Art. 147z
Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 367. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 19 maja 2022 r.
Art. 147z.
1.
Opiekun psa służbowego, opiekun konia służbowego, opiekun psa służbowego wycofanego z użycia i opiekun konia służbowego wycofanego z użycia, zwani dalej „opiekunem”, oraz organizacja, o której mowa w art. 147y ust. 9, zapewniają prawidłowe utrzymanie zwierzęcia obejmujące w szczególności:
1)
racjonalne żywienie oraz stały dostęp do czystej i świeżej wody;
2)
dbanie o stan zdrowia i kondycję, w tym poddawanie terminowym szczepieniom i zabiegom profilaktycznym oraz zapewnienie możliwości codziennego ruchu;
3)
pielęgnację i utrzymanie w czystości;
4)
warunki utrzymania dostosowane do potrzeb biologicznych.
2.
Opiekun, o którym mowa w art. 147x pkt 3 i 4, zapewnia prawidłowe utrzymanie konia służbowego w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, z wyłączeniem poddawania konia terminowym szczepieniom i zabiegom profilaktycznym oraz zapewniania możliwości codziennego ruchu.
3.
Opiekun, o którym mowa w art. 147x pkt 5, zapewnia prawidłowe utrzymanie konia służbowego w zakresie, o którym mowa w ust. 1, z wyłączeniem poddawania konia terminowym szczepieniom i zabiegom profilaktycznym.
4.
Za terminową realizację szczepień koni służbowych oraz zabiegów profilaktycznych, o których mowa w ust. 1 pkt 2, odpowiada kierownik jednostki organizacyjnej Straży Granicznej, na której stanie znajduje się zwierzę.
Orzeczenia do art. 147z
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
