Art. 24
Ustawa z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 246. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 20 lutego 2024 r.
Art. 24.
Wobec osób mających ustalone prawo do zasiłku dla opiekuna w okresie od dnia 1 lipca
2013 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy, za który mają ustalone
prawo do zasiłku dla opiekuna oraz w ciągu 30 dni po upływie tego okresu, którym w
tym okresie zostały udzielone świadczenia opieki zdrowotnej finansowane ze środków
publicznych, mimo braku prawa do tych świadczeń z powodu wygaśnięcia z mocy prawa
decyzji o przyznaniu im prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych
oraz niektórych innych ustaw, dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia:
1)
nie wszczyna postępowania w sprawie o ustalenie obowiązku poniesienia kosztów tych
świadczeń, a postępowanie wszczęte umarza;
2)
umarza w całości spłatę należności ustalonej w decyzji wydanej na podstawie art. 50 ust. 18 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
finansowanych ze środków publicznych, stosując odpowiednio art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm.).
Orzeczenia do art. 24
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
