Art. 229
Ustawa z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1131. Brzmienie bez zmian od 1 marca 2017 r.
Art. 229.
1.
Funkcjonariuszowi zawiesza się wypłatę uposażenia w przypadku:
1)
samowolnego opuszczenia miejsca pełnienia służby;
2)
niepodjęcia służby;
3)
zawinionej niemożności pełnienia służby.
2.
W przypadku gdy okoliczności, o których mowa w ust. 1, zostaną uznane za usprawiedliwione, funkcjonariuszowi wypłaca się zawieszone uposażenie. W przypadku nieobecności nieusprawiedliwionej funkcjonariusz traci za każdy dzień nieobecności 1/30 część uposażenia miesięcznego. Jeżeli funkcjonariusz pobrał już za czas nieusprawiedliwionej nieobecności uposażenie, potrąca mu się odpowiednią część uposażenia przy najbliższej wypłacie.
Orzeczenia do art. 229
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
