Postanowienie Sądu Najwyższego z 14 listopada 2017 r.

Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 7 września 2017 r. w sprawie G. G. , sygn. akt: XVIII K (…) „lustr.”, zwrócił się z inicjatywą do Sądu Najwyższego o jej przekazanie innemu sądowi równorzędnemu spoza okręgu łódzkiego, motywując to faktem, iż sprawa będąca przedmiotem postępowania dotyczy zachowania sędziego Sądu Rejonowego w Ł. – G.G. .

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9 -10, poz. 68 i z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280). Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy w Ł. , sprawa bowiem dotyczy złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego przez sędziego Sądu Rejonowego w Ł. . Taka sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie Sędziów Sądu Okręgowego w Ł .. W związku z tym, Sąd Najwyższy w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w R. (okręg r. , jako równorzędnemu Sądowi Okręgowemu w Ł ., spoza okręgu ł .. as