Przejdź do treści

Postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 4 września 2014 r.

Sygnatura C-152/14. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, ósma izba. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt C-152/14

Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 4 września 2014 r. – Bertazzi i in.

(sprawa C‑152/14)(1)

Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Polityka społeczna – Dyrektywa 1999/70/WE – Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC – Klauzula 4 – Umowy o pracę na czas określony zawierane w sektorze publicznym – Procedura stabilizacji – Nabór pracowników zatrudnionych na czas określony jako urzędników bez przeprowadzania konkursu otwartego – Ustalanie stażu pracy – Całkowity brak uwzględnienia okresów służby ukończonych na podstawie umów o pracę na czas określony – Zasada niedyskryminacji

1. Pytania prejudycjalne – Pytania identyczne z już rozstrzygniętymi przez orzecznictwo – Stosowanie art. 99 regulaminu postępowania (regulamin postępowania przed Trybunałem, art. 99) (por. pkt 9)

2. Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Granice – Badanie zgodności prawa krajowego z prawem Unii – Wyłączenie (art. 267 TFUE) (por. pkt 13)

3. Polityka społeczna – Porozumienie ramowe w sprawie pracy na czas określony zawarte przez UNICE, CEEP oraz ETUC – Dyrektywa 1999/70 – Zakaz dyskryminacji pracowników na czas określony – Pracownik zatrudniony na czas określony rekrutowany na urzędnika bez konkursu otwartego – Nieuwzględnianie przy ustalaniu stażu pracy okresów służby ukończonych w ramach umowy o pracę na czas określony – Niedopuszczalność (dyrektywa Rady 1999/70, załącznik, klauzula 4 pkt 1, 4) (por. pkt 14, 16, 17, sentencja)

4. Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Granice – Pytania ogólne lub hipotetyczne – Badanie przez Trybunał jego własnej właściwości (art. 267 TFUE) (por. pkt 15)

Sentencja

Wykładni klauzuli 4 Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego w dniu 18 marca 1999 r., stanowiącego załącznik do dyrektywy Rady 99/70/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez Europejską Unię Konfederacji Przemysłowych i Pracodawców (UNICE), Europejskie Centrum Przedsiębiorstw Publicznych (CEEP) oraz Europejską Konfederację Związków Zawodowych (ETUC), należy dokonywać w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu takiemu jak w postępowaniu głównym, które całkowicie wyklucza uwzględnienie okresów służby ukończonych przez pracownika organu publicznego zatrudnionego dotąd na czas określony przy ustalaniu jego stażu pracy w związku z zatrudnieniem go na czas nieokreślony w charakterze urzędnika przez ten sam organ w ramach szczególnej procedury stabilizacji jego stosunku pracy, gdy funkcje sprawowane w ramach umowy o pracę na czas określony odpowiadają funkcjom sprawowanym przez urzędnika należącego do stosownej kategorii tego organu władzy publicznej, chyba że takie wykluczenie jest uzasadnione „powodami o charakterze obiektywnym” w rozumieniu klauzuli 4 pkt 1 lub 4, czego ocena należy do sądu krajowego. Sama tylko okoliczność, że pracownik zatrudniony na czas określony ukończył te okresy służby na podstawie umów o pracę lub stosunku pracy na czas określony, nie stanowi takiego powodu o charakterze obiektywnym.

Cel polegający na uniknięciu pojawienia się zjawiska odwrotnej dyskryminacji urzędników zatrudnionych jako laureaci konkursu otwartego nie może stanowić „powodu o charakterze obiektywnym” w rozumieniu klauzuli 4 pkt 1 lub 4 porozumienia ramowego, gdy – jak w sprawie głównej – rozpatrywane uregulowanie krajowe wyklucza całkowicie i w każdych okolicznościach uwzględnienie wszystkich okresów służby ukończonych przez pracowników na podstawie umów o pracę na czas określony do celów obliczenia ich stażu pracy przy rekrutacji na czas nieokreślony, a tym samym również ich wynagrodzenia.

– Dz.U. C 194 z 24.6.2014.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.