Postanowienie Sądu Najwyższego z 5 kwietnia 2022 r.

Zaskarżonym zarządzeniem Prezes Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury odmówił przyjęcia kasacji z dnia 26 kwietnia 2021 roku, wniesionej przez adwokata K. O. od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego z dnia 29 października 2020 roku, sygn. WSD […]. W uzasadnieniu zarządzenia prezes wskazał, że odpis orzeczenia został odebrany przez obwinionego w dniu 26 marca 2021 roku. Tym samym termin do wniesienia kasacji upłynął w dniu 26 kwietnia 2021 roku. Obwiniony nadał kasację w dniu 27 kwietnia 2021 roku, a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu. Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone przez obwinionego, który zarzucił mu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, jak również oparcie rozstrzygnięcia na błędnych ustaleniach co do stanu faktycznego, a to niezgodnym z rzeczywistością ustaleniu, że orzeczenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego sygn. akt WSD […], od którego obwinionemu przysługuje kasacja, doręczono mu w dniu 26 marca 2021 roku, podczas gdy doręczenia tego dokonano w dniu 29 marca 2021 roku, co miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie obwinionego nie było zasadne i w związku z tym na uwzględnienie nie zasługiwało. Próby wykazania przez obwinionego jakoby orzeczenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego odebrał on w dniu 29 marca 2021 roku nie znajdują oparcia w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesłanego mu odpisu orzeczenia sądu dyscyplinarnego II instancji jednoznacznie wynika, że odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został adw. K. O. doręczony w dniu 26 marca 2021 roku. Świadczy o tym jednoznacznie zarówno adnotacja samego obwinionego, jak również stempel placówki pocztowej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji (k. 32 verte akt WSD […]). Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k., stosowanym odpowiednio w postępowaniu dyscyplinarnym dotyczącym adwokatów na mocy art. 95n ustawy Prawo o adwokaturze, prezes sądu, do którego wniesiono kasację odmawia jej przyjęcia m. in. w razie wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 429 § 1 k.p.k. W niniejszej sprawie kasacja została złożona po upływie 30 -dniowego terminu do jej z łożenia, o czym traktuje art. 91c ustawy Prawo o adwokaturze. Okoliczności te nakazywały zatem wydanie zaskarżonego zarządzenia. Zarzuty obwinionego okazały się więc niezasadne, co skutkowało koniecznością utrzymania zaskarżonego zarządzenia w mocy. a.s.