Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 24 kwietnia 2019 r.

Sygnatura V CSK 478/18. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt V CSK 478/18

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 24 kwietnia 2019 r. SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa Gminy Miasto K. przeciwko R. S.A. w W. z udziałem interwenientów ubocznych po stronie powodowej: H. S.A. w W. i P. S.A. w W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 kwietnia 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 kwietnia 2018 r., sygn. akt I ACa […]

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Strona skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na występowaniu zagadnienia prawnego sprowadzającego się do kwestii odpowiedzialności za długi spadkowe gminy jako spadkobiercy przymusowemu w sytuacji sporządzenia spisu inwentarza już po nadaniu klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu przeciwko gminie, z którego wynikają inne jeszcze zobowiązania niż tylko dochodzone tym tytułem wykonawczym.

Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Wskazane w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania obawy pozwanego dotyczące odpowiedzialności pozwanej gminy jako spadkobiercy w sytuacji, w której dochodzi do zaspokojenia tylko jednego z wierzycieli, mimo świadomości istnienia dalszych wierzycieli nie znajdują uzasadnienia. Jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia gmina została zmuszona do zapłaty w wyniku wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a nie spełnia świadczenia dobrowolnie kosztem innych wierzycieli. Przedstawione zagadnienie prawne pozostaje ponadto poza okolicznościami sprawy, gdyż wynika ona z powództwa opozycyjnego gminy, która na okoliczności sporządzenia spisu inwentarza już po nadaniu klauzuli wykonalności opiera dochodzone roszczenie.

W skardze nie wyjaśniono jednak dlaczego dokonanie spisu inwentarza miałoby być uznane za zdarzenie, które sprawia że świadczenie nie może być egzekwowane, a to właśnie zagadnienie stanowi istotę zaskarżonego orzeczenia. Nie powołano także tej okoliczności dla uzasadnienia wniosku o przejęcie skargi do rozpoznania.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 1 k.p.c. a contrario). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c. aj

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.