Postanowienie Sądu Najwyższego z 23 maja 2018 r.

Postanowieniem z dnia 23 listopada 2017 r. prokurator wydał decyzję o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie zawiadomienia G.K. o podejrzeniu popełnienia m.in. przestępstwa polegającego na przekroczeniu uprawnień w nieustalonym czasie, począwszy od 11 czerwca 2012 r. do 4 stycznia 2017 r., w nieustalonym miejscu i niedopełnieniu obowiązków przez sędziów w nieustalonych okolicznościach i w nieustalony sposób, poprzez bezprawne wpływanie na sposób zakończenia postępowań dotyczących odmowy uchylenia lub zmiany rozkazu nr […][…]Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 13 sierpnia 2007 r. dotyczącego zwolnienia ze służby w Policji nadkom. G.S. , a także postępowania prowadzonego z zawiadomienia wymienionej w Prokuraturze Okręgowej w K. pod sygn. V Ds. […] /13 i działanie przez to na szkodę interesu G.K. , tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. - wobec braku znamion czynu zabronionego.

Na postanowienie to zażalenie złożyła zawiadamiająca G.K. Na mocy postanowienia z dnia 23 marca 2018 r. Sąd Rejonowy […] w K. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu podniósł, że zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa określonego w art. 231 § 1 k.k. dotyczy działań sędziego, który do niedawna pełnił funkcję Prezesa Sądu Okręgowego w K. Wskazuje także, iż skarżąca w postępowaniach, które kwestionuje, dopatrywała się właśnie niewłaściwych skutków relacji, jakie mogły występować między osobami podejmującymi decyzje, a wskazanym sędzią. W tej sytuacji, każde rozstrzygnięcie, które ewentualnie byłoby dla skarżącej niesatysfakcjonujące, mogłoby być oceniane jako skutek nacisku, czy zwykłej znajomości.

Okoliczność ta zaś mogłaby rodzić, przede wszystkim u skarżącej, ale także u osób postronnych, uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziów Sądu Rejonowego […] w K.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek Sądu Rejonowego […] w K. zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że korzystanie z właściwości delegacyjnej w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez właściwy sąd (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) w sytuacji, gdy zostanie wykazane przez sąd inicjujący to postępowanie, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2012 r., III KO 102/1 2, LEX nr 1231575). Sąd Rejonowy uczynił zadość wskazanemu standardowi i w sposób wystarczający wykazał istnienie okoliczności mieszczących się w pojęciu „dobro wymiaru sprawiedliwości”, użytym w dyspozycji art. 37 k.p.k.

W tym konkretnym przypadku to kryterium wyczerpuje złożenie zawiadomienia o niedopełnieniu obowiązków służbowych przez sędziów Sądu Okręgowego, do którego okręgu należy wnioskujący Sąd Rejonowy oraz sędziów tego Sądu Rejonowego, wskutek relacji (chociażby zawodowych), jakie mogły występować między osobami podejmującymi decyzje w sprawach inicjowanych przez skarżącą, a wskazanymi sędziami. Sąd Rejonowy […] w K. przedstawił uzasadniony powód, który przemawia za słusznością wniosku o przekazanie sprawy. Należy się zgodzić, że rozpoznanie zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa w sprawie dotyczącej możliwości popełnienia przestępstwa przez sędziów Sądu Okręgowego w K. , w tym będących w dodatku krewnymi funkcjonariusza KWP w K., oraz sędziów tego Sądu Rejonowego, mogłoby w odczuciu społecznym wywoływać zasadne prze konanie o braku obiektywizmu, a nawet stronniczości.

W tej sytuacji, dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za tym, aby doszło do rozpoznania sprawy przez inny równorzędny sąd. Celowym było zatem przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w N. , który jest sądem z innego okręgu, niż wnioskujący Sąd. Będzie to mieć wpływ na swobodę orzekania, a także stworzy przekonanie, że przedmiotowe zażalenie na odmowę wszczęcia śledztwa zostanie rozpoznane w sposób właściwy, bezstronny i sprawiedliwy. Wskazane powyżej okoliczności faktyczne uzasadniały zastosowanie instytucji właściwości delegacyjnej określonej w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w N.

Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. ał