Postanowienie Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2018 r.

W dniu 21 sierpnia 2017 r. do Sądu Najwyższego wpłynął osobisty wniosek S. B. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w Ł ., sygn. akt II K […], zakończonej prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt II AKa […] , w której został on skazany na karę łączną lat pozbawienia wolności za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Z uwagi na fakt, że skazany powołał się w piśmie jedynie do okoliczności stanowiące podstawę ustaleń faktycznych, nie wskazując podstaw wznowieniowych określonych w przepisach art. 540, 540a oraz 540b k.p.k. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt III KO 83/17, odmówił na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. przyjęcia tego wniosku, wobec jego oczywistej bezzasadności. Na to postanowienie zażalenie złożył skazany S. B. , który wskazał, że został skazany na podstawie postępowania poszlakowego oraz sfabrykowanego przez organy ścigania pomówienia. Nadto podniósł, że dołączona przez niego do wniosku o wznowienie faktura zakupu rozdzielacza stanowi nowy dowód przedstawiony w postępowaniu wznowie niowym (k. 9 – 10, 26 akt SN).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Skazany nie przedstawił bowiem żadnych argumentów, które byłyby w stanie podważyć zaskarżoną decyzję Sądu Najwyższego. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego jest przekonywująca i rzeczowa. W sprawie niniejszej bezspornie wystąpiły okoliczności upoważniające do skorzystania z normy przepisu art. 545 § 3 k.p.k., który zezwala na odmowę przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 tego przepisu bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, wynika jego oczywista bezzasadność.

Stwierdzić bezspornie należy, że wniosek o wznowienie postępowania złożony przez skazanego, oparty jest na okolicznościach uprzednio już podnoszonych i rozważonych w zakończonym wcześniej postępowaniu kasacyjnym (zob. kasacja obrońcy skazanego oraz postanowienie SN wraz z uzasadnieniem z dnia 4 stycznia 2017, sygn. akt III KK 350/16 r (baza orzeczeń Supremus). Skazany po raz kolejny powołał się na wątpliwości związane z prowadzonym w sprawie postępowaniem, a także zwrócił uwagę na fakt, że został skazany na podstawie pomówienia (tj. wyjaśnień oskarżonego S. X. ). Nadto akcentował, że państwo polskie powinno ponieść konsekwencje prawne zezwolenia na dystrybucję przedmiotu, w postaci szklanego rozdzielacza służącego do ekstrakcji cieczy, z której czerpane są korzyści w postaci podatku dochodowego i podatku VAT.

Do kwestii tej odniósł się Sąd I instancji oraz Sąd odwoławczy odpowiadając na zarzuty apelacyjne. Sądy obu instancji wykazały, że zabezpieczony podczas przeszukania domu S. B. szklany rozdzielacz mógł być wykorzystywany przy produkcji amfetaminy metodą Leucarta i pozostawał w związku z linią produkcyjną amfetaminy ujawnioną w miejscu zamieszkania jego syna K. B. (zob. s. 29 uzasadnienia SO, s. 18 uzasadnienia SA). Natomiast zagadnienia związane z dowodem obciążającym w postaci depozycji S. X. były przedmiotem zarzutów kasacyjnych, które zostały uznane za oczywiście bezzasadne i do których szczegółowo odniesiono się w uzasadnieniu przywołanego już postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 stycznia 2017 r. Przytoczone powyżej wywody i zapatrywania legły u podstaw wydania zaskarżonej zażaleniem decyzji.

Wyczerpujące ich przedstawienie sprawia, że nie ma potrzeby ponownego powtarzania tych samych argumentów, które należy w pełni zaaprobować. Przedstawiona w zaskarżonym postanowieniu argumentacja prowadzi do konkluzji, że wbrew zapatrywaniom skarżącego dołączona do wniosku o wznowienie faktura zakupu rozdzielacza o p oj. 2000 ml (k. 9) nie może być uznana za nowy dowód w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., który doprowadziłby do skorygowania orzeczeń objętych osobistym wnioskiem skazanego o wznowienie postępowania w kierunku określonym w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a – c k.p.k. W istocie wniosek skazanego powołujący się na wspomnianą fakturę wskazuje, że S. B. oczekuje, iż Sąd Najwyższy dokona ponownej kontroli odwoławczej prawomocnego wyroku w zakresie zarzutu przypisanego mu w pkt IV wyroku Sądu I instancji, co w postępowaniu wznowieniowym jest niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w części wstępnej postanowienia. aw