Sygn. akt III KO (...)
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 18 stycznia 2017 r. SSN Roman Sądej w sprawie W. P., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 stycznia 2017r., zażalenia ukaranego na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt II KO (...), odmawiające przyjęcia wniosku W. P. o wznowienie postępowania wznowieniowego prowadzonego przez Sąd Apelacyjny sygn. akt II AKo (…), zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2016 r., III KZ 32/16, jako niedopuszczalnego z mocy ustawy, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Uzasadnienie
Nie budzi wątpliwości zasadność stanowiska wspartego odniesieniem się do licznego orzecznictwa Sądu Najwyższego, że wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania wznowieniowego pozostaje niedopuszczalny. Owa niedopuszczalność obejmuje także takie sytuacje, w których prawomocność nie była wynikiem merytorycznego, lecz – jak in concreto - formalnego zakończenia sprawy (postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie – akta SN III KZ 32/16). Treść wniesionego zażalenia nie zawiera argumentacji kontestującej powyższe stanowisko, a sprowadza się do prezentowania okoliczności dotyczących – zdaniem skarżącego – bezpodstawności ukarania go w postępowaniu głównym, co jednak pozostaje poza zakresem kognicji Sądu Najwyższego na obecnym etapie postęp owania. Z tych też powodów zażalenie uwzględnione być nie mogło, co implikowało wydanie orzeczenia wyrażonego w dyspozytywnej części postanowienia. r.g.
