Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 12 października 2017 r.

Sygnatura IV CSK 155/17. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt IV CSK 155/17

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 października 2017 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku J.N. przy uczestnictwie A.N. i E.B. o dział spadku i zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania A.N. od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt III Ca (…)

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. oddala wniosek r. pr. Z.C. o przyznanie od Skarbu Państwa wynagrodzenia za udzielenie A.N. z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W skardze kasacyjnej uczestnik postępowania jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniósł wyłącznie nieważność postępowania, która ma wynika z art. 379 pkt 5 k.p.c. Tymczasem w postępowaniu nie doszło do pozbawienia możności obrony swych praw przez uczestnika postępowania. P o pierwsze, w postępowaniu w I instancji miał pełnomocnika z wyboru, który był faktycznie bierny, ale formalnie ustanowiony w sprawie. Po drugie, sam aktywnie działał w postępowaniu.

Po trzecie, mimo wieku i chorób, żadna z tych przyczyn nie doprowadziła do ubezwłasnowolnienia uczestnika ani nie świadczy o tym, że w ogóle nie potrafi pokierować swoimi sprawami. P o czwarte, w postępowaniu przed Sądem II instancji uczestnik był już czynnie reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu. Po piąte, Sąd II instancji wnikliwie zbadał zarzut nieważności postępowania przed Sądem I instancji i trafnie go oddalił. W skardze kasacyjnej pełnomocnik z urzędu zgłosił wniosek o przyznanie mu należnego wynagrodzenia, jednak zabrakło w tym wniosku sformułowania, że opłata nie została opłacona w całości lub w części. W związku z tym nie da się stwierdzić, czy - mimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu - nie został on już przez skarżącego wynagrodzony, zatem jego wniosek o wynagrodzenie podlega oddaleniu.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg i do rozpoznania. aj

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.