Art. 260 UCUDZ
Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 5 marca 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1079 ze zmianami z Dz.U. 2025 poz. 1794 i Dz.U. 2026 poz. 203. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 9 grudnia 2016 r.
Art. 260.
1.
Polski dokument tożsamości cudzoziemca może być wydany:
1)
małoletniemu cudzoziemcowi urodzonemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i przebywającemu na tym terytorium bez opieki rodziców, jeżeli nie sprzeciwia się temu interes Rzeczypospolitej Polskiej oraz przemawia za tym Dobro dzieckaNadrzędna wartość w sprawach rodzinnych, wyznaczająca kierunek rozstrzygnięć dotyczących władzy rodzicielskiej, kontaktów i miejsca pobytu dziecka.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
2)
cudzoziemcowi, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zaświadczenia, o którym mowa w art. 170;
3)
cudzoziemcowi, który przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie posiada żadnego obywatelstwa, jeżeli przemawia za tym interes Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Cudzoziemcowi, o którym mowa w ust. 1, polski dokument tożsamości cudzoziemca może być wydany, jeżeli cudzoziemiec nie posiada dokumentu podróży i nie jest możliwe otrzymanie przez niego innego dokumentu potwierdzającego tożsamość.
Orzeczenia do art. 260 UCUDZ
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
