Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 5 lutego 2019 r.

Sygnatura V KO 4/19. Sąd Najwyższy, Izba Karna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt V KO 4/19

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel Dnia 5 lutego 2019 r. w sprawie E. T. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 lutego 2019 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania, w którym zapadł prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego […] z dnia 25 października 2016 r. (sygn. AKa […] ), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec bezzasadności. jego oczywistej

Uzasadnienie

Skazany E. T. wniósł osobisty wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego […] z dnia 25 października 2016 r. (sygn. AKa […] ). W swoim wniosku kwestionuje ustalenia faktyczne i wnioski wyciągnięte z zebranego materiału dowodowego w jego sprawie. Wskazuje na mankamenty oceny wyników badań DNA noży, stanu zdrowia pokrzywdzonego przed inkryminowanym zdarzeniem, zeznań świadków czy poprawności np. opisu mieszkania. E. T. wniósł o uchylenie wyroków zapadłych w jego sprawie i uniewinnienie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. należało odmówić przyjęcia wniosku, bez wzywania skazanego do usunięcia jego braków formalnych. Wymieniony na wstępie przepis nakazuje podjęcie takiej decyzji wtedy, gdy z treści wniosku niepochodzącego od podmiotu fachowego wynika jego oczywista bezzasadność. W niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka sytuacja. Trzeba zauważyć, że skazany nie wskazuje w swoim piśmie żadnych nowych okoliczności, ani twierdzeń oraz nie zawiera ono żadnej argumentacji, która w jakikolwiek sposób byłaby powiązana z podstawami wznowienia postępowania.

Zgodnie z art. 540 k.p.k. postępowanie karne podlega wznowieniu nie w razie zgłoszenia jakichkolwiek wątpliwości co do trafności zapadłego rozstrzygnięcia, ale wtedy, gdy nowe fakty lub dowody wiarygodnie podważają poczynione w sprawie istotne ustalenia faktyczne, to jest, gdy zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że po wznowieniu postępowania zapadnie orzec zenie odmienne od orzeczenia, które zostało wydane lub zaistniały w sprawie tzw. bezwzględne przyczyny odwoławcze. Na zaistnienie takich nowych faktów lub dowodów, czy też okoliczności opisanych w art. 439 k.p.k. skazany nie wskazał. Zatem lektura pisma wnioskodawcy, pomimo uznania go formalnie za wniosek o wznowienie postępowania, nie pozwala na odnalezienie w nim jakichkolwiek argumentów za wznowieniem sprawy zakończonej nieprawomocnie orzeczeniem Sądu Apelacyjnego […] , o których mowa w art. 540 k.p.k.

Skazany w swoim piśmie skierowanym do Sądu wyraża jedynie przekonanie o błędach popełnionych w związku ze sprawą. Nie jest to wystarczające dla wzruszenia prawomocnego wyroku.

Wobec powyższego należało odmówić przyjęcia przedmiotowego wniosku.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.