Postanowienie Sądu Najwyższego z 25 czerwca 2019 r.

W związku z przedstawieniem prokuratorowi Prokuratury Rejonowej w K. - J. S. zarzutu popełnienia przestępstwa przekroczenia uprawnień funkcjonariusza publicznego i ujawnienia osobie nieuprawnionej dokumentów i informacji z postępowania przygotowawczego (art. 231 § k.k.), w dniu 28 września 2018 r. został on zawieszony w czynnościach służbowych a jego przełożony wystąpił z wnioskiem o obniżenie do 50% wysokości jego wynagrodzenia. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2018 r., sygn. akt PK I SD […] , Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym postanowił obniżyć prokuratorowi J. S. do 50% wysokość wynagrodzenia na czas trwania tego zawieszenia a kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Od przedmiotowego orzeczenia odwołanie złożył prokurator J. S. , zarzucając obrazę prawa procesowego: - art. 98 § 1 k.p.k. mającą wpływ na treść orzeczenia, poprzez brak uzasadnienia postanowienia w zakresie przyczyn dla których Sąd Dyscyplinarny przyjął maksymalny wymiar obniżenia wynagrodzenia, podczas gdy ustawa o prokuraturze w art. 152 § 1 daje możliwość łagodniejszego rozstrzygnięcia, - art. 338 § 1 k.p.k., poprzez brak doręczenia skarżącemu przed rozstrzygnięciem wniosku Prokuratora Okręgowego w K .. Podnosząc powyższe, wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Dyscyplinarnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na mocy art. 152 § 1 ustawy prawo o prokuraturze Sąd Dyscyplinarny przy Prokuratorze Generalnym może obniżyć do 50% wysokość wynagrodzenia prokuratora na czas trwania zawieszenia w czynnościach służbowych. Zaskarżona decyzja Sądu Dyscyplinarnego jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, które określają jedynie górną granicę obniżenia wynagrodzenia. W kompetencjach Sądu Dyscyplinarnego leży każdorazowe, szczegółowe określenie ograniczenia wysokości wynagrodzenia. W przedmiotowej sprawie, Odwołujący się pozostaje pod zarzutem przekroczenia uprawnień funkcjonariusza publicznego – ujawnienia osobie nieuprawnionej dokumentów i informacji z postępowania przygotowawczego, co jest poważnym występkiem, zwłaszcza gdy dotyczy prokuratora.

Wypada też zauważyć, iż 50% wysokości dotychczasowego wynagrodzenia nie jest kwotą znikomą, ale wystarczającą na zabezpieczenie codziennych potrzeb, zwłaszcza w sytuacji, gdy Odwołujący się w ogóle nie podnosił, aby miał jakieś szczególne potrzeby, nadzwyczajne zobowiązania finansowe czy niespodziewane wydatki. Ponadto, obniżenie wynagrodzenia na czas zawieszenia nie jest instytucją trwałą, ale tymczasową. Zgodnie z art. 152 § 3 ustawy prawo o prokuraturze, jeżeli postępowanie dyscyplinarne nie zostało wszczęte w ciągu 6 miesięcy od dnia zawieszenia w czynnościach albo zostało umorzone lub zakończyło się uniewinnieniem, prokuratorowi wypłaca się zatrzymaną część wynagrodzenia wraz z ustawowymi odsetkami. W przypadku korzystnego dla Odwołującego się ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy jego wynagrodzenie zostanie wyrównane wraz z należnymi odsetkami ustawowymi.

Odnosząc się do drugiego zarzutu – n iedoręczeni a odpisu wniosku Prokuratora Okręgowego w K. przed wydaniem postanowienia w przedmiocie obniżenia wynagrodzenia na czas trwania zawieszenia w czynnościach służbowych, to uchybienie takie nie niweczyło prawa Odwołującego się do obrony, czego wyrazem jest złożone odwołanie, wraz z którym mógł on również złożyć odpowiednie wnioski dowodowe. Notabene, postanowienie o obniżeniu do 50% wy nagrodzenia na czas trwania zawieszenia w czynnościach służbowych nie zostało wydane w postępowaniu głównym, ale wpadkowym, zaś termin na złożenie wniosków dowodowych zostanie zakreślony Odwołującemu podczas innych czynności procesowych, zgodnie z art. 338 § 1 k.p.k.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy prawo o prokuraturze oraz na mocy art. 166 ustawy prawo o prokuraturze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.