Art. 2
Ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o przeciwdziałaniu marnowaniu żywności, tekst jednolity Dz.U. 2020 poz. 1645. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 24 września 2020 r.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
marnowanie żywności - wycofywanie z etapu dystrybucji żywności, która spełnia wymogi
prawa żywnościowego, w tym określone w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania
prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz
ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002,
str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.),
zwanym dalej „rozporządzeniem (WE) nr 178/2002”, w szczególności ze względu na zbliżający
się upływ terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości lub ze względu
na wady wyglądu tych środków spożywczych albo ich opakowań i przeznaczanie ich do
unieszkodliwiania jako odpady;
2)
organizacja pozarządowa - organizację pozarządową oraz podmiot, o których mowa odpowiednio
w art. 3 ust. 2 i ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku
publicznego i o wolontariacie
(Dz. U. z 2020 r. poz. 1057), których celem statutowym jest wykonywanie zadań w sferze zadań publicznych w zakresie:
a)
pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz
wyrównywania szans tych rodzin i osób,
b)
wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,
c)
działalności charytatywnej, polegającej w szczególności na przekazywaniu żywności
osobom potrzebującym lub prowadzeniu zakładów żywienia zbiorowego dla osób potrzebujących;
3)
sprzedawca żywności - podmiot prowadzący przedsiębiorstwo spożywcze, o którym mowa
w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, w zakresie sprzedaży żywności w jednostce
handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
(Dz. U. z 2020 r. poz. 293, 471, 782, 1086 i 1378) powyżej 250 m2, w której przychody ze sprzedaży żywności stanowią co najmniej 50% przychodów ze
sprzedaży wszystkich towarów;
4)
żywność - środki spożywcze w rozumieniu art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002.
Orzeczenia do art. 2
Ten przepis powołuje 23 orzeczenia.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- III OSK 3103/23Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 04.02.2025
Ochrona środowiska
- II SA/Ol 785/24Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, wyrok z 05.12.2024
Ochrona środowiska
- III OSK 1719/23Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 03.12.2024
Inne
- III OSK 2249/23Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 03.12.2024
Inne
- III OSK 202/24Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 03.12.2024
Inne
- III OSK 1158/23Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 03.12.2024
Inne
- III OSK 2364/23Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z 03.12.2024
Inne
- II SA/Wr 137/24Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, wyrok z 13.08.2024
Ochrona środowiska
- II SA/Wr 703/23Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, wyrok z 02.07.2024
Ochrona środowiska
- II SA/Wr 702/23Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, wyrok z 04.06.2024
Ochrona środowiska
