Art. 15
Ustawa z dnia 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych, tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 377. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 14 marca 2024 r.
Art. 15.
1.
Wysokość kosztów przejazdu poza miejscowość, która jest siedzibą kancelarii komorniczej,
odpowiada wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych i celowych kosztów przejazdu
własnym samochodem lub innym odpowiednim środkiem transportu. Do kosztów przejazdu
poza miejscowość, która jest siedzibą kancelarii komorniczej, należą diety i koszty
noclegu, których wysokość odpowiada wysokości rzeczywiście poniesionych, racjonalnych
i celowych kosztów z tego tytułu.
2.
Górną granicę należności, o których mowa w ust. 1, stanowi wysokość kosztów przysługujących
pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej
z tytułu Podróż służbowaWykonywanie na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub stałe miejsce pracy pracownika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu na obszarze kraju, o których mowa w przepisach wykonawczych
wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).
2a.
Komornikowi przysługuje zwrot zryczałtowanych kosztów dojazdu w granicach miejscowości
będącej siedzibą kancelarii komornika w wysokości 20 złotych, jeżeli odległość między
siedzibą kancelarii a miejscem czynności przekracza 10 km. Przy ustalaniu odległości
bierze się pod uwagę najkrótszą drogę dojazdu samochodem.
3.
Komornikowi, który podejmuje czynności poza siedzibą kancelarii i utrwala ich przebieg
w sposób przewidziany w art. 8091 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, należy się zryczałtowany zwrot kosztów związanych z utrwalaniem oraz przechowywaniem
zapisu obrazu i dźwięku, w wysokości 50 złotych, niezależnie od liczby czynności i
objętości danych utrwalonych w sprawie.
Orzeczenia do art. 15
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.