Postanowienie Sądu Najwyższego z 18 czerwca 2024 r.

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy oskarżonych o zbadanie spełnienia przez sędziego Antoniego Bojańczyka wymogów niezawisłości i bezstronności z uwagi na okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego. Przedmiotowa sprawa została przydzielona do rozpoznania sędziemu Sądu Najwyższego Jackowi Widło jako sędziemu sprawozdawcy. W piśmie z dnia 4 czerwca 2024 r. sędzia Sądu Najwyższego Jacek Widło złożył wniosek o jego wyłączenie od orzekania w przedmiotowej sprawie. W piśmie wskazano, że sędzia sprawozdawca znajduje się w identycznej sytuacji faktycznej i prawnej, co sędzia SN Antoni Bojańczyk, którego dotyczy wniosek obrońcy. Wnioskodawca podniósł, że w tej sytuacji orzekałaby jak we własnej sprawie, co w sposób oczywisty naruszyłoby standardy bezstronności. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (podkreślenie – SN). Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 13 października 2021 r., II KO 30/21 - wskazał, że wyłączenie sędziego winno nastąpić nie tylko w takiej właśnie sytuacji, ale również, gdy orzekanie przez sędziego w sprawie mogłoby realnie prowadzić do znacznie poważniejszeg o uchybienia, tj. naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC i uznania, że taki skład orzekający w ogóle nie stanowi niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą, co przecież mogłoby skutkować nie tylko odpowiedzialnością odszkodowawczą państwa, ale również mogłoby prowadzić do złożenia wniosku o wznowienie tego etapu postępowania karnego.

Mając zatem na uwadze oczywistą w treści argumentację sędziego Sądu Najwyższego Jacka Widło, co sam jednoznacznie podkreślił, należało wniosek sędziego uwzględnić i wyłączyć go od rozpoznania sprawy kasacyjnej o sygnaturze akt V KB 10/24. Z tych względu orzeczono jak w sentencji. [SOP] (r.g.) V KB 10/24 3