przez
2 dni od chwili ich nabycia.
5.
W przypadku niedotrzymania terminu, o którym mowa w ust. 4, broń lub amunicję składa
się niezwłocznie do depozytu najbliższego komendanta wojewódzkiego Policji, który
na podstawie dotychczasowej zgody na wywóz broni lub amunicji, o której mowa w ust.
1 pkt 2, wydaje kolejną zgodę na wywóz broni lub amunicji, z terminem ważności 2 dni.
6.
Cudzoziemcy będący obywatelami innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich
Unii Europejskiej mogą nabywać i wywozić z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej broń
lub amunicję na podstawie zgody przewozowej, poświadczonej przez właściwego ze względu
na miejsce nabycia broni lub amunicji komendanta wojewódzkiego Policji.
7.
Zgoda przewozowa powinna zawierać w szczególności:
1)
wskazanie państwa początkowego i docelowego transakcji;
2)
nazwę lub imię i nazwisko zbywcy i nabywcy broni palnej lub amunicji;
3)
siedzibę i adres lub miejsce zamieszkania i adres zbywcy i nabywcy broni palnej lub
amunicji;
4)
adres, na który broń palna lub amunicja ma być dostarczona;
5)
dane techniczne pozwalające na jednoznaczną identyfikację broni palnej lub amunicji;
6)
liczbę egzemplarzy broni palnej lub sztuk amunicji;
7)
sposób przewozu broni palnej lub amunicji;
8)
datę rozpoczęcia i przewidywaną datę zakończenia przewozu broni palnej lub amunicji;
9)
wskazanie uprzedniej zgody przewozowej wydanej przez właściwe władze państwa docelowego
transakcji.
8.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, wzór zgody
przewozowej, uwzględniający w szczególności elementy umożliwiające jednoznaczną identyfikację
broni palnej i stron transakcji oraz miejsca przeznaczone na dokonywanie wpisów poświadczających
legalność transakcji.
9.
Jeżeli cudzoziemiec nie spełnia warunków określonych w ustawie, broń lub amunicja
podlega zatrzymaniu przez właściwy organ Straży Granicznej lub organ celny i protokolarnemu
przekazaniu organowi Policji właściwemu ze względu na miejsce przekraczania granicy
przez cudzoziemca.
10.
Właściwy organ celny niezwłocznie zawiadamia komendanta wojewódzkiego Policji, o którym
mowa w ust. 1, o fakcie wywozu do państwa trzeciego innego niż państwo członkowskie
Unii Europejskiej przez cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1, broni lub amunicji nabytej
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
11.
Komendant wojewódzki Policji niezwłocznie zawiadamia Komendanta Głównego Policji o
nabyciu broni lub amunicji przez cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1, oraz przekazuje
kopie dokumentów, o których mowa w ust. 1-3.
12.
Komendant Główny Policji niezwłocznie zawiadamia właściwe władze państwa, które wydało
cudzoziemcowi upoważnienie, o którym mowa w ust. 3, oraz państwa, przez których terytorium
będzie odbywać się przewóz broni lub amunicji, a w przypadku gdy takie władze nie
zostały wskazane - konsulów tych państw, o nabyciu broni lub amunicji przez cudzoziemca
i zamiarze jej wywozu.
13.
Komendant Główny Policji prowadzi rejestr, który może być prowadzony łącznie z rejestrem,
o którym mowa w art. 27 ust. 2, zawierający:
1)
dane osobowe cudzoziemców, o których mowa w art. 39 ust. 1, art. 40, art. 42 ust.
1 i 2 i art. 43 ust. 1 i 6, obejmujące:
a)
nazwisko i imię,
b)
miejsce i datę urodzenia,
c)
adres miejsca stałego pobytu,
d)
obywatelstwo;
2)
informacje urzędowe o terminowych pozwoleniach na broń, zaświadczeniach, zatrzymaniu
broni lub amunicji i złożeniu jej do depozytu oraz inne informacje o przewozie przez
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przywozie z zagranicy i wywozie za granicę broni
palnej lub amunicji przez cudzoziemców, wraz z danymi wymienionymi w ust. 1;
3)
rodzaj i numer dokumentu uprawniającego do przekroczenia granicy.
