Art. 1
Ustawa z dnia 23 października 2013 r. o zmianie ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2013 poz. 1567. Brzmienie bez zmian od 17 stycznia 2014 r.
Art. 1.
W ustawie z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1149, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
art. 2 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 2.
Celem nadzoru nad rynkiem finansowym jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania
tego rynku, jego stabilności, bezpieczeństwa oraz przejrzystości, zaufania do rynku
finansowego, a także zapewnienie ochrony interesów uczestników tego rynku również
poprzez rzetelną informację dotyczącą funkcjonowania rynku, przez realizację celów
określonych w szczególności w ustawie - Prawo bankowe, ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze ubezpieczeniowym i emerytalnym oraz Rzeczniku
Ubezpieczonych, ustawie z dnia 15 kwietnia 2005 r. o nadzorze uzupełniającym nad instytucjami kredytowymi,
zakładami ubezpieczeń, zakładami reasekuracji i firmami inwestycyjnymi wchodzącymi
w skład konglomeratu finansowego, ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym, ustawie z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych oraz ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.
”
;
2)
w art. 4 w ust. 1 pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„
4)
podejmowanie działań edukacyjnych i informacyjnych w zakresie funkcjonowania rynku
finansowego, jego zagrożeń oraz podmiotów na nim funkcjonujących w celu ochrony Uzasadniony interesPrawnie usprawiedliwiona potrzeba administratora lub osoby trzeciej, która może stanowić podstawę przetwarzania danych, jeżeli nie przeważają nad nią prawa i wolności osoby, której dane dotyczą.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu uczestników rynku finansowego, w szczególności poprzez nieodpłatne publikowanie
- w formie i czasie przez siebie określonym - ostrzeżeń i komunikatów w publicznym
radiu i telewizji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji
(Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 226, z późn. zm.);
”
;
3)
po art. 6a dodaje się art. 6b w brzmieniu:
„
Art. 6b.
1.
Komisja podaje do publicznej wiadomości informację o złożeniu zawiadomienia o podejrzeniu
popełnienia przestępstwa określonego w art. 215 i art. 216 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu
funduszy emerytalnych, art. 171 ust. 1-3 ustawy - Prawo bankowe, art. 56a i art. 57 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, art. 225 ustawy o działalności ubezpieczeniowej, art. 47 i art. 48 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym, art. 50 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych, art. 40 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz
indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, art. 287 i art. 290-296 ustawy o funduszach inwestycyjnych, art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, art. 99 i art. 99a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach
wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach
publicznych lub art. 150 i art. 151 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych.
2.
Informacja, o której mowa w ust. 1, nie może zawierać danych osobowych. Do publicznej
wiadomości podaje się firmę (nazwę) podmiotu, w związku z działalnością którego złożone
zostało zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, a w przypadku gdy podmiot
ten prowadzi działalność pod innym oznaczeniem, do publicznej wiadomości podaje się
także to oznaczenie.
3.
Zakazu, o którym mowa w ust. 2, nie narusza podanie do publicznej wiadomości firmy
(nazwy), pod którą prowadzi działalność osoba fizyczna.
4.
Informacje, o których mowa w ust. 1, podawane są poprzez zamieszczenie na wyodrębnionej
stronie internetowej Komisji pod nazwą „Lista ostrzeżeń publicznych Komisji Nadzoru
Finansowego”.
5.
Na podstawie zawiadomienia przekazanego Komisji przez prokuratora, informacje, o których
mowa w ust. 1, uzupełnia się każdorazowo o wzmiankę o prawomocnej odmowie wszczęcia
Postępowanie przygotowawczeEtap postępowania karnego poprzedzający wniesienie aktu oskarżenia, prowadzony w formie śledztwa albo dochodzenia. Jego celem jest ustalenie, czy doszło do przestępstwa, wykrycie sprawcy i zebranie dowodów.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu albo o prawomocnym Umorzenie postępowaniaZakończenie postępowania bez merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, gdy dalsze prowadzenie postępowania stało się niedopuszczalne albo bezprzedmiotowe. Skutek zależy od rodzaju postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu przygotowawczego,
a w przypadku wniesienia aktu oskarżenia o wzmiankę o prawomocnym orzeczeniu sądu.
6.
W przypadku gdy w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa określonego w ust.
1, postępowanie przygotowawcze prowadzone jest z urzędu lub na podstawie zawiadomienia
podmiotu innego niż Komisja, prokurator zawiadamia o tym Komisję, wskazując w zawiadomieniu
firmę (nazwę) lub inne oznaczenie prowadzonej przez dany podmiot działalności, w związku
z którą prowadzone jest postępowanie. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio, z
zastrzeżeniem, że na liście, o której mowa w ust. 4, zamieszcza się informację jedynie
w przypadku gdy Przewodniczący Komisji skorzystał z uprawnień przysługujących mu na
podstawie art. 6 ust. 2.
”
.
Orzeczenia do art. 1
Ten przepis powołuje 1 orzeczenie.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- K 41/12Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 31.07.2015
