Sygn. akt C-352/15
POSTANOWIENIE TRYBUNAŁU (trzecia izba)
z dnia 17 grudnia 2015 r.(*)
Odwołanie – Skarga o odszkodowanie skierowana przeciwko państwu członkowskiemu – Oczywisty brak właściwości Sądu Unii Europejskiej
W sprawie C‑352/15 P
mającej za przedmiot odwołanie w trybie art. 56 statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wniesione w dniu 12 maja 2015 r.,
Edward Guja, zamieszkały w Jaworznie (Polska), reprezentowany przez M. Szczeparę, adwokat,
wnoszący odwołanie,
w której drugą stroną postępowania jest:
Rzeczpospolita Polska,
strona pozwana w pierwszej instancji,
TRYBUNAŁ (trzecia izba),
w składzie: L. Bay Larsen (sprawozdawca), prezes izby, D. Šváby, J. Malenovský, M. Safjan i M. Vilaras, sędziowie,
rzecznik generalny: M. Wathelet,
sekretarz: A. Calot Escobar,
podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy w drodze postanowienia z uzasadnieniem zgodnie z art. 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem,
wydaje następujące
Postanowienie
W odwołaniu E. Guja wnosi o uchylenie postanowienia Sądu Unii Europejskiej z dnia 14 kwietnia 2015 r., Guja/Polska (T‑823/14, EU:T:2015:210, zwanego dalej „zaskarżonym postanowieniem”), na mocy którego Sąd odrzucił wniesioną przez niego skargę mającą na celu stwierdzenie szkody, którą E. Guja poniósł w swoim mniemaniu w następstwie wydania przez sądy polskie określonych orzeczeń, i o nakazanie Rzeczpospolitej Polskiej naprawienia tej szkody.
Postępowanie przed Sądem i zaskarżone postanowienie
Pismem złożonym w sekretariacie Sądu w dniu 21 listopada 2014 r. E. Guja wniósł skargę, której przedmiot został przypomniany w pkt 1 niniejszego postanowienia.
Na mocy zaskarżonego postanowienia Sąd odrzucił wspomnianą skargę ze względu na oczywisty brak swojej właściwości.
W pkt 6 zaskarżonego postanowienia Sąd przypomniał, że jego właściwość w dziedzinie odpowiedzialności pozaumownej jest przewidziana przez art. 268 TFUE i art. 340 akapity drugi i trzeci TFUE, a także przez art. 188 akapit drugi EWEA, i że zgodnie z tymi postanowieniami Sąd jest właściwy wyłącznie do rozpoznawania skarg o naprawienie szkód wyrządzonych przez instytucje lub organy Unii Europejskiej lub przez jej pracowników przy wykonywaniu ich funkcji.
W pkt 7 wspomnianego postanowienia Sąd stwierdził, że w niniejszym przypadku sprawcą czynów, w których następstwie wnoszący odwołanie poniósł w swym mniemaniu szkodę, nie jest ani instytucja, ani organ Unii.
W świetle powyższych stwierdzeń Sąd uznał się w pkt 8 zaskarżonego postanowienia za oczywiście niewłaściwy do rozpoznania tej skargi.
W przedmiocie odwołania
Zgodnie z art. 181 regulaminu postępowania przed Trybunałem, jeżeli odwołanie jest w całości lub w części oczywiście niedopuszczalne lub oczywiście bezzasadne, Trybunał może, w każdej chwili, na wniosek sędziego sprawozdawcy i po zapoznaniu się ze stanowiskiem rzecznika generalnego, odpowiednio, odrzucić lub oddalić to odwołanie w całości lub w części w drodze postanowienia z uzasadnieniem.
W niniejszym przypadku Trybunał uważa, że akta sprawy dostarczają mu wystarczających informacji, i na podstawie wyżej wymienionego przepisu postanawia orzec w drodze postanowienia z uzasadnieniem.
W odwołaniu E. Guja wnosi do Trybunału o uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpatrzenie sprawy z tego względu, że Sąd nie wziął pod uwagę dowodów przedstawionych na poparcie skargi, która została do niego wniesiona.
W niniejszej sprawie należy wskazać, że w pkt 6–8 zaskarżonego postanowienia Sąd w sposób prawidłowy przedstawił postanowienia regulujące jego właściwość oraz że słusznie wywiódł on z nich, iż był oczywiście niewłaściwy do rozpoznania skargi o odszkodowanie wniesionej przez osobę fizyczną przeciwko państwu członkowskiemu (zob. podobnie postanowienie Associazione sportiva Taranto calcio/Włochy, C‑11/14 P, EU:C:2014:313, pkt 13).
Ponieważ Sąd był zobowiązany do odrzucenia skargi, do której rozpoznania nie był uprawniony, nie miał on też obowiązku zbadania okoliczności faktycznych i prawnych przedłożonych mu celem wykazania zasadności wspomnianej skargi, gdyż dowody te były w każdym wypadku nieistotne (postanowienie Associazione sportiva Taranto calcio/Włochy, C‑11/14 P, EU:C:2014:313, pkt 13).
Z powyższego wynika, że na podstawie art. 181 regulaminu postępowania odwołanie należy oddalić jako oczywiście bezzasadne.
W przedmiocie kosztów
Na podstawie art. 137 regulaminu postępowania, znajdującego zastosowanie do postępowania odwoławczego na mocy art. 184 § 1 tego regulaminu, Trybunał orzeka o kosztach w postanowieniu kończącym postępowanie.
Ponieważ niniejsze postanowienie wydano przed doręczeniem odpisu skargi stronie pozwanej, a w konsekwencji zanim strona pozwana mogła ponieść koszty, należy postanowić, że E. Guja pokryje własne koszty.
Z powyższych względów Trybunał (trzecia izba) postanawia, co następuje:
1) Odwołanie zostaje oddalone.
2) Edward Guja pokrywa własne koszty.
Podpisy
* Język postępowania: polski.
