Sygn. akt V KO 76/17
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 9 listopada 2017 r. SSN Józef Szewczyk w sprawie zażalenia A. P. i M. T. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 25 maja 2017r., sygn. akt PR Ds. (…) w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych – sędziów Sądu Rejonowego w P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 listopada 2017 r., wniosku Sądu Rejonowego w P. zawartego w postanowieniu z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt III Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiar u sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 września 2017 r., sygn. akt III Kp (…), Sąd Rejonowy w P. w oparciu o przepis art. 37 k.p.k. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem przekazania do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia A. P. i M. T. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 25 maja 2017r., sygn. akt PR Ds. (…), w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych – sędziów Sądu Rejonowego w P. , działając przez to na szkodę interesu prywatnego A. P. i M. T. , tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. – wobec stwierdzenia, iż brak jest znamion czynu zabronionego. Uzasadniając wniosek wskazano, iż dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby powyższe zażalenie rozpoznał inny Sąd niż ten, w którym pracują sędziowie wskazani w zawiadomieniu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu przedmiotowego zażalenia jest zasadny. W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd m iejscowo właściwy w sposób obiektywny. Niewątpliwie do okoliczności uzasadniających obawę o bezstronność sądu właściwego i spełniających powyższe kryterium należą sprawy, w których osobą oskarżoną bądź podejrzewaną jest sędzia sądu właściwego lub sądu wyższego rzędu w tym samym okręgu, jak ma to miejsce na gruncie przedmiotowej sprawy.
Wobec powyższego, podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowy w P. , że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu celem wyeliminowania w opinii społecznej, a także samych stron postępowania, przeświadczenia o niemożności bezstronnego rozpoznania sprawy. W realiach niniejszej sprawy jej pozostawienie we właściwości sądu rejonowego, w którym orzekają sędziowie wskazani w zawiadomieniu o możliwości popełnienia przestępstw, stanowiłoby zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości jakim jest potrzeba ukształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie i bezstronności sądu rozpoznającego zażalenie pokrzywdzonego. Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań postanowiono jak na wstępie. l.n
