Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 14 października 2010 r.

Sygnatura I CSK 229/10. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt I CSK 229/10

Sygn. akt I CSK 229/10 POSTANOWIENIE Dnia 14 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej „W.(...)” w W.

przeciwko Samodzielnemu Zespołowi Publicznych Zakladów Lecznictwa Otwartego W.(…) w W.

o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt VI ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w W. oddalającego powództwo o zapłatę 337 535 zł. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła powódka.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z art. 3982 k.p.c., który reguluję kwestię dopuszczalności skargi kasacyjnej, wynika, że skarga jest niedopuszczalna m.in. w sprawach o czynsz najmu (art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.). Tymczasem zaskarżony wyrok został wydany – co potwierdza wyraźnie wyrażone na rozprawie apelacyjnej stanowisko powódki - właśnie w sprawie o czynsz.

Powódka na wspomnianej rozprawie oświadczyła bowiem, że domaga się zasądzenia 2 dochodzonej w sprawie kwoty z tytułu zaległego czynszu za najem lokalu. Wniesiona skarga kasacyjna podlegała zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekła, jak w sentencji postanowienia (art. 3986 § 3 w związku z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.).

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.