Postanowienie Sądu Najwyższego z 19 października 2017 r.

Sąd Rejonowy w Ł. postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2017 r., wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania sprawy o sygnaturze IV K […] innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że oskarżona J.P. jest córką sędziego Sądu Apelacyjnego w ( …), który wcześniej orzekał w pionie karnym Sądu Okręgowego w tym mieście, a także przez pewien czas był jego rzecznikiem prasowym. Okoliczność ta, zdaniem Sądu, stanowi podstawę wystąpienia z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k., bowiem może w odbiorze społecznym wywołać wątpliwość co do braku obiektywizmu orzekania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w Ł. zasługuje na uwzględnienie. Niejednokrotnie podnoszono w orzecznictwie Sądu Najwyższego, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., jako odstępstwo od obowiązku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo, jest możliwe tylko w zupełnie wyjątkowych przypadkach, kiedy silne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości za takim właśnie przekazaniem przemawiają. Takim „wyjatkowym przypadkiem” jest rozpoznawana sprawa. Z akt sprawy wynika, że oskarżona jest córką sędziego Sądu Apelacyjnego w (…), który wcześniej orzekał w pionie karnym Sądu Okręgowego w tym mieście i przez pewien okres czasu był jego rzecznikiem prasowym.

W zaistniałej sytuacji, rozpoznanie sprawy przez Sąd miejscowo właściwy, mogłoby nie tylko u stron postępowania, ale również w odbiorze społecznym wywołać przekonanie o działaniu tego organu w warunkach zakłócającyc h bezstronność orzekania. Nie można odmówić racji argumentacji przedstawionej przez Sąd Rejonowy w postanowieniu, że ojciec oskarżonej, będący sędzią Sądu Apelacyjnego, miał bezpośredni kontakt czy to jako sędzia różnych szczebli sądownictwa powszechnego, czy jako rzecznik prasowy, z innymi sędziami pionu karnego orzekającymi w okręgu Sądu Okręgowego w Ł. .

Mimo, że brak jest konkretnych przesłanek uzasadniających wątpliwości co do bezstronności w odniesieniu do poszczególnych sędziów, jednak z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości należało tę sprawę przekazać do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu poza obszarem apelacji […] , celem wyeliminowania przekonania, chociażby mylnego, że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana w razie pozostwienia jej w kompetencji Sądu właściwego. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że określona art. 37 k.p.k. przesłanka przekazania przedmiotowej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu została spełniona.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. as