Postanowienie Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2018 r.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 października 2017 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku skazanego A. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II AKa […] , utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w R. z dnia 15 lipca 2011 r., sygn. akt II K […] , wobec jego oczywistej bezzasadności (art. 545 § 3 k.p.k.). W złożonym obecnie zażaleniu skazany nie podnosi żadnych dodatkowych okoliczności, a jedynie postuluje, aby Sąd Najwyższy „dokładnie rozpatrzył jego argumenty, które podniósł w poprzednim piśmie i z logicznego punktu widzenia prosi o ponowne ich sprawdzenie”, gdyż czuje się dotkliwie skrzywdzony i „nie chce się dłużej męczyć z wyrokiem za zabójstwo za czyn, którego nie popełnił”. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Na wstępie należy podnieść, że Sąd Najwyższy w zaskarż onym postanowieniu odniósł się do podnoszonych we wniosku skazanego o wznowienie postepowania okoliczności i wskazał, że „skazany nie powołał żadnej okoliczności, która mogłaby być uznana za odpowiadającą jednej z ustawowych przyczyn wznowienia postępowania, wymienionych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. i art. 542 § 3 k.p.k. Pismo zawiera uproszczony i powierzchowny opis przebiegu postępowania karnego w przedmiotowej sprawie i stwierdzenie skazanego, że prawomocny wyrok jest niesprawiedliwy, gdyż nie popełnił on przypisanego mu czynu, tj. zabójstwa P. G..

Argumenty podniesione przez skazanego były rozważane w postępowaniu przed Sądami obu instancji, w postępowaniu kasacyjnym zakończonym oddaleniem kasacji jako oczywiście bezzasadnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. III KK 38/13), a także w postępowaniu z wniosku obrońcy o wznowienie postępowania, zakończonym oddaleniem wniosku (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 2016r., sygn. III KO 50/16)”. Z tego też względu Sąd Najwyższy, bez wzywania skazanego do uzupełnienia innych braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, odmówił jego przyjęcia, skoro z jego treści wynikała jego oczywista bezzasadność.

Jeżeli zatem obecnie skazany A. W. nie podnosi – w istocie rzeczy żadnych – konkretnych zarzutów pod adresem zaskarżonego postanowienia z dnia 18 października 2017 r., w tym jakiejkolwiek obrazy prawa, ani nie wskazuje na jakąkolwiek podstawę wznowieniową, to oczywistym jest, ż e wniesione zażalenie nie mogło przynieść skarżącemu oczekiwanych przez niego rezultatów. Na marginesie należy jedynie wskazać, że wznowienie postępowania na korzyść skazanego nie jest ograniczone żadnym terminem i stosowny wniosek w tym zakresie można wnieść w każdym czasie, byleby tylko wskazywał na rzeczywiste zaistnienie którejkolwiek z podstaw do wznowienia postępowania i odpowiadał warunkom formalnym, określonym w przepisach prawa procesowego. Mając zatem powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. aw