14.
Przepisy ust. 1 oraz 9-13 stosuje się odpowiednio do obywateli polskich mających miejsce
stałego pobytu za granicą Rzeczypospolitej Polskiej.
15.
Komendant Główny Policji przekazuje właściwym władzom państw członkowskich Unii Europejskiej
informacje o nabyciu broni lub amunicji przez cudzoziemca nie później niż w chwili
przewozu broni lub amunicji przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej.
16.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb przekazywania
przez Komendanta Głównego Policji właściwym władzom innych państw informacji związanych
z nabyciem broni lub amunicji i ich przywozem na terytorium tych państw oraz przewozem
broni lub amunicji przez ich terytorium, uwzględniając możliwość uzgadniania przez
Komendanta Głównego Policji z właściwymi władzami innych państw warunków organizacyjnych
i technicznych przekazywania takich informacji.
”
;
21)
art. 44 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 44.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zagranicznych, określi, w drodze rozporządzenia, wzory dokumentów, o których mowa
w art. 34, art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 3 i 6 oraz art. 43 ust.
1. Zaświadczenia i zgoda powinny zawierać opis przywożonej, przewożonej lub wywożonej
broni i amunicji, umożliwiający ich jednoznaczną identyfikację, a także dane, które
wraz z dokumentem paszportowym lub innym dokumentem uprawniającym do przekroczenia
granicy państwa pozwolą na ustalenie tożsamości ich posiadacza.
”
;
22)
art. 45 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 45.
Broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia celów na odległość może być używana w
celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach.
”
;
23)
w art. 51 w ust. 2:
a)
pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„
5)
przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa niebędącego państwem członkowskim
Unii Europejskiej broń lub amunicję bez wymaganego zaświadczenia właściwego konsula
Rzeczypospolitej Polskiej lub nie dopełnia obowiązku pisemnego zgłoszenia przywozu
broni lub amunicji przy przekraczaniu granicy;
”
,
b)
po pkt 5 dodaje się pkt 5a-5d w brzmieniu:
„
5a)
wywozi za granicę, do państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej,
broń lub amunicję bez zgody właściwego organu Policji lub zaświadczenia zastępującego
pozwolenie na broń oraz uprawniającego do wywozu broni;
5b)
przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa członkowskiego Unii Europejskiej
albo wywozi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państwa członkowskiego Unii
Europejskiej broń palną lub amunicję, bez zgody przewozowej lub uprzedniej zgody przewozowej;
5c)
przywozi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa członkowskiego Unii Europejskiej
inną broń niż broń palna, bez wymaganego zaświadczenia właściwego konsula Rzeczypospolitej
Polskiej;
5d)
wywozi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do państwa członkowskiego Unii Europejskiej
inną broń niż broń palna bez zgody właściwego organu Policji;
”
,
c)
pkt 6 otrzymuje brzmienie:
„
6)
narusza zakaz przesyłania broni lub amunicji za pośrednictwem podmiotów innych niż
operatorzy świadczący usługi pocztowe;
”
,
d)
w pkt 12 na końcu kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 13 i 14 w brzmieniu:
„
13)
nie dopełnił obowiązku zwrotu legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni,
legitymacji posiadacza broni, karty rejestracyjnej broni lub Europejskiej karty broni
palnej;
14)
nie przekazuje komendantowi wojewódzkiemu Policji właściwemu ze względu na miejsce
polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej pisemnej informacji o
planowanej dacie i miejscu polowania, imprezy sportowej lub rekonstrukcji historycznej
z udziałem cudzoziemców oraz przybliżonej liczbie uczestników biorących w nich udział.
”
.
Orzeczenia do art. 1
Ten przepis powołuje 3 orzeczenia.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- II OSK 2555/14Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 06.10.2016
Broń i materiały wybuchowe
- II OSK 1775/12Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 19.12.2013
Broń i materiały wybuchowe
- II OSK 1818/10Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 07.12.2011
Broń i materiały wybuchowe