Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r.

Sygnatura I CSK 740/18. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt I CSK 740/18

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada Dnia 7 czerwca 2019 r.

w sprawie z wniosku M. K. przy uczestnictwie D. K. o podział majątku dorobkowego, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 czerwca 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt XXVII Ca […]

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i postanawia, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie w postępowaniu kasacyjnym,

2) przyznaje radcy prawnemu T.N. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w W. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Uczestnik D. K. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowego w W. z dnia 14 lutego 2018 r. naruszenie art. 379 pkt 5 k.p.c., art. 149 § 2 k.p.c., art. 206 § 1 zd. Pierwsze k.p.c. w zw. z art. 209 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c., art. 214 § 1 k.p.c. w zw. z art. 217 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do powołał się na nieważność postępowania wynikłą go o terminie rozprawy apelacyjnej. rozpoznania uczestnik z niepoinformowania Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rozprawa apelacyjna została pierwotnie wyznaczona na 14 lutego 2018 r. o godz.

9. Kilka dni przed tym terminem zmieniona została godzina rozpoznania sprawy, na godz.

10. O zmianie tej uczestnik nie został powiadomiony przed dniem rozprawy ze względu na brak numeru telefonu do niego, mógłby się jednak o niej dowiedzieć w dniu rozprawy z wokandy, gdyby się w tym dniu stawił w sądzie o pierwotnie planowanej godzinie rozpoczęcia rozprawy. W tych okolicznościach brak podstaw z przyczyn wyjaśnionych w odpowiedzi na skargę kasacyjną do stwierdzenia zarzucanej przez uczestnika nieważności postępowania.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; o kosztach postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie z art. 520 § 1 k.p.c. Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowił art. 22 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. 2018. 2115) oraz § 4 ust. 1 i 3, § 8 pkt 7, § 10 ust. 1 pkt 8 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2019.68). aj

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.