Art. 133 UCUDZ
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 5 marca 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1079 ze zmianami z Dz.U. 2025 poz. 1794 i Dz.U. 2026 poz. 203. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 5 marca 2026 r.
Art. 133.
1.
Poza przypadkami, o których mowa w art. 101 pkt 1 lub 2, cudzoziemcowi cofa się zezwolenie, o którym mowa w art. 127, gdy:
1)
okoliczności sprawy wskazują, że cudzoziemiec nie wykonuje pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji lub 2) wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2, 4, 5 lub 8, lub 3) wystąpiła przynajmniej jedna z okoliczności, o których mowa w art. 132 pkt 3 lit. c lub d, lub 4) cudzoziemiec nie dopełnił obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w art. 134.
1a.
Przepisu ust. 1 pkt 4 nie stosuje się, jeżeli:
1)
cudzoziemiec wykaże, że dopełnił obowiązku zawiadomienia, o którym mowa w art. 134, lub 2) zawiadomienie, o którym mowa w art. 134, nie zostało doręczone wojewodzie z powodów niezależnych od cudzoziemca.
2.
Przepisów art. 101 pkt 1 lub 2 nie stosuje się, jeżeli:
1)
okres pozostawania cudzoziemca bez pracy nie przekroczył 3 miesięcy, jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 127, przez okres krótszy niż 2 lata;
2)
okres pozostawania cudzoziemca bez pracy nie przekroczył 6 miesięcy, jeżeli cudzoziemiec przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 127, przez okres nie krótszy niż 2 lata.
Orzeczenia do art. 133 UCUDZ
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
