Postanowienie Sądu Najwyższego z 8 listopada 2023 r.

Pismem z 12 września 2023 r. SSN Marta Romańska na podstawie art. 51 przy odpowiednim zastosowaniu art. 48- 49 k.p.c., zawiadomiła o istnieniu przesłanek zagrażających nieważnością postępowania w sprawie I NB 7/23 i wniosła o wyłączenie jej od rozpoznania sprawy w składzie orzekającym ukształtowanym w sposób naruszający standardy art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, z zachowaniem których ma być realizowane prawo do sądu i prowadzącym do nieważności postępowania, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości oraz dobro i interes stron postępowania albo o wyłączenie z tego składu SSN Tomasza Szanciło, SSN Tomasza Demendeckiego, SSN Mirosława Sadowskiego i SSN Jacka Widło. W uzasadnieniu wniosku SSN Marta Romańska powołała m.in. uchwałę składu połączonych Izb Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110- 1/20. W opinii wnoszącej wniosek, wskazana uchwała zachowuje moc wiążącą mimo wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r., U 2/20. Jednocześnie SSN Marta Romańska podkreśliła, że SSN Tomasz Szanciło, SSN Tomasz Demendecki, SSN Mirosław Sadowski i SSN Jacek Widło objęli urzędy w okolicznościach wskazanych w powołanej uchwale.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie I NB 7/23 zainicjowane zostało wnioskiem obrońcy M. G. o zbadanie spełnienia przez SSN Pawła Wojciechowskiego, wyznaczonego do składu rozpoznającego sprawę o sygn. II NSNk 18/23, wymogów niezawisłości i bezstronności. Zgodnie z art. 95 pkt 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1093) w zakresie nieuregulowanym przepisami ustawy do skargi nadzwyczajnej, w tym postępowania w sprawie tej skargi, stosuje się w zakresie spraw karnych przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego.

Zważywszy na okoliczność, że skargą nadzwyczajną w sprawie II NSNk 18/23 Prokurator Generalny zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z 15 marca 2022 r., sygn. VII Kz 68/22 utrzymujące w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Częstochowie z 24 września 2021 r., sygn. XVI K 1334/20, którym Sąd na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 632 pkt 2 k.p.k. umorzył postępowanie wobec oskarżonego M. G., co do zarzucanego mu czynu z uwagi na to, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego, nie ulega wątpliwości, że zastosowanie w sprawie znajduje procedura karna. W konsekwencji nie można przyjąć, że podstawą wniosku o wyłączenie sędziego mogą być przepisy Kodeksu postępowania cywilnego.

Z uwagi na okoliczność, że SSN Marta Romańska oparła wniosek o nieznajdujące zastosowania w sprawie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, tj. art. 51 przy odpowiednim zastosowaniu art. 48-49 k.p.c., Sąd Najwyższy, na podstawie przepisu stosowanego per analogiam, przewidującego rozstrzygnięcie formalne odpowiadające co do treści rozstrzygnięciu wydanemu, orzekł jak w sentencji. [D.Z.]