Art. 4 k.w.
Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 1372. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 25 marca 2010 r.
Art. 4.
§ 1.
WykroczenieCzyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary, lżejszy od przestępstwa. Odpowiedzialność za wykroczenie może ponosić tylko osoba spełniająca warunki określone w przepisach.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu uważa się za popełnione w czasie, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany.
§ 2.
Wykroczenie uważa się za popełnione na miejscu, gdzie sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie skutek nastąpił lub miał nastąpić.
Orzeczenia do art. 4 k.w.
Ten przepis powołuje 23 orzeczenia, w tym § 1: 5, § 2: 7.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- IV KK 353/21Sąd Najwyższy, Izba Karna, wyrok z 28.07.2021
- I ACa 161/18Sąd Apelacyjny w Łodzi, wyrok z 14.12.2018
zadośćuczynienie
- XI W 3547/15Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie, wyrok z 12.04.2016
- IV Ka 893/15Sąd Okręgowy w Poznaniu, wyrok z 12.10.2015
- K 28/13Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 21.09.2015
- K 28/13Trybunał Konstytucyjny, wyrok z 21.09.2015
- VI W 453/14Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu, wyrok z 19.12.2014
- IV Ka 840/14Sąd Okręgowy w Poznaniu, wyrok z 06.11.2014
- Tw 38/12Trybunał Konstytucyjny, postanowienie z 05.09.2013
- VI W 3876/12Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu, wyrok z 12.02.2013
