Postanowienie Sądu Najwyższego z 28 lutego 2017 r.

Sąd Rejonowy w K., kierując wniosek w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy oskarżonego S. W. do rozpoznania innemu równorzędnemu Sądowi (Sądowi Rejonowemu w G. ), uzasadnił go tym, że stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia mu stawienie się w Sądzie właściwym dla miejsca zamieszkania. Dla wykazania tej okoliczności powołano się na zaświadczenie lekarskie z dnia 12 stycznia 2017 r., z którego wynika, że oskarżony nie jest w stanie podróżować, może natomiast stawić się do Sądu, którego siedziba znajduje się w miejscu jego zamieszkania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny, a argumentacja przytoczona w uzasadnieniu nie przekonuje, że zachodzą przesłanki uzasadniające przekazanie sprawy S. W. innemu równorzędnemu Sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Zauważyć tu należy, iż postanowieniem z dnia 2 czerwca 2016 r., sygn. akt V KO (...), Sąd Okręgowy w L. , na wniosek Sądu Rejonowego w L., na podstawie art. 36 k.p.k., przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. z uwagi na ekonomikę procesową. A to dlatego, że spośród 16 osób podlegających wezwaniu na rozprawę, aż 11 świadków zamieszkuje w okręgu tego Sądu Rejonowego. Rozstrzygnięcie to jest racjonalne, a o jego motywach należało pamiętać także przy rozpoznaniu wniosku o dalsze przekazanie sprawy, tym razem w trybie art. 37 k.p. k.

Wskazano w nim, że właściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy, z uwagi na stan zdrowia i miejsce obecnego pobytu oskarżonego, byłby Sąd Rejonowy w G. , gdyż w tym mieście przebywa on aktualnie pod opieką córki. Ta ostatnia informacja zawarta jest w piśmie oskarżonego z dnia 28 listopada 2016 r. Wynika z niego, że przebywa on wprawdzie u córki w G. z uwagi na pogorszenie stanu zdrowia, tym niemniej poprawy zdrowia należy oczekiwać za trzy lub cztery tygodnie. Nie negując problemów zdrowotnych S. W. , przyjąć jednak trzeba, że pobyt oskarżonego pod opieką córki był związany z okresowym pogorszeniem zdrowia i fakt ten nie uprawnia do konkluzji, że nie może on stawić się w Sądzie, którego siedziba znajduje się w miejscu jego stałego zamieszkania.

Mając na uwadze, że nie zachodzą przesłanki do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu określone w art. 37 k .p.k. , Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. r.g.