Art. 2a k.w.
Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1372.
Art. 2a.
§ 1.
Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo na Kara pozbawienia wolnościKara polegająca na osadzeniu skazanego w zakładzie karnym na czas oznaczony. Jest jedną z kar przewidzianych przez prawo karne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu stanowi WykroczenieCzyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary, lżejszy od przestępstwa. Odpowiedzialność za wykroczenie może ponosić tylko osoba spełniająca warunki określone w przepisach.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, orzeczona kara podlegająca wykonaniu ulega zamianie na karę aresztu w wysokości równej górnej granicy ustawowego zagrożenia za taki czyn, a jeżeli ustawa nie przewiduje za ten czyn kary aresztu, na karę ograniczenia wolności, a jeżeli ustawa nie przewiduje za ten czyn kary ograniczenia wolności - na karę grzywny, przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w kwocie od 10 do 250 złotych i nie przekraczając górnej granicy tego rodzaju kary przewidzianej za ten czyn.
§ 2.
Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo na grzywnę lub karę ograniczenia wolności stanowi wykroczenie, orzeczone kary ulegają zamianie tylko wówczas, gdy kara grzywny lub ograniczenia wolności podlegająca wykonaniu przekroczyłaby górną granicę ustawowego zagrożenia przewidzianą za ten czyn. Wówczas orzeczoną karę grzywny lub ograniczenia wolności zamienia się na karę w wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianej za dany czyn. Jeżeli za dany czyn nie jest przewidziana kara ograniczenia wolności, orzeczoną karę ograniczenia wolności zamienia się na karę grzywny, przy czym miesiąc ograniczenia wolności przyjmuje się za równoważny grzywnie od 100 do 2500 złotych nieprzekraczającej górnej granicy ustawowego zagrożenia za ten czyn.
§ 3.
Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo stanowi wykroczenie, orzeczone Środki karneDolegliwości orzekane przez sąd obok kary albo samodzielnie wobec sprawcy przestępstwa. Służą między innymi ochronie pokrzywdzonego, naprawieniu szkody lub zapobieganiu ponownemu naruszeniu prawa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, środki kompensacyjne, środki związane z poddaniem sprawcy próbie, środki zabezpieczające, o których mowa w art. 93a Kodeksu karnego, oraz przepadek podlegają wykonaniu na podstawie przepisów dotychczasowych.
§ 4.
Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym na karę pozbawienia wolności za przestępstwo stanowi wykroczenie i kara ta była podstawą orzeczenia kary łącznej, kara łączna traci moc. Jeżeli według nowej ustawy czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym na karę ograniczenia wolności albo grzywny stanowi wykroczenie i kary te były podstawą orzeczenia kary łącznej, kara łączna traci moc tylko w razie wydania postanowienia w wypadku, o którym mowa w § 2. W razie potrzeby sąd wydaje wyrok łączny.
§ 5.
Przepisów § 1–4 nie stosuje się, jeżeli ich zastosowanie powoduje skutki prawne mniej korzystne dla sprawcy niż stosowanie ustawy obowiązującej poprzednio.
Orzeczenia do art. 2a k.w.
Ten przepis powołuje 53 orzeczenia, w tym § 1: 34, § 2: 14, § 3: 1, § 4: 9, § 5: 3.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- IV KK 270/26Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 31.08.2026
- II KK 380/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 11.03.2026
- III KK 635/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 25.02.2026
- II KK 435/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 25.02.2026
- I KK 145/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 04.12.2025
- V KK 108/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 26.11.2025
- I KK 274/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 19.11.2025
- V KK 355/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 05.11.2025
- III KK 439/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 08.10.2025
- III KK 361/25Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 25.09.2025
