Art. 1
Ustawa z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2015 poz. 541. Brzmienie bez zmian od 18 maja 2015 r.
Art. 1.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny
(Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1)
w art. 42 § 2-4 otrzymują brzmienie:
„
§ 2.
Sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów
albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w Czas popełnienia przestępstwaChwila, w której sprawca działał albo zaniechał działania wymaganego przez prawo karne. Ma znaczenie zwłaszcza dla ustalenia, która ustawa karna znajduje zastosowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub
zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, art. 174 lub art. 177.
§ 3.
Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia
przestępstwa określonego w art. 178a § 4 lub jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa
określonego w art. 173, którego następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek
na jej zdrowiu, albo w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 2
lub w art. 355 § 2 był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego
lub zbiegł z miejsca zdarzenia, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi
okolicznościami.
§ 4.
Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie ponownego
skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w § 3.
”
;
2)
w art. 43 § 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz zakazy i nakaz
wymienione w art. 39 pkt 2, 2d i 2e orzeka się w latach, od roku do lat 10, zakazy
oraz obowiązek wymienione w art. 39 pkt 2a, 2b i 3 orzeka się w latach, od roku do
lat 15, zakaz wymieniony w art. 39 pkt 2c orzeka się w latach, od lat 2 do 6.
”
;
3)
w art. 47:
a)
§ 1 otrzymuje brzmienie:
„
§ 1.
W razie skazania sprawcy za umyślne Przestępstwo przeciwko życiuPrzestępstwo godzące w życie człowieka, w szczególności zabójstwo lub spowodowanie śmierci. Kodeks karny przewiduje dla takich czynów szczególnie surową odpowiedzialność.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub zdrowiu albo
za inne przestępstwo umyślne, którego skutkiem jest śmierć człowieka, Ciężki uszczerbek na zdrowiuSzczególnie poważne naruszenie zdrowia, takie jak pozbawienie człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia albo trwałe istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, sąd może orzec
nawiązkę na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
”
,
b)
dodaje się § 3-5 w brzmieniu:
„
§ 3.
W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 173, art. 174, art. 177
lub w art. 355, jeżeli sprawca był w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego
lub zbiegł z miejsca zdarzenia, sąd orzeka nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, a w razie
jego śmierci w wyniku popełnionego przez skazanego przestępstwa nawiązkę na rzecz
osoby najbliższej, której sytuacja życiowa wskutek śmierci pokrzywdzonego uległa znacznemu
pogorszeniu. W razie gdy ustalono więcej niż jedną taką osobę, nawiązki orzeka się
na rzecz każdej z nich. Jeśli ustalenie takiej osoby nie jest możliwe, sąd orzeka
nawiązkę na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd
orzeka nawiązkę w wysokości co najmniej 10 000 złotych.
§ 4.
W szczególnie uzasadnionych okolicznościach, gdy wymierzona nawiązka powodowałaby
dla sprawcy uszczerbek dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny lub gdy pokrzywdzony
pojednał się ze sprawcą, sąd może ją wymierzyć w wysokości niższej niż wskazana w
§ 3.
§ 5.
Przepisu § 3 nie stosuje się, jeżeli sąd orzekł obowiązek naprawienia wyrządzonej
przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wysokości wyższej niż
10 000 złotych.
”
;
4)
w art. 49 § 2 otrzymuje brzmienie:
„
§ 2.
W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 1, art. 179 lub art.
180, sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu
Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5000 złotych,
a w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 4 co najmniej 10
000 złotych, do wysokości określonej w § 1.
”
;
5)
po art. 180 dodaje się art. 180a w brzmieniu:
„
Art. 180a.
Kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd
mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia
do kierowania pojazdami,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
”
.
Orzeczenia do art. 1
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
