Sygn. akt C-27/16
Postanowienie Trybunału (ósma izba) z dnia 8 grudnia 2016 r. – Marinkov
(sprawa C‑27/16)(1)
Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 53 § 2 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Dyrektywy 2000/78/WE i 2006/54/WE – Zakres stosowania – Oczywista niedopuszczalność – Karta praw podstawowych Unii Europejskiej – Wprowadzanie w życie prawa Unii – Brak – Oczywisty brak właściwości
1. Pytania prejudycjalne – Dopuszczalność – Granice – Pytania pozbawione w sposób oczywisty znaczenia dla sprawy i pytania hipotetyczne zadane w kontekście wykluczającym użyteczną odpowiedź
(art. 267 TFUE)
(zob. pkt 37, 38)
2. Pytania prejudycjalne – Właściwość Trybunału – Granice – Wniosek o wykładnię karty praw podstawowych Unii – Przepis krajowy niestanowiący wprowadzenia w życie prawa Unii lub niemający środków styczności z nim – Oczywisty brak właściwości Trybunału
(art. 267 TFUE; Karta praw podstawowych Unii Europejskiej, art. 51 ust. 1; dyrektywa 2006/54 Parlamentu Europejskiego i Rady; dyrektywa Rady 2000/78)
(zob. pkt 49, 50; sentencja)
Sentencja
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym wniesiony przez Administrativen sad Sofia-grad (sąd administracyjny w mieście Sofia, Bułgaria), postanowieniem z dnia 28 grudnia 2015 r., jest oczywiście niedopuszczalny w zakresie, w jakim dotyczy dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, a także dyrektywy 2006/54/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie wprowadzenia w życie zasady równości szans oraz równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia i pracy.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest oczywiście niewłaściwy, aby udzielić odpowiedzi na zadane pytania, w zakresie, w jakim dotyczą one art. 30 i 47 oraz art. 52 ust. 1 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.
Dz.U. C 111 z 29.3.2016.
