Art. 129 Pr. restr.
Ustawa z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 533. Brzmienie bez zmian od 1 stycznia 2016 r.
Art. 129.
1.
Zezwolenia rady wierzycieli pod rygorem nieważności wymagają następujące czynności dłużnika albo zarządcy:
1)
obciążenie składników masy układowej lub sanacyjnej HipotekaOgraniczone prawo rzeczowe obciążające nieruchomość lub inne wskazane prawo w celu zabezpieczenia wierzytelności. Wierzyciel hipoteczny może dochodzić zaspokojenia z obciążonego przedmiotu niezależnie od tego, kto jest jego właścicielem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, ZastawOgraniczone prawo rzeczowe zabezpieczające wierzytelność na rzeczy ruchomej lub prawie. Wierzyciel zastawniczy może zaspokoić się z przedmiotu zastawu z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, zastawem rejestrowym lub hipoteką morską w celu Zabezpieczenie wierzytelnościUstanowienie środka zwiększającego prawdopodobieństwo zaspokojenia wierzyciela, gdy dłużnik nie spełni świadczenia. Zabezpieczenie może mieć charakter osobisty albo rzeczowy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu nieobjętej układem;
2)
przeniesienie własności rzeczy lub prawa na zabezpieczenie wierzytelności nieobjętej układem;
3)
obciążenie składników masy układowej lub sanacyjnej innymi prawami;
4)
zaciąganie kredytów lub pożyczek;
5)
zawarcie umowy dzierżawy przedsiębiorstwa dłużnika lub jego zorganizowanej części lub innej podobnej umowy.
2.
Zezwolenia rady wierzycieli pod rygorem nieważności wymaga również sprzedaż przez dłużnika nieruchomości lub innych składników majątku o wartości powyżej 500 000 zł.
3.
Rada wierzycieli może udzielić zezwolenia na zawarcie umowy kredytu lub pożyczki lub ustanowienie zabezpieczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1–3, jeżeli jest to niezbędne do zachowania zdolności do bieżącego zaspokajania kosztów postępowania restrukturyzacyjnego i zobowiązań powstałych po jego otwarciu lub zawarcia i wykonania układu oraz zostało zagwarantowane, że środki zostaną przekazane dłużnikowi i wykorzystane w sposób przewidziany przez uchwałę rady wierzycieli, a ustanowione zabezpieczenie jest adekwatne do udzielonego kredytu lub pożyczki.
4.
Czynności, o których mowa w ust. 1, dokonane za zezwoleniem rady wierzycieli nie mogą być uznane za bezskuteczne w stosunku do masy upadłości.
Orzeczenia do art. 129 Pr. restr.
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
