Sygn. akt I OZ 309/11
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno,
po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 666/10 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego
oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Po 666/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie K. K. na postanowienie tego sądu z 10 lutego 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku z 17 grudnia 2010 r. w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji wskazał, że wraz z postanowieniem z 10 lutego 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, K. K. doręczono pouczenie o sposobie i terminie wniesienia zażalenia na to postanowienie. Zgodnie z pouczeniem, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Ponadto, pouczono o możliwości wystąpienia przez stronę o przyznanie prawa pomocy.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem doręczono 22 lutego 2011 r. (k. 76 akt sądowych). Termin do wniesienia zażalenia upłynął więc 1 marca 2011 r. W dniu 2 marca 2011 r. skarżący wniósł osobiście (złożył w Biurze Podawczym sądu) sporządzone przez siebie zażalenie na powyżej opisane postanowienie (pismo zatytułowane: "odwołanie od postanowienia z dnia 10.2.11. sygn. II SA/Po 666/10").
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu podkreślił, że skoro zażalenie zostało wniesione po upływie terminu ustawowego, to podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej jako p.p.s.a.). Ponadto, skarżący wbrew zobowiązaniu wynikającemu z art. 194 § 4 p.p.s.a. osobiście sporządził zażalenie.
W zażaleniu złożonym 31 marca 2011 r. K. K. nie podjął merytorycznej dyskusji z rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji, załączając jedynie m.in. pisma do różnych podmiotów, kopie artykułów prasowych, rachunki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o odrzuceniu skargi kasacyjnej K. K. zostało wniesione 2 marca 2011 r. – złożone w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, co wynika z prezentaty umieszczonej na pierwszej stronie pisma (k. 78), a czego skarżący nie kwestionuje. Do akt sprawy nie wpłynął również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Zgodnie z treścią przepisu art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z potwierdzenia odbioru wynika że doręczenia dokonano 22 lutego 2011 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia upływał 1 marca 2011 r. Prawidłowo więc Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie na postanowienie z 10 lutego 2011 r., jako wniesione z uchybieniem terminu.
Należy podkreślić, że niniejsze postępowanie toczy się według przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. To oznacza, że aby sądy mogły efektywnie przystąpić do merytorycznego rozpoznawania sprawy zgodnie z życzeniem skarżącego, kierowane pisma muszą spełniać warunki wskazane w opisanej ustawie (dotyczące m.in. terminów, czy obowiązku sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego).
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